Reportage

Studenten bouwen ‘rijdend huis op zonne-energie’, oftewel: de groenste camper ter wereld

Studenten van de TU Eindhoven bouwen aan hun camper op zonne-energie.  Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Studenten van de TU Eindhoven bouwen aan hun camper op zonne-energie.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

‘En, beetje zon gehad?’ Die na de vakantie zo vaak gestelde vraag krijgt nieuwe betekenis dankzij studenten van de TU Eindhoven. Zij onthullen vrijdag hun zelf ontwikkelde, volledig elektrische camper.

Een zelfvoorzienend huis op wielen, zoals ze zelf zeggen, dat dankzij een groot aantal zonnepanelen voor een flink deel op de zon kan rijden. Het accupakket levert ook elektriciteit voor warm douchewater, de televisie en het elektrische kooktoestel. En natuurlijk voor de koelkast. Een van de ‘ontwerpeisen’ van de teamleden was dat er minimaal 24 blikjes bier mee konden. Dat is gelukt.

Elektrisch rijden is bepaald een specialiteit van de Eindhovense studenten. Eerdere studententeams ontwikkelden diverse succesvolle gezinswagens, die ook al goeddeels op de zon kunnen rijden. Uit deze projecten is de LightYear One voortgekomen, een sportief ogende gezinswagen die volgend jaar op de markt komt. De zonnewagens moeten de voorbode zijn van een nieuwe vorm van duurzame mobiliteit, waarbij voertuigen een groot deel van de benodigde energie zelf opwekken.

Niet wéér een auto

‘We wilden niet nóg een zonne-auto bouwen’, zegt teammanager Kjell Revenberg, Die zijn er immers al. ‘Actieradius speelt eigenlijk geen rol meer bij auto’s. We wilden een stap verder gaan en dachten aan een busje of een vrachtwagen.’

Vrachtwagens bleken lastig. Ze zijn groot en alleen al door de omvang moeilijk te maken door een klein studententeam met beperkte ruimte. Bovendien verbruiken trucks zo veel energie dat een stel zonnepanelen op het dak van de trailer niet veel groene zoden aan de dijk zetten. Uiteindelijk won het idee om een zelfvoorzienend huis op wielen te bouwen.

Om een beetje ver te komen, moest de zonnecamper enorm gestroomlijnd zijn. Dus werd gekozen voor een druppelvorm. Maar hij mocht ook niet te hoog worden, want dan neemt de luchtweerstand sterk toe – waardoor het elektrische bereik daalt. Op het hoogte punt meet het voertuig slechts 1,83 meter. Terwijl een ‘gewone’ camper al snel 3 meter hoog reikt. Om er toch in te kunnen staan, werd een uitschuifbaar dak (elektrisch uiteraard) bedacht, enigszins vergelijkbaar met de bekende Westfalia-VW-camperbusjes. Dankzij dit dak, dat is belegd met 9 vierkante meter zonnepanelen die de welving van het dak mooi volgen, is de stahoogte een riante 2,5 meter.

Nog meer energie dankzij zonneluifel

Een zonnedak is aardig, vonden de studenten, maar niet genoeg. De energieopbrengst moest hoger. Veel hoger. Dus bouwden ze een uitschuifbare luifel, waarop ook zonnepanelen liggen. Die schuift tijdens het rijden in het klapdak, op de camping biedt ze schaduw en energie. Massa’s energie, want de totale oppervlakte aan panelen is bijna 18 vierkante meter.

Een dagje wildcamperen onder een strakblauw zwerk levert 200 tot 300 zonnekilometers op. Of een paar douchebeurten. Of een avondje elektrisch barbecueën. Om het verbruik inzichtelijk te maken, hebben de studenten een meter geplaatst die in begrijpelijke taal vertelt hoeveel er wordt verbruikt, zegt Revenberg. ‘Een meter die aangeeft: als ik nu ga bbq’en kost me dat 20 kilometer actieradius. Dat is begrijpelijker dan communiceren in kilowattuur. Als je weet wat bepaalde keuzes betekenen voor je energievoorraad, helpt dat om energie-onafhankelijk te worden en alles op de panelen doen.’

Om de camper in de praktijk te testen, willen de studenten er de komende weken mee naar Zuid-Spanje rijden. Daarvoor is een kenteken nodig en dus goedkeuring van de RDW. Die is gisteren – op het laatste moment – verkregen, zodat het zonnehuis op wielen de weg op mag.

Ook aan veiligheid is gedacht. De accubakken kunnen hoge botskrachten aan en voorin in de camper zijn 27 ‘botsblokken’ geplaatst met een aluminium honingraatstructuur, die dienen als kreukelzone. Ze kunnen een klap absorberen tot 57 kilometer per uur, zeggen de studenten. De carrosserie is gemaakt van versterkte glasvezels, zes laagjes, met daartussen weer een flinterdunne honingraatstructuur om sterkte aan de wanden te geven. Supersterk, zegt Kjell. ‘En veel goedkoper dan carbon.’ De huid zit bovendien gespannen om een rolkooi, die bescherming biedt als het een keer mis mocht gaan.

Lichtgewicht

Door het gebruik van lichte materialen is het totaalgewicht minder dan 1.750 kilo. Dat is een stuk lichter dan de meeste campers. Aerodynamica en gewichtsbesparing zijn de belangrijkste gereedschappen om het verbruik zo laag mogelijk te houden en alle opgewekte energie dus zo efficiënt mogelijk te gebruiken. Het totale bereik is daarom fors: 600 kilometer. Als onderweg de zon schijnt, kun je er nog 130 kilometer bij optellen. Het is veel meer dan de omgebouwde elektrische camperbusjes halen die mondjesmaat leverbaar zijn. De studenten willen met de camper laten zien wat er nu al technologisch mogelijk is. ‘We willen vijf tot tien jaar vooruitlopen op de industrie’, zegt Revenberg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden