Sub Rosa op het randje van ijdeltuiterij en gewichtigdoenerij

Het lijkt een trend de toeschouwer een blik achter de schermen te gunnen. In Sub Rosa (a quintet) toont choreograaf Piet Rogie de geboorte van een kwintet....

Onderwijl schieten twee jongens en twee meisjes door de naden in het filmdoek te voorschijn. Ze kruipen met hun nek in hun schouders, bevrijden hun armen uit de schouderbladen en laten hun benen volgen in cirkels. Ze nestelen zich in een ligstoel of wachten op de grond tot een sequentie bij een ander gestalte krijgt, begeleid door elektronische roffeltjes, een verre trompet en oosterse slangenbezweerdersmuziek van Alphex Twin, Ry Cooder en Speedy J.

Het filmisch bijwonen van het repetitieproces heeft iets curieus. De kwetsbaarheid bij de dansers is voelbaar. Rogie zelf grossiert in pseudo-filosofische en semi-artistieke vaagheden: 'Het centrum is een ontmoetingsplaats. Dit is een kruis waar lijnen elkaar tegen komen.' Met de openheid over zijn artistieke broedsel balanceert Rogie op het randje van gewichtigdoenerij en ijdeltuiterij.

Gelukkig houdt Noud Heerkens hem net binnenboord met zijn ironische montage van commentaar van de dansers op het te bedachte concept, en met close-ups van op hun lip bijtende danseressen.

Langzaam wordt duidelijk waar die vijfde danseres voor staat – een mooie naïeve rol van de net afgestudeerde Anouk Froideveaux. Rogie is op zoek naar een muze voor zijn stuk.

Wanneer Froideveaux als een jong veulen met grote ogen in de felle (kop) lampen kijkt, snap je waarom hij haar verkoos. Toch maakt Sub Rosa (a quintet) ook Rogies onvermogen duidelijk om in dans alléén te laten zien wat hij bedoelt. Hij wil zo graag dat de toeschouwer alles meekrijgt, dat hij zijn bedoelingen soms kapot redeneert.

Het kwintet waar het allemaal naar toe gaat, krijgt het publiek tenslotte op dvd mee naar huis: dansers op (weg naar) het strand van Zierikzee. Daar toont Rogie onverwacht een ongedwongen choreografie in de buitenlucht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.