LEZERSBRIEVEN

Studenten niet beter af met Engelstalig onderwijs

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 27 augustus.

Studenten in een collegezaal van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Beeld anp

Engels in de collegezaal

Ik maak graag wat kanttekeningen bij het voorpagina-artikel 'Engels rukt op in de collegezaal' van 26 augustus. Dat Engels de lingua franca van vele gebieden is (zoals het mijne: onderwijspsychologie) betekent niet dat lesgeven in het Engels moet. Dit is een schijnredenering.

Ook omdat Nederlandstalig lesgeven met Engelstalige bronmaterialen zeer normaal is, wordt de student(e) niets onthouden. Verder, een doel van het universitair onderwijs is goed en genuanceerd discussiëren en nadenken; dit gaat moeilijk voor zowel docent(e) als student(e) in een taal die zij minder beheersen.

Tot slot, als geboren Engels spreker (inmiddels 43 jaar in Nederland) kan ik uit zeer veel ervaring zeggen dat de meeste van mijn collega's - van universitair docent tot hoogleraar - het Engels, zowel mondeling als schriftelijk, matig beheersen. Niet echt een formule voor goed academisch onderwijs.

Prof. dr. Paul A. Kirschner, Universiteitshoogleraar, Open Universiteit

Lezersbrieven: Zijn ouderen rupsjes-nooit-genoeg?

In de brief van de dag van 25 augustus vergelijkt Gert Klein 'de ouderen onder ons' met rupsjes-nooit-genoeg. Hier leest u de reacties van Volkskrantlezers.

Nederlands om zeep helpen

Waarom zou je de Nederlandse taal om zeep helpen? Ik ben het eens met Martin Sommer die in de Volkskrant strijdt tegen de verengelsing van onze universiteiten. Inderdaad is het Engels van de meeste docenten niet geschikt om een vak op academisch niveau goed over te dragen.

Natuurlijk is het belangrijk dat iedereen op de middelbare school goed onderwijs in de Engelse taal krijgt. Dat staat buiten kijf. Iedereen weet dat het een wereldtaal is, net als Spaans in andere continenten.

Als je goed onderwijs hebt genoten in het Engels, ben je uitstekend in staat om Engelse (studie)boeken te lezen en lezingen in het Engels te volgen. Wie zelf in het Engels wil/moet presenteren of schrijven huurt iemand in of zorgt zelf voor extra scholing.

Frankrijk, Italië en de Scandinavische landen zijn landen die hun taal en cultuur - ook in het buitenland - koesteren en promoten.

Ook Duitsland kent zijn Goethe-instituten in het buitenland. Nederland zou hieraan een voorbeeld moeten nemen.

Margriet Rutgers, Den Haag

Onnavolgbaar

Studenten klagen over onnavolgbaar steenkolen-Engels dat gesproken wordt in hun collegezalen. Dat steenkolen-Engels van hun docenten verdient ook geen navolging. Zullen we afspreken dat we pas aan Engels beginnen, wanneer we onze eigen taal onder de knie hebben?

Pieter Barnhoorn, universitair docent huisartsgeneeskunde Leiden

Alexander Pechthold

Alexander Pechtold stopt als leider van D66 als de partij na de verkiezingen niet in een kabinet komt. Een voorzitter van een politieke partij als dreinend kind: 'Ik wil nou eindelijk wel eens minister worden en anders niets.' En dat noemt zich democraat? Gevalletje aangekondigd kiezersbedrog, want zoals eerder bewezen is heeft de kiezer heeft helemaal geen invloed op de samenstelling van de coalitie.

Eric Jansen, Wageningen

Onbegrijpelijk

Het is toch onbegrijpelijk dat vrijwel alle Turkse Nederlanders en dan met name de tweede en derde generatie, die inmiddels redelijk ingeburgerd zijn en weten hoe de Nederlandse democratie werkt, zich toch zo makkelijk laten leiden door de woorden van een man, president Erdogan.

Vrijwel al deze Turkse Nederlanders zijn het er volmondig over eens dat elke Gülen-aanhanger een landverrader is. Zonder enige voorbehoud worden alle Gülen-aanhangers of sympathisanten veroordeeld, en zelfs met de dood bedreigd.

Hoe is het mogelijk dat alleen de woorden van Erdogan voldoende zijn om, niet alleen de overgrote meerderheid van de Turken in Turkije, maar ook de Turkse Nederlanders in beweging te krijgen?

Henny Rol, Amsterdam

Vroem vroem

In mijn kindertijd vouwde ik papieren vliegtuigjes, die onhoorbaar door de lucht gleden. Het motorgeronk imiteerde ikzelf. In het artikel 'Ministerie: Schiphol moet lawaai beter berekenen' lees ik tot mijn verrassing dat Schiphol door een andere manier van landen, met een glijvlucht minder geluidshinder zegt te produceren. Glijvluchten.

Inmiddels verheug ik me erop, in de komende tijd mijn jeugdherinneringen nieuw leven in te blazen. Tijdens onhoorbare glijvluchten, produceer ik zelf weer het motorgeronk.

Kees Oosterbaan, Egmond aan den Hoef

Denk aan de timmerman

De studentenverenigingen waren de afgelopen dagen veel in het nieuws. Immaterieel erfgoed zijn ze zelfs geworden.

Maar misschien ook aardig om eens aandacht te besteden aan jongens en meisjes die beginnen aan een opleiding voor metselaar, timmerman, installateur, ziekenverzorger, loodgieter en andere nuttige beroepen.

Er zijn er niet zoveel meer die een dergelijke opleiding volgen. Geen aanzien, minder salaris, zwaar werk en een minister die telkens herhaalt dat alle kinderen hoger onderwijs moeten volgen zijn daarvoor wellicht oorzaken.

David Vesters, Boskoop

Kleren uit?

Stel, ik (blanke vrouw) heb een sjaal om m'n hoofd om m'n haar tegen zon en zout zeewater te beschermen. M'n schouders zijn verbrand dus ik heb een lange blouse aangetrokken met dito mouwen. Trouwens m'n benen zijn ook wat rood aan t worden, ik besluit m'n wijde lange broek aan te doen. Word ik dan ook verordonneerd m'n kleren weer uit te trekken?

Paulijn Snijders, Brummen

Omgekeerde wereld

Elke dag gaan mijn ogen en mond steeds verder open staan van verbazing. Wat ik zie is de omgekeerde wereld. Het kind of hond wordt niet meer uitgelaten maar de smartphone. Ogen zijn gericht op de smartphone. De hond sukkelt erachteraan en kijkt meewarig om zich heen want zijn baasje heeft geen aandacht meer voor hem. Alle aandacht gaat uit naar zijn scherm. Heel af en toe vraagt het dier aandacht door aan de lijn te trekken en als hij losloopt maakt hij maar contact met een soortgenoot of voetganger zonder smartphone. De persoon in kwestie kijkt nauwelijks op of om en vergeet dat hij nog gezelschap heeft.

Moeders die de kinderwagen voortduwen met de ogen niet gericht op de baby maar op de, juist ja, smartphone. Ouders die de tijd volpraten met hun mobieltje als ze buiten zijn met hun kinderen.

Ouders die met hun kinderen eten in een restaurant en daar ieder voor zich op een smartphone turen. Weg contact, aanspraak, aandacht. Op naar de volgende prikkel. Fear of missing out.

Peter Simissen, Alkmaar

Voetbal om zeep helpen

Zullen we maar eens stoppen met al die overtrokken media-aandacht voor het voetbal? Het is zo'n over het paard getilde sport van slappe rijke jongetjes die met hoeden op in Rolls Royces naar trainingen gaan, Ferrari's in de prak rijden of in dubieuze koninkrijkjes veel te veel geld verdienen.

Om nog maar te zwijgen over de clubs met hun krankzinnige transfersommen en hun nog krankzinniger schuldenlasten. Is het woord 'club' hier overigens nog wel van toepassing, want het clubgevoel lijkt tegelijk met het uitgeven van aandelen te zijn weggevloeid. Zo'n verslag over die wedstrijd van Ajax (ik durf de naam van de tegenstander uit schaamte niet eens te noemen) verdient toch niet meer dan een klein kolommetje op de laatste pagina van het sportkatern.

Rond de Olympische Spelen hebben we veel leukere sportbeleving gezien, zelfs op de moment dat het even tegenzat? Huilen ze bij Ajax wel eens en gooien ze daar ook met schoenen? Zouden ze gewoon collectief eens moeten doen. Kan enorm opluchten. Kijk ook eens naar de vernieuwingen die in andere sporten zijn doorgedrongen (videoscheidsrechters, shoot outs, strafminuten, enzovoorts). Kom daar eens om in het voetbal.

Daar blijft alles afhankelijk van één rondrennende scheidsrechter, de buitenspelval en keiharde zogenaamde 'professionele' tackles. Waardeloze sport, die zichzelf zo langzamerhand om zeep helpt en dat vind ik oprecht jammer, want ik wás een groot liefhebber.

Jaap Lampe, Haarlem

Peter van Hugten

Je zou er bijna overheen kijken maar er staat elke vrijdag in de rubriek Geld/Economie een kunstwerk van Peter van Hugten. Prachtig!

Tineke Koks, Sint Maarten

Patty Brard

Patty Brard is niet de enige schandvlek op het onsmakelijke tv-afzeikprogramma Ranking the Stars. Onlangs verscheen een deelnemer in een T-shirt waarop de beeltenis van de Noordkoreaanse dictator en massamoordenaar Kim Jung-ill.

Een omroep die dit soort verruwing van omgangsvormen uitzendt verdient onze sympathie niet.

A. van der Aa, Amsterdam

Hoezo te lang?

Hans van der Woerd vindt dat de zomervakanties in het voortgezet onderwijs te lang zijn. Hij pleit ervoor om de zomervakantie op te knippen en te spreiden zodat leerlingen niet 24/7 thuis rondhangen.

Maar veel leerlingen hebben een vakantiebaan, spijkeren hun studie bij, doen herexamen, klussen voor hun ouders en gaan daarnaast terecht een paar weken op vakantie.

Daarbij doet hij voorkomen of docenten na de laatste schooldag de schooldeur meteen achter zich dichttrekken en zes weken later pas weer present zouden zijn. De praktijk is anders. In de eerste weken van de vakantie hebben de meeste docenten nog massa's werk op school af te ronden voordat ze op vakantie gaan. En ver voor aanvang van het nieuwe schooljaar zijn docenten allang weer op school om zich voor te bereiden op het komende schooljaar met clusteroverleg, teamvergaderingen, leerlingbesprekingen en lesvoorbereidingen.Er blijft echt niet meer over dan de gemiddelde vakantie.

B.Buys, Zwanenburg

Daarom te lang

Na eerdere brieven deze week dat de vakantieregeling in het onderwijs wel erg royaal is, was de reactie uit het onderwijsveld: 'Wij werken keihard, wij verdienen veel te weinig en dat is oneerlijk.' Gelukkig zien langzamerhand steeds meer leraren in dat de enorme werkdruk te wijten is aan de vele vrije dagen. Het schooljaar is zo kort dat men zich een slag in de rondte moet werken om alles af te krijgen. Daarna veertien weken nietsdoen en vier weken rommelen helpt niet.

Dat het ritme van een schooljaar nog steeds gebaseerd is op de cyclus van de agrarische sector uit de tijd dat de leerplicht ontstond, is een schande. Ouders worden daardoor steeds meer gedwongen hun heil te zoeken bij onderwijsondernemers die in vakantieperiodes allerlei trainingen aanbieden. En leraren moeten daardoor veel te hard werken. De oplossing is simpel. Scholen gaan het hele jaar open. Leraren krijgen gewoon zes weken vrij en de vakbonden zorgen dat de taak van de leraren niet groter wordt. Betere spreiding van het mooie werk, daar gaat het om.

Pierre Diederen, 30 jaar leraar natuurkunde, Roermond

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.