Achtergrond

Succesvolle acts kunnen rekenen op glansrijke carrière

Het Groningse showcasefestival Eurosonic behoort tot de invloedrijkste ter wereld. De act die er opzien baart, kan rekenen op een glansrijke carrière. Hoe heeft programmeur Robert Meijerink dat voor elkaar gekregen?

Eurosonic - Hoe voorspellen ze toch altijd welke bandjes hip worden? Beeld Noël Loozen

Een kleine 350 bands en artiesten, geselecteerd uit ruim vierduizend aanvragen, maken vanaf vanavond op tientallen Groningse podia hun opwachting op Eurosonic.

Dit festival is de afgelopen jaren uitgegroeid tot het belangrijkste Europese evenement in zijn soort en heeft inmiddels een impact vergelijkbaar met dat van South By Southwest (SXSW) dat elk jaar in maart plaatsvindt in Austin, Texas.

Wie er opzien baart met een goede presentatie en sterke liedjes of anderszins spraakmakend blijkt, kan rekenen op een mooi begin van de carrière. Festivalorganisatoren en boekers uit het internationale clubcircuit komen ook dit jaar weer in groten getale naar Groningen, op zoek naar nieuw talent om hun festival of concertagenda te verfraaien.

De selectie uit het internationale aanbod wordt wederom gedaan door Robert Meijerink, in het dagelijks leven concertprogrammeur bij Doornroosje in Nijmegen. In de tien jaar dat hij de programmering voor Eurosonic doet, zag hij de interesse van buitenlandse festivals en zalen toenemen. Blijkbaar doen ze dus iets goed in Groningen. Maar Meijerink laat zich door alle aandacht en druk van buiten om toch vooral die ene band niet over het hoofd te zien niet gek maken.

Het succes van Hozier

Elk land heeft zo zijn eigen pop-exportbureau dat hun eigen acts bij de Eurosonic-organisatie onder de aandacht wil brengen. Een enkele keer staat er een artiest in Groningen zonder dat die door het eigen land naar voren is geschoven. De Ier Hozier stond eind 2013 niet op het wensenlijstje uit zijn land.

Programmeur Robert Meijerink was door een Ierse journalist getipt en zag wel wat in Take Me To Church en andere Hozier-liedjes. Hij programmeerde de singersongwriter in de Der Aa-kerk en zag vlak na de boeking dat Hozier onderdak had gevonden bij Emma Banks, die werkt bij C.A.A., een van de allergrootste agenten in Europa die onder meer Arcade Fire onder haar hoede heeft.

Hozier gaf een spraakmakend optreden en scoorde eind 2014 een enorme hit met Take Me To Church.

Promoten

De procedure is al jaren hetzelfde. Zo aan het begin van de maand mei opent de inschrijving voor Eurosonic en dan begint Meijerink te luisteren naar alles wat zich aanbiedt. De selectie die volgt heeft, zo zegt hij, vooral tot doel de Europese popmuziek in algemene zin te promoten. 'Zowel underground als mainstream willen we bedienen.'

Gruizige gitaarbandjes, voorbestemd voor kleine popzalen, krijgen in Groningen hun kansen naast popartiesten die zijn ingesteld op het grote werk. Zo deden bands als Editors en Franz Ferdinand met succes Groningen aan en stond ook Ellie Goulding (inmiddels rijp voor de Ziggo Dome) in 2010 al in een tochtig Gronings zaaltje te spelen.

Aanvankelijk was Eurosonic vooral bedoeld om bezoekers aan het op Nederlandse pop gerichte Noorderslag-festival al wat eerder naar Groningen te lokken met livemuziek. Maar het kleine Noorderslag-zusje is groot geworden. Elke Europese band of artiest met ambities wil er spelen, zo merkt Meijerink, die het aantal aanmeldingen elk jaar zag stijgen.

Van de 4.500 inschrijvingen kan 'meteen veel worden weggestreept, want er zitten altijd artiesten tussen die het elk jaar weer proberen, ook al gaat het om nieuw talent.'

Beeld Noël Loozen

Strenge selectie

De selectie is streng. Alleen een leuk liedje insturen, is meestal niet genoeg. Meijerink wil ook graag weten wat er 'om een artiest heen hangt'. Heeft iemand een management, een platenmaatschappij of een agent? Wat doet het bandje in eigen land? 'Het monitoren van Europese radiozenders is een deel van het werk', zegt Meijerink die het liefst bands en artiesten boekt waarmee al het een en ander gebeurt.

Hoewel artiesten niet betaald krijgen en het moeten doen met 'een goede maaltijd, een hotel en wat te drinken', wordt de internationale animo met het jaar groter. Los van Europese boekers en festivalorganisatoren is er de laatste jaren ook bezoek van het Amerikaanse Coachella festival of het Japanse Fuji Rock. Deze grote en internationaal toonaangevende festivals, vergelijkbaar met Glastonbury, Rock Werchter of Pinkpop 'hebben hun programmering voor dit jaar al rond, maar komen vast shoppen voor volgend jaar', weet Meijerink.

En waar de belangrijkste spelers in de muziekindustrie zich verzamelen, daar willen de bands natuurlijk graag spelen. Er moet wel een behoorlijk programma zijn, anders is het snel gedaan met je goede naam, weet ook Meijerink.

Missie mislukt

Er kan nog zo'n grote buzz rond een band of artiest hangen, een garantie voor succes biedt dat allerminst. Neem nou Spector in 2012. Ze stonden hoog op de maatgevende 'Sound of 2012'-lijst van de BBC. Er was ook wel weer behoefte aan een lekker sprankelende gitaarband, aan Spector dus. Want die zouden het helemaal gaan maken.

Niet dus. Een dodelijk saai optreden van jongens in slecht zittende pakken. Langzaam verdween de band uit beeld. En in de zomer wist niemand meer van hun bestaan.

Of anders Shaka Ponk uit Frankrijk. In eigen land goed voor stadions en onderdak bij een groot internationaal management. Maar het optreden vorig jaar had geen enkel gevolg. Er gebeurde helemaal niks met Shaka Ponk. Het succes zal voorlopig tot eigen land beperkt blijven.

Succesvolle acts

De lijst met succesvolle acts die vorig jaar ha hun optreden op Eurosonic snel furore maakten, is imposant. Years And Years, James Bay, Aurora, Oscar And The Wolf en ook het Nederlandse Dotan speelden zich vorig jaar in de kijker. Zij voegen zich bij de inmiddels indrukwekkende lijst artiesten voor wie Eurosonic eerder een springplank naar succes was.

Agnes Obel, Bastille, Editors, Franz Ferdinand, James Blake, Lykke Li, Royal Blood, Stromae, The xx, Benjamin Clementine: allemaal speelden ze aan het begin van hun carrière in Groningen. Een groot aandeel in de succesverhalen hebben de Britten, die ook dit jaar weer de meeste inzendingen leverden. Die kunnen niet allemaal worden gehonoreerd, want alles moet een beetje in balans blijven, aldus Meijerink. 'Dit jaar hebben we niet één focusland maar zeventien landen, die samen Oost-Europa vormen. Die worden vertegenwoordigd door 34 acts, dan moeten er wel wat Engelsen sneuvelen.' Izzy Bizu bijvoorbeeld, de soulvolle Britse popzangeres die Meijerink graag in Groningen had gezien, maar die 'vanwege de balans in het programma' het toch niet haalde. Jammer, ook omdat ze onlangs in de belangstelling stond door een nominatie op de zeer prestigieuze 'BBC Sound of 2016'-lijst.

Die lijst, dit jaar aangevoerd door Jack Garratt, die vorig jaar al in Groningen viel te bewonderen, wordt elk jaar door Britse professionals uit de muziekindustrie samengesteld en geldt als maatgevend.

Eerdere lijstaanvoerders waren bijvoorbeeld Sam Smith en Years And Years, die even later ook op Eurosonic optraden. Ook dit jaar is er een aardige overlap tussen de BBC Sound Of - longlist en Eurosonic. Mura Masa, Nao, Blossoms en Dua Lipa stonden op de lijst en spelen in Groningen. Toeval of zijn er andere krachten in het spel? Meijerink: 'Wij hebben onze programmering al rond voordat de BBC de lijst presenteert. Het is ook echt niet zo dat we even bellen om te informeren wie erop staan. Ook bij hun lijst zal worden gekeken wat er met een band of artiest dit jaar te gebeuren staat. Je ziet dan toch vaak dat dezelfde mensen bovendrijven.'

Eurosonic in 2014. Beeld Bart Heemskerk

Professionele begeleiding

Los van de muziek is beslissend voor de afweging of een act al professioneel wordt begeleid. Welke agent, welke platenmaatschappij zit erachter, wie doet het management en zijn ze op de radio te horen? Zowel de BBC als Eurosonic schuift het liefst muziek naar voren waarmee 'al wat gebeurt'. Los van een goed oor is inzicht in de verhoudingen binnen de internationale muziekindustrie belangrijk, maar die heeft Meijerink als concertprogrammeur dan ook.

Wat opvalt aan de BBC-lijst en ook wel een beetje aan de Eurosonic-programmering is het grote aandeel van zangers en zangeressen zonder band maar wel met een beat. De singer-sonwriter 2.0 noemt Meijerink ze. De jongens en meisjes die laidback folky liedjes zingen met een voorzichtige beat eronder. Prettig in het gehoor liggende mainstreampop zonder een angel, die het heel goed doet op de radio. Het Duitse Milky Chance zette volgens Meijerink twee jaar geleden de toon. Een zanger en iemand erachter, die de knoppen bediende. Het zag er niet uit, maar ze hadden met Stolen Dance een enorme hit .

Natuurlijk, stevige rock 'n' roll staat er ook dit jaar, zoals van het Ierse The Academic waar Meijerink veel van verwacht. 'Je ziet toch dat de garagerock en psychedelische gitaarpop, waar in de media een paar jaar geleden nog zo hoog over werd opgegeven, het uiteindelijk niet haalde. Die blijft toch vooral geschikt voor de kleinere zalen.'

Benjamin Clementine - 2014

Een zwart heerschap op blote voeten met een prachtige stem. De wedstrijd had Benjamin Clementine na een paar minuten al gewonnen. De zaal bleef muisstil en je wist: dit gaat een grote worden. Dat hij nu twee jaar later toch een beetje variatie in zijn spel en presentatie moet aanbrengen konden we toen niet bevroeden.

Benjamin Clementine. Beeld Getty

Mainstream en Underground

En Eurosonic wil, behalve een platform voor de Europese underground zijn, ook de mainstream representeren. Daarom is de lijst met optredende artiesten die graag in de voetsporen van Ed Sheeran of Ben Howard willen treden de laatste jaren zo groot. Meijerink noemt in dit kader Filous uit Oostenrijk, het Franse Broken Back, Lost Frequencies uit België en het Britse Honne als bands waarvan veel wordt verwacht.

Als tegenwicht van het 'goede, maar heel gladde Honne' had hij graag Rat Boy gehad, 'een van de weinige harde nieuwe Britse gitaarbands'. Ook zij kwamen voor op de BBC-lijst en waren in Groningen geboekt, maar zeiden onlangs af.

James Blake - 2011

Hij had een zaal tien keer zo groot ook wel aangekund, maar James Blake stond in 2011 in een volgepakt Simplon. Hij had net een behoorlijke hit met Feists Limit To Your Love op zak en iedereen keek uit naar zijn op stapel staande debuutalbum. Het was mooi, die soulvolle stem en knisperende electronica. Belofte ingelost.

Natuurlijk is er in dergelijke gevallen de nodige druk van agenten of platenmaatschappij om een andere act te boeken, maar daar gaat Meijerink nooit op in. 'Ach, iedereen komt altijd zijn plasje doen. Ik ben er inmiddels goed tegen geharnast. En ik denk ook altijd: een goede manager blijft op de deur bonken.'

Er wordt veel gebonkt, ook weer in mei, als de nieuwe inschrijvingstermijn begint. Meijerink bepaalt zelf voor wie hij open doet. Zijn deurbeleid heeft nog tot weinig klachten geleid. 'Ja, een keer was er een boze agent. Die stuurde me een mailtje met alle belangrijke Nederlandse boekers in een cc, dat hij klaar was met dit stomme festival. Een jaar later kreeg ik weer een mailtje. Met een excuus van drie regels. Dat is veel in deze business. Hij heeft ons nodig. En wij hem. Zo werkt dat.'

James Blake. Beeld Getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden