Suarez toont zich weer de reddende engel

Luis Suarez versloeg de Premier League, Uruguay won van Engeland. Dat speelt na twee duels hoogstwaarschijnlijk nergens meer om bij het WK, hoewel de volgende ronde in theorie nog haalbaar is na de 2-1 in het Itaquerão-stadion.

SÃO PAULO - Hemelsblauw dook op elkaar bij de cornervlag, terwijl het maagdelijk wit in radeloosheid afdroop na de 2-1 van Luis Suarez, slangenmens op voetbalschoenen. Gortdroog was zijn knal, vijf minuten voor het einde, over keeper Hart heen. Onbarmhartig velde hij het vonnis over Engeland, het land waar hij de laatste jaren furore maakte op de velden.


Een 'lange, frustrerende zomer', wachtte volgens Engeland-captain Steven Gerrard de verliezer van het sleutelduel in groep D. Hij had het de jonge spelers deze week nog maar eens ingewreven. Het was volgens hem niet de bedoeling de 19-jarige Raheem Sterling en de 23-jarige Danny Welbeck schrik aan te jagen met zijn vurige pleidooi. 'Maar dit is wel de realiteit waarin we verkeren. Zie het maar als een wakeup-call om iedereen op scherp te zetten.'


In het Itaquerão deden twee ploegen een amechtige poging hun hoofd op te kunnen richten, na het echec in hun WK-opener. Engeland verloor van Italië, Uruguay werd verrassend afgebluft door Costa Rica. Daarmee was het perspectief van willen winnen meteen al veranderd in dat van moeten winnen. 'De knock-out-fase is nu al begonnen', stelde bondscoach Roy Hodgson van Engeland vooraf.


Zijn ploeg voetbalde donderdag in elk geval niet zo in de eerste helft. Engeland wachtte vooral af wat komen ging. De opbouw verliep traag, het spel oogde flets, op wat voetbewegingen van Sterling en Sturridge na. Het dartele duo van Liverpool gaf het witte legioen tenminste nog wat om zich aan te warmen, in fris São Paulo. Rooney kopte een vrije trap van Gerrard op de kruising.


Hodgson had vooraf flink geklaagd over de omstandigheden waarin hij in Manaus tegen Italië terecht zou komen met zijn elftal. Te warm, te klam, oordeelde hij. Misschien had hij zich beter zorgen kunnen maken over zijn elftal, dat gisteren bibberde bij elk zuchtje tegenwind. De achterhoede is broos, zeker als gevaar via de lucht in aantocht is

Adrenaline

Vorige week vrijdag was het Mario Balotelli die zijn hoofd van verdediger Gary Cahill tegen de bal mocht zetten en zo Italië naar de winst kopte. Gisteren had Phil Jagielka het nakijken, al was de voorzet van Edinson Cavani heel subtiel. Lachend vierde Suarez zijn doelpunt, nog voordat de bal tegen het net was geslagen. Hij drukte een wat ouder staflid aan de borst. De man keek er verschrikt bij, zo veel adrenaline als hij op zich af had zien komen.


Verdiend was nochtans de 1-1 van Wayne Rooney, de man die nog nooit op een WK had gescoord. Hij schoot van dichtbij raak, nadat rechtsback Johnson op stoom was gekomen. Rooney liet zich bedelven door heel het elftal, alsof hij een beetje genegenheid zocht na de regen van kritiek die in de Engelse media op hem was neergedaald na de nederlaag tegen Italië. Hij kreeg zo'n beetje in zijn eentje de schuld van het verlies.


Zijn gelijkmaker viel in een fase waarin Engeland eindelijk eens als geheel ten aanval trok. Lef voerde de boventoon. Spits Sturridge was een plaag voor de verdedigers, in de rug gesteund door locomotief Rooney. Keeper Muslera verrichte wonderlijke reddingen, terwijl eenmansleger Suarez aan de andere kant bleef sarren, tarten en toveren. Zijn linkerknie functioneerde als nooit tevoren.


Bondscoach Oscar Tabárez baadde in geluk. Hij had fans vooraf nog zo gewaarschuwd: ze moesten vooral niet denken dat ze de ware Suarez te zien zouden krijgen. Die kruidde met zijn soms onnavolgbare bewegingen het afgelopen seizoen de Premier League, de competitie die hem tot beste speler uitriep. Toen moest de MRI-scan van zijn linkerknie nog komen. Die bracht schade in de meniscus aan het licht.


Met kunst- en vliegwerk werd Suarez opgelapt om tijdig te herstellen. Op 22 mei rolde hij het ziekenhuis van Montevideo uit, waar chirurg Luis Francescoli het snijmes ter hand had genomen. Het belang van de operatie hoefde de arts niet te worden uitgelegd: zijn broer Enzo speelde jarenlang voor het nationale elftal.


De indruk die Suarez in zijn eerste WK-duel van 2014 achterliet, was er een om in te lijsten. Hij had zich vooraf nog verontschuldigd over een gebrek aan wedstrijdritme dat hem door zijn blessure parten had gespeeld. Maar in woord en gebaar bleek Suarez nog niets veranderd, zo woest als zijn zwaaiende armen om elke bal vroegen. En scherp bleek hij als vanouds, op de avond waarop hij het land in tranen bracht dat hem doorgaans koestert als attractie op de nationale velden.


Uruguay - Engeland 1-0. 39. Suarez 1-0, 75. Rooney 1-1, 85. Suarez 2-1.


Scheidsrechter: Velasco (Spa). Toeschouwers: 62.575.


Geel: Godín (Uruguay), Gerrard (Engeland)


Uruguay: Muslera, Cáceres, Giménez, Godín, A.Pereira, González (67. Stuani), Arévalo, Lodeiro (Stuani/67), Rodríguez, Cavani, Suarez (88. Coates).


Engeland: Hart, Johnson, Cahill, Jagielka, Baines, Sterling (Barkley/65), Gerrard, Rooney, Henderson (87. Lambert), Welbeck (Lallana/71), Sturridge.


Stand:


Costa Rica110033-1


Italië110032-1


Uruguay210133-4


Engeland200202-4


Groep D

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden