Stuntelige mannen in een onbestemde omgeving

Op de onmogelijke trappen in de gravures van M.C. Escher lopen mannen eindeloos op en neer, zonder ooit de paradoxen van hun meester ongedaan te kunnen maken....

Bunks mannen zijn stuntels, met lege gezichten, afhangende schouders, saaie truien en te grote handen die niks kunnen. Vooral dat laatste is tragisch, want de omgeving van de mannen gevuld met onbestemde bouwsels schreeuwt om een ingreep.

In Galerie Reuten is tot eind mei een expositie te zien van de Duitse kunstenaar Bunk, die in eigen land al vele tentoonstellingen en publicaties op zijn naam heeft staan, maar in Nederland nagenoeg onbekend is, ook al woont hij in Amsterdam. Onlangs organiseerde Bunk in de stad Schwsch Hall het project Persche Stadtpl, waarbij hij behalve tekeningen ook teksten produceerde. 'Nog nooit was de architectuur zo toegankelijk voor alle soorten beelden als nu', schreef hij. 'Een architectuur van beelden overstemt de moderne architectuur, die beeldloze, reine vlakken prefereerde.'

Ter gelegenheid van de tentoonstelling, zijn tweede bij Galerie Reuten, vervaardigde Bunk een zevental grote werken van acryl op papier, die zijn stellingen verder uitwerken. Het procedis steeds gelijk: de onderste laag is een in pasteltinten gekleurd gebouw of gebouwencomplex, met rose en oranje dayglow-vegen als highlights. Daaroverheen, nadrukkelijk tweedimensionaal en transparant, zijn in zwarte lijnen de Bunkiaanse mannen getekend.

De mannen zijn op een onduidelijke manier bezig met constructies en geometrische vormen en lijken veroordeeld tot hun technisch speelgoed. Grote afwezige is de Vrouw, die met haar rondingen misschien verlossing zou kunnen brengen.

Naast de zeven grote werken zijn in de galerie ook drie ijle tekeningen op vitrage te zien, en een dertigtal kleine aquarellen waarop Bunk zijn dubbele thema van bouwkunst en onhandigheid herhaalt. Alle tekeningen zijn tekstloos, op na. In de hemel van deze afbeelding hangt een dikke R met een soort stralenkrans eromheenen daaronder staat een man met een koffertje met daarop het woord 'Reale'. Bunk suggereert een mystiek verband tussen realiteit en onroerend goed, alsof zijn mannen vrijmetselaars zijn die knutselen aan een paradijs.

De 29 andere aquarellen zijn gevuld met houterige pogingen om een architectonische daad te stellen, waarvan de meest geslaagde misschien die is van de man die over de daken van een rij huisjes wandelt alsof het stenen in een vijver zijn. Hij is tenminste praktisch en dus een echte man. Maar dat lijkt precies het clichat Holger Bunk onderuit wil halen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.