Storm

an is het dus al dinsdag, de meest dramatische televisiedag van de week, en dan gebeurt er iets groots. Een schietpartij in Luik, bijvoorbeeld. Even dient zich daar op televisie het gemis aan van een degelijke actualiteitenrubriek die na het achtuurjournaal de zaken nog eens duidt en liefst van nieuwe feiten voorziet. Zonder Netwerk - of desnoods de vermaledijde opvolger Uitgesproken- blijkt de zit naar Nieuwsuur nog aardig lang te duren.


Altijd wat dan maar, het achtergrondprogramma van de NCRV met de meest indolente titel sinds het aloude TROS-programma Kunst, omdat het moet.


Altijd wat, maar niet over het drama in Luik. Daarvoor was het nog te vroeg wellicht, want Altijd wat maakt - zo meldt de website - 'achtergrondreportages over thema's die leven in de maatschappij'.


Wat er zoal bleek te leven: zelfdoding. Verslaggever Alje Kamphuis kreeg 'een uniek kijkje achter de schermen' van 113Online, een digitale hulpdienst voor wie met zelfmoordplannen rondloopt en erover wil praten. Want, zo vernamen we bij het grauwe beeld van verwaaide plastic zakken aan een hekwerk: 'Soms stormt het in iemands hoofd. Gedachten buitelen over elkaar heen. Het lijden kan zulke grote vormen aannemen, dat iemand nog maar één uitweg ziet: de dood.'


Vorig jaar beroofden 1.600 wanhopigen zich van het leven. 113-oprichter Jan Mokkenstorm wijt dat aan de economische crisis, zei hij met Stapelachtige zekerheid. En: 'Dat getal zou een stuk lager kunnen.' Terug naar duizend moest kunnen, dacht hij, wanneer hulpinstanties en politie de handen maar ineen zouden slaan.


En ze 113Online maar bellen of mailen, was de onderliggende boodschap. Daar zitten tweehonderd vrijwilligers en professionelen klaar voor een anonieme chat of mailgesprek. Taal is hun enige instrument. Hulpverlenerstaal, zoals die van vrijwilliger Cindy: 'Het is vaak een heftige lading, dus daar probeer je een soort aansluiting bij te vinden.'


De vrijwilligers in de reportage waren allen vrouw. Zij voeren zo'n 850 gesprekken per maand. Goed werk, waarop ze soms met grote voldoening kunnen terugkijken. Mokkenstorm: 'Je hoort soms gewoon de trein langs razen als je ze aan de lijn hebt.'


Probleempje: niet iedereen die zelfmoord overweegt, zoekt hulp. Zoals Antonie Kamerling, 's lands bekendste zelfmoordenaar, die pas twee weken voor zijn dood bij een psychiater terecht kwam. Broer Kris Kamerling vertelde, over Antonie. Het was de vierde keer dit jaar dat ik een betrokkene over Antonie hoorde vertellen. Lang niet altijd vertrouwde ik volledig de motieven van de televisiemakers die hun begripvolle blikken vulden met afgetapt leed.


Nu was het anders. Kris had geaarzeld mee te werken aan Altijd wat, zei hij. Maar hij hoopt dat Antonies bekendheid anderen over de streep kan trekken, op weg naar hulp. Kris: 'Hij dacht vermoedelijk dat ie wel wist hoe hij het moest regelen, zo'n vraagstuk in zijn leven.' Hij moet een zekere schaamte hebben gevoeld bij het zoeken naar hulp. En: 'Voor Antonie was suïcide misschien wel dezelfde oplossing als hulp zoeken.'


Dat was het dus niet. Zoals directeur Mokkenstorm het zei: 'De meesten vinden de dood helemaal niet zo aantrekkelijk. Ze willen alleen maar zó niet meer verder leven. Met die pijn, die wanhoop.'


Toch goed dat het nog eenmaal gezegd werd, op zo'n dramatische dinsdag in december.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden