Strijdbare Obama accepteert nominatie

Met een strijdbare toespraak heeft Barack Obama de nominatie van de Democratische Partij voor het Amerikaanse presidentschap aanvaard. - met video's

‘Acht is genoeg’ , verklaarde Obama over de Republikeinse regering, en onmiddellijk nam het stadion de nieuwe leus over. Ook de aanhangers in vak 511 scandeerden hem, in de bovenste ring van het ‘Home of the Broncos’.

Onder de toespraak juichten, gilden en stampten ze, oud en jong. Ze zwaaiden met Amerikaanse vlaggen en vergaapten zich aan het vuurwerk, dat na afloop in plaats van de traditionele ballonnenregen kwam. ‘U.S.A ! U.S.A!, scandeerden drie hiphoppers, een van hen met een rode hanekam. ‘Bush is zo verschrikkelijk, de slechtste president sinds 1860. We moeten het stoppen’ , zei David Cuomo, die was gekomen om ‘geschiedenis mee te maken’.

Holle popster
De toespraak was de belangrijkste in Obama’s loopbaan, en misschien ook wel de moeilijkste. Hij moest zichzelf voorstellen en hij moest concreet worden, omdat veel kiezers zich afvragen wie hij precies is en wat hij wil gaan doen in het Witte Huis. De Republikeinen stellen hem voor als een holle popster, waardoor hij moest oppassen voor al te gezwollen rethoriek. Maar de idealen en grote woorden die hem zijn onwaarschijnlijke nominatie hebben opgeleverd, mochten ook niet ontbreken. En hij moest de strijd aanbinden met McCain, die zijn kandidatuur de laatste maand met gerichte aanvallen heeft weten te beschadigen.

(Tekst gaat verder onder de video)
]]>

Obama beantwoordde aan al deze eisen, in een vurige toespraak die de 78 duizend mensen in het stadion en miljoenen tv-kijkers in heel Amerika een uur lang boeide. Van tevoren zong Stevie Wonder het campagnelied ‘signed sealed delivered’, warmde Al Gore het huis op met een pleidooi voor Obama’s energiebeleid, en vertelden 10 gewone Amerikanen, soms Republikeinen, wat hen was overkomen en waarom ze nu Obama steunen.

Maar de Obama-campagne liet ook een hele rij generaals in ruste opdraven, onder wie een aantal voormalige legerleiders, die hun vetrouwen in Obama’s leiderschap uitspraken. Zo benutte Obama de aandacht van alle tv-kijkers maximaal, om aarzelende kiezers gerust te stellen.

Amerikaanse droom
Dat was ook het doel van het vakkundig gemaakte biografische filmpje onmiddellijk voor zijn optreden. Obama vertelde erin over de waarden van zijn (blanke) moeder en grootouders, over zijn bescheiden begin en de Amerikaanse droom die hem in staat had gesteld op een beurs te gaan studeren. In vak 511 hadden velen tranen in hun ogen.

En toen moest Obama nog verschijnen, in een decor dat met klassieke zuilen en ramen kennelijk aan het Witte Huis moest doen denken.

Opvallend was meteen al de agressieve toon tegenover McCain: ‘Volgende week, in Minnesota, zal dezelfde partij die u George Bush and Dick Cheney heeft gebracht, dit land vragen om een derde termijn. En wij zijn hier omdat we te veel van dit land houden om de komende vier jaar te laten lijken op de vorige acht. Op 4 november moeten we opstaan en zeggen: Acht is genoeg.’

Beoordelingsvermogen
Obama stelde vast dat John McCain negentig procent van de tijd met George Bush heeft ingestemd. 'Senator McCain spreekt graag over beoordelingsvermogen, maar wat zegt het nu over je beoordelingsvermogen als je denkt dat George Bush 90 procent van de tijd gelijk heeft? Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben niet bereid om een gok van tien procent te doen op verandering.’

Obama somde op wat het gebrek aan ziektekostenverzekering en verdwijnende banen betekent voor gewone mensen, die veelvuldig in zijn toespraak opdoken. ‘Ik denk niet dat Senator McCain er niets om geeft wat er gebeurt in de levens van Amerikanen. Ik denk dat hij het gewoon niet weet’, zei Obama.

De kandidaat werd concreet. ‘Laat me precies opsommen wat die verandering betekent als ik president ben’, zei hij, en somde een lijst van maatregelen op, zoals belastingverlaging voor de middenklasse, gezondheidszorg voor iedereen en 'wereldklasse-onderwijs’ voor ieder kind.

‘En omwille van onze economie, onze veiligheid en de toekomst van onze planeet, zal ik als president een duidelijk doel stellen: in tien jaar zullen we eindelijk een einde maken aan onze afhankelijkheid van olie uit het Midden-Oosten.’ Daarop barstte het publiek in vak 511 en het hele stadion uit in een staande ovatie.

Obama zei dat hij al deze plannen wil betalen door belastingvrijstellingen voor grote bedrijven op te heffen en de bureaucratie aan te pakken. Hij deed in zijn toespraak ook een beroep op eigen verantwoordelijkheid.

Temperament
Op buitenlands gebied haalde hij McCains oordeel inzake Irak en Afghanistan over de hekel. ‘Als John McCain een debat wil voeren over wie het temparament en het beoordelingsvermogen heeft om te dienen als de volgende opperbevelhebber, dan is dat een debat dat ik graag aanga’, zei Obama. De Republikeinse poging McCain met de leuze ‘country first’ als patriottischer voor te stellen viel hij frontaal aan: ‘Wij zetten allemaal ons land voorop, en riep de soldaten in gedachten, die misschien wel Republikeinen of Democraten zijn, maar samen sneuvelen ‘onder dezelfde trotse vlag’.

Bekijk de complete acceptance speech van Obama
(tekst gaat verder onder de video)

]]>

En aan het einde kreeg de speech, die de titel ‘Amerika’s belofte’ droeg, en die precies op de 45ste verjaardag plaatsvond van Martin Luther King’s 'I have a dream’ toespraak, zoals Onbama kort vermeldde, de idealistische trekken die de Amerikanen van hun presidenten graag horen.

Zoals in zijn oproep tot minder politieke verdeeldheid: ‘Dat is ook deel van Amerika’s belofte- de belofte van een democratie waarin we de kracht en gratie kunnen vinden om kloven te overbruggen en ons in gemeenschappelijke inspanning te verenigen.’

Echo
Er klonk een duidelijke echo van Ronald Reagans ideale ‘city upon a hill’ door in Obama’s vaststelling wat het werkelijk is dat Amerika rijk maakt: niet geld, maar de Amerikaanse geest. 'De Amerikaanse belofte die ons naar voren duwt ook als het pad onzeker is; die ons samenbindt ondanks onze meningsverschillen; dat maakt dt we ons oog richten niet op wat gezien wordt, maar op wat niet wordt gezien, die betere plaats om de bocht.’

Toen duurde het niet lang meer of de toespraak was voorbij, Obama’s vrouw Michelle en zijn dochters Malia en Sasha kwamen op in prachtig bij elkaar kleurende jurken in rood en roze, en het vuurwerk barstte los.

De McCain-campagne stuurde meteen een e-mail aan de media met de weerlegging van een reeks beweringen van Obama en een hard commentaar: ‘Als de tempel naar beneden komt, het vuurwerk ten einde is en de woorden voorbij, blijven de feiten: (...) Senator Obama is nog steeds niet klaar om president te zijn.’

Maar de Republikeinen moeten zich op het hoofd hebben gekrabd bij de laaiend enthousiaste commentaren van de televisie-analisten, inclusief enkele conservatieve. Zoals Pat Buchanan, ooit zelf een rechtse presidentskandidaat: ‘Het was een echt buitengewone toespraak. Het was fantastisch. het is de beste conventietoespraak ooit. Dit kwam uit het hart van Amerika en ging recht in het hart van Amerika.’

Barack Obama tijdens zijn toespraak op de laatste dag van de Democratische Conventie in Denver. (AP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden