Succesvolle Wilhelmina * * *

Overrompelend vormgegeven musical met een wat magere dramaturgie

Soldaat van Oranje - de musical door New Productions, regie Theu Boermans.


Gezien 31 augustus, TheaterHangaar Vliegveld Valkenburg bij Leiden.


Het zijn, op die voor Hans Teeuwen na, de meest gewilde theaterkaartjes van dit moment. Soldaat van Oranje - de musical is een grote theaterhit, geheel tegen de trend van malaise en dalende kaartverkoop in. Sinds de première in november vorig jaar wordt de speelperiode van de musical steeds weer verlengd; in ieder geval tot januari 2012.


Woensdag was de tweede première van de Soldaat, met een geheel vernieuwde cast van hoofdrolspelers. Doordat de musical langer doorloopt, hadden spelers andere verplichtingen of eindigden hun contracten. Zo speelt de tot op heden in Duitsland en Oostenrijk werkende Julian Looman nu de hoofdrol van Erik in plaats van Matteo van der Grijn. Anne-Wil Blankers en Sylvia Poorta wisselen elkaar af in de rol van Wilhelmina, waar eerder Catherine ten Bruggencate een formidabele moeder des vaderlands in den vreemde speelde.


Gebleven is de buitengewoon imposante vormgeving en innovatieve theatertechniek, die nog steeds dé grote aantrekkingskracht van deze productie is. Dat is waarvan het publiek onder de indruk is - dat je met elfhonderd man op een tribune zit die om zijn as kan draaien en op die manier allerlei locaties aan elkaar verbindt. Van studentenhuis tot martelkamer, van het strand bij Scheveningen tot de cockpit van een vliegtuig.


Gecombineerd met oude filmbeelden en foto's uit de oorlog, affiches en tekstprojecties ontstaat aldus een avonturenverhaal, lovestory en geschiedenisles ineen, fraai verpakt in een moderne vorm van muziektheater. Als je de overrompelende vormgeving en soms zinsbegoochelende beelden even buiten beschouwing laat, wat bij een tweede bezoek mogelijk is, valt op dat de dramaturgische lijn toch wat mager is. Leidse student wordt Engelandvaarder, ontmoet koningin en verliest Joodse geliefde. Het gaat over goed en fout, over vriendschap en verraad, in grote lijnen verteld. Sommige scènes scheren wel erg dicht langs de rand van oorlogskitsch (afgeknipte haren, concentratiekamp, danssolo vlak voor fusilleren) en de liedteksten zijn hier en daar ronduit plat.


Julian Looman, de nieuwe Erik, heeft alles mee voor zijn rol: knap, charmant, en geloofwaardig als Leidse student die uit overtuiging in het verzet gaat. Hij is alleen een beetje timide, en gezien zijn wat wankele stem lijkt het alsof hij zich onterecht inhoudt. Xander van Vledder is een aanwinst als zijn maat Fred, en Anne-Wil Blankers gaat als Wilhelmina succesvol op herhaling. Aardser en standvastiger dan Ten Bruggencate, die frivoler en hoekiger was, maar wat acteren betreft ook nu weer met voorsprong de ster van de avond.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden