Studenten Bungehuis leggen uitspraak rechter naast zich

De bezetters van het Bungehuis gaan 'onverschrokken' door met hun protest. Daarmee leggen ze de uitspraak van de rechter naast zich neer, die de bezetters sommeerde op vanavond het pand te verlaten. Voor elke dag dat de bezetters langer in het gebouw blijven, geldt een dwangsom van 1000 euro per collectief per dag.

Het Bungehuis. Beeld anp
Het Bungehuis.Beeld anp

De UvA had een ontruiming geëist omdat de bezetting onderwijs en onderzoek frustreert. Bovendien was de brandveiligheid in het geding omdat de ingangen van het gebouw zijn gebarricadeerd. De universiteit eiste dat de bezetters het pand binnen vier uur na dagtekening van het vonnis zouden verlaten, plus een dwangsom van 100 duizend euro per dag. Die dwangsom vond de voorzieningenrechter van de Amsterdamse rechtbank te hoog.

'We zijn blij met deze uitkomst', liet Louise Gunning, voorzitter van het College van Bestuur, direct na het vonnis weten op de website van de UvA. 'We gaan ervan uit dat de bezetters nu uit zichzelf het gebouw verlaten, zodat medewerkers en studenten vanaf maandag gewoon weer aan de slag kunnen met onderwijs en onderzoek in het Bungehuis.'

De groepering De Nieuwe Universiteit, die het pand aan de Spuistraat al sinds vrijdag bezet, denkt daar anders over. Tijdens een persconferentie liet een woordvoerster van de bezetters weten dat ze het Bungehuis niet verlaten. 'Zolang dit bestuur door blijft gaan met dit destructieve, ondemocratische wanbeleid, zullen wij onverschrokken door blijven gaan met ons protest.'

Hoeveel mensen er in het Bungehuis achterblijven en of de studenten zich zullen verzetten bij een eventuele ontruiming, wilden de woordvoerders om 'tactische redenen' niet zeggen.

25 jaar wanbeleid

Een 61-jarige docent van de UvA, die ook deel uitmaakt van de groep bezetters, beklaagde zich tijdens de persconferentie over 25 jaar wanbeleid. 'Ik zal het Bungehuis niet verlaten totdat het cvb mijn eisen inwilligt, of totdat de faculteit der geesteswetenschappen uit de dwangsommen het financieel tekort dat ontstaan is door hun wanbeleid kan betalen.'

Eind vorig jaar gaf een groep bezetters bij de UvA wel keurig gehoor aan een rechterlijke uitspraak om te vertrekken. Studenten hadden toen bezit genomen van een deel van het Spinhuis aan de Oudezijds Achterburgwal. Daarmee protesteerden ze tegen de voorgenomen verhuur van het gebouw aan de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. De studenten zouden daardoor hun common room verliezen, een ruimte waar ze zelf bijeenkomsten organiseerden.

De universiteit stapte naar de rechter, omdat gepland asbestonderzoek in de soep liep. Aanvankelijk mochten de krakers blijven omdat de UvA geen spoedeisend belang kon aantonen, later werd de universiteit in het gelijk gesteld. De bezetters kregen drie dagen de tijd om het pand te verlaten. Toen stemde de rechter wel in met een dwangsom van 100 duizend euro per dag.

null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp

Babylab

Onderzoeker Sophie ter Schure is een van de medewerkers die boos is over de bezetting. Ze is bang dat er iets gebeurt met het babylab op de derde verdieping. Vernieling, verduistering, weet zij veel wat voor types er rondlopen. 'Er ligt daar vier jaar werk.' Het lab was de afgelopen jaren haar tweede huis. Daar zet ze baby's in een donkere, geluidsdichte kamer met een beeldscherm en eyetrackingapparatuur.

Ze laat geluiden horen en beelden zien. Zo probeert ze te achterhalen hoe jonge kinderen klanken leren. Nog deze zomer hoopt ze te promoveren, maar dan moet er dus niets gebeuren met de onderzoeksdata in haar kantoor, met de backupschijf die daar ligt en met het lab zelf. Dat luistert nauw, zegt ze, want de omstandigheden moeten voor elke baby gelijk zijn. Is een essentieel onderdeel in het lab verplaatst of gesneuveld, dan kunnen voorgaande metingen de prullenbak in.

En dan baalt ze nog van de vertraging, want ze heeft deze week niets kunnen doen. Zes baby's moest ze afzeggen, terwijl de timing van een experiment cruciaal is. 'We willen testen als een kind een bepaalde leeftijd heeft. Voor sommige baby's was deze week op tijd, maar volgende week te laat.' Afgelopen zaterdag had Ter Schure de bezetters al gebeld. Huilend legde ze uit welke gevolgen dit voor haar had. Maar luisteren? Ho maar.

Ja, ze suggereerden dat de onderzoeken gewoon door konden gaan. Dat de ouders dan maar met hun baby via de ladder naar binnen moesten klimmen. Maar dat is geen optie. De proefpersonen zouden nu niet verzekerd zijn, zegt Ter Schure. 'En bovendien: we doen altijd ons best om baby's op hun gemak te stellen. Als ze door een raam binnenkomen, raken ze overprikkeld. Dat beïnvloedt de metingen.' En dus moet ze straks nieuwe afspraken maken met de ouders, wat enorm tijdrovend is. 'Ik ben elke week uren bezig met plannen, want de ouders moeten vrij zijn, het kan niet tijdens de slaapjes en het lab wordt ook intensief gebruikt door andere onderzoekers.'

Nee, Sophie ter Schure heeft geen goed woord over voor de bezetting, al steunt ze ironisch genoeg een deel van de eisen. 'Maar ik begrijp niet wat ze in ons gebouw doen. Ze hadden het Maagdenhuis moeten bezetten, daar zit het college van bestuur.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden