Strandvogels aan de West Coast

Tien dagen struinde Stephan Vanfleteren de Boardwalk af, langs Highway 1 tussen San Francisco en Los Angeles. De klank van de beat-generatie resoneert er nog altijd.

'De schaamte is nog groot op het strand.' Dat zegt Stephan Vanfleteren niet over de mensen die er liggen, dat zegt hij over zichzelf. Ook al groeide de fotograaf op in Oostduinkerke en ook al fotografeert hij meer dan twintig jaar. 'Halfnaakte mensen aanspreken blijf ik moeilijk vinden.'


Het kon wel op de dijk langs de Highway 1 tussen San Francisco en Los Angeles, al heet dat daar toch mooier: de Boardwalk. Tien dagen struinde hij die deze zomer af. De neus richting Santa Cruz, Santa Barbara, Malibu Beach en Venice Beach. Het was zijn derde keer daar, maar de zee en de weg erlangs verloren niks van hun magie. Niks van hun aantrekkingskracht. Niks van hun legende zelfs. 'Het is de plek die de beatgeneration aantrok en het is niet toevallig Allen Ginsberg, Jack Kerouac, John Steinbeck en Henry Miller daar gingen wonen. De klank van die plekken alleen al. Het hoeft niet altijd het cliché van Pamela Anderson te zijn. Ik zie me op mijn oude dag zelf nog zo'n paradijs opzoeken.'


De zee is overal anders en de zee is overal dezelfde. De fotograaf herkent haar. Heeft haar nodig. 'In een land zonder zee word ik onrustig.' De zee is ook zijn zwembad. 'Daar zwom ik tussen dolfijnen, er sprongen zeehonden twee meter van me over het water, er vlogen twintig pelikanen in V-vorm boven mijn hoofd.'


Dan die mensen. Een verzameling van daklozen, alternatievelingen, toeristen, dagjesmensen, surfers. 'Er heerst tolerantie, heel anders dan aan de oostkust in Amerika. In Californië dwaalt de geest van de hippies nog altijd rond. Ik schrok van de openheid waarmee drugs gerookt werden. Je ziet er jonge backpackers die op het strand slapen. Maar je ziet ook de beach boys, de mooie jongens met het perfecte lichaam en de tattoos. In de westerse strandcultuur zijn die prominent aanwezig. Uitgerekend daar waar het showen van je torso van belang is, is het showen van je tattoo dat ook. Het is het dagboek van hun lichaam.'


De zee en het zand in zwart-wit: zo legde Stephan Vanfleteren ze vast. Op vakantie, maar niet lukraak. 'Als je surfers zoekt, zoek je wel de mooiste surfer. En als je op Venice Beach een dakloze wilt portretteren, dan vraag je wel die met de meest pertinente kop.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.