Strijdplan van 1971 werkt nog

Op woensdagavond ging bij John Lelangue, ploegleider van Floyd Landis bij Phonak, de telefoon. Het was zijn vader Robert. ‘Jongen, je hebt een veldslag verloren maar nog niet de oorlog’, zei de man....

Het was niet toevallig dat beide mannen onafhankelijk van elkaar hetzelfde zeiden tegen Lelangue, die donderdag dacht dat zijn kopman de Tourzege had verspeeld. In 1971 was Robert Lelangue vriend en adviseur van Merckx toen die samen met Rini Wagtmans de Tour op stelten zette in de rit van Orcières-Merlette naar Marseille. Een klein groepje ging in de levensgevaarlijke afdaling vanaf de start in de aanval. Daarna werd er 240 kilometer voluit gereden.

Tot die etappe leek de Tour voor Merckx verloren. Een dag eerder had Ocana zijn grote rivaal op meer dan acht minuten gereden. Een list was nodig om de Belg nieuwe moed te geven. Dat lukte, Ocana verloor bijna twee minuten en later ook de Tour.

De dollemansactie van Floyd Landis had veel weg van die memorabele Tourdag 35 jaar geleden. De bedoeling van Landis was om de organisatie van de ploegen te ontregelen en de krachten van de concurrenten af te matten, ver voor de gevreesde col de Joux-Plane, de laatste beklimming van de dag, waarna alleen de afdaling naar Morzine nog volgde.

‘Deze Tour is zo gek dat je ook ongelooflijke strategieën moet bedenken’, zei de ploegleider van Phonak.

Maar waar Merckx het werk niet alleen hoefde op te knappen, was Landis aan zichzelf overgeleverd. Zijn ploegmaats reden zich tot de Col des Saisies leeg, daarna nam hij zelf, na zo’n 60 kilometer, het initiatief. Onderweg raapte hij een voor een de overlevenden uit de eerste kopgroep van de dag op.

De uitvoering van Landis en zijn ploegmaats was perfect. Het liep allemaal zoals het was afgesproken, verklaarde Lelangue: ‘Het was alles of niets. Ik weet niet hoeveel van onze renners op tijd binnen zijn. Maar daar hebben we rekening mee gehouden. Al zou deze dag Floyd al zijn ploegmaats kosten, dan moest dat maar. We hadden geen andere keuze.’ De schade viel met één opgave uiteindelijk mee.

Maar de tactiek maakte dat er in de volgauto’s van de concurrentie smalend werd gelachen. ‘Wij zeiden ook tegen elkaar: die rapen we straks weer op, Landis is geen Hinault’, gaf Rabobank-ploegleider Erik Breukink toe.

De Amerikaan leek deze Tour al verslagen, met hem hield niemand rekening na zijn inzinking in de slotklim naar La Toussiere. In het algemene klassement stond hij donderdagochtend op meer dan acht minuten van Oscar Pereiro Sio, die het predicaat Tourwinnaar kreeg opgedrukt. Misschien zou Landis een etappezege krijgen als troostprijs, maar voor het geel leek hij definitief uitgeschakeld.

Een etmaal later is de Amerikaan wederom de belangrijkste kandidaat om op 23 juli als Tourwinnaar te worden gefêteerd. Misschien is het deze ronde beter om te zeggen dat de Amerikaan de belangrijkste kandidaat líjkt. Zijn achterstand op Pereiro en Sastre, die twaalf seconden tekort kwam om de achtste leider te worden in deze Tour, is overbrugbaar in de tijdrit, zijn specialiteit.

Hij had donderdag geen verklaring voor zijn wonderbaarlijke wederopstanding, zoals hij ook geen verklaring had voor zijn even merkwaardige inzinking een dag eerder. Een hongerklop of uitdroging leek nog de meest logische verklaring. Breukink beleefde in de Giro van 1989 zelf eens zo’n volslagen offday. ‘Maar een dag later fietste ik gewoon weer mee met de besten.’

Landis deed meer dan dat. In een Tour die met een dopingschandaal begon, deed de opmerkelijke revival bij een enkeling de wenkbrauwen fronsen. Anderen genoten van zijn vechtlust. ‘Ik kan niet mijn ploeg drie weken laten werken en na een slechte dag al de handdoek werpen’, zei Landis. Een biertje op woensdagavond, de telefoontjes van Robert Lelangue en Eddy Merckx en woede deden de rest.

De Amerikaan Floyd Landis spurt in zijn eentje op de finish af in Morzine. Landis haalde een stunt uit door de zeventiende Tour-etappe met overmacht te winnen. Hij maakte de acht minuten achterstand die hij een dag eerder opliep tijdens zijn off day in de Alpen, daarmee in één klap bijna weer goed. (AP) Beeld
De Amerikaan Floyd Landis spurt in zijn eentje op de finish af in Morzine. Landis haalde een stunt uit door de zeventiende Tour-etappe met overmacht te winnen. Hij maakte de acht minuten achterstand die hij een dag eerder opliep tijdens zijn off day in de Alpen, daarmee in één klap bijna weer goed. (AP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden