Stophoest

Weet je wat ik ontzettend lekker vind', hoorde ik in het grand café een dame zeggen, 'Stophoest.'..

Martin Bril

'Stophoest? Dat meen je niet?', reageerde de man met wie ze was.

'Ja, Stophoest. Heerlijk!'

'Zal ik je eens iets vertellen?' De man klonk opgewonden. 'Ik ben ook gek op Stophoest. En ik ben nog nooit iemand tegengekomen die er ook van hield.'

'Echt?!? Ik ook niet', riep de dame uit.

'Ongelofelijk', kreunde de man.

Ze keken elkaar aan. Ze waren een jaar of 40. Normale, grootstedelijke Nederlanders. Ze hielden allebei van Stophoest. Het was een mirakel.

'Je kan er zo goed op zuigen', zei de man nu.

'Twee tegelijk neem ik er altijd, en dan worden ze zo zacht van binnen.'

'Ze vallen zo lekker snel uit elkaar.'

'Ik heb zo vier rollen op', zei de vrouw.

'Ooh, ik ook', zei de man.

Ze lachten, een tikje beschaamd om het enthousiasme waarmee ze de loftrompet hadden gestoken over een snoepje. Aan de andere kant was er het wondere toeval dat ze er allebei zo van hielden. Je komt makkelijk iemand tegen die van chocolade houdt, of van drop, maar Stophoest?

Nee.

Het stel schakelde over op een ander onderwerp. Ze staken de hoofden er echt voor bij elkaar. De kwestie was serieus van aard, dat zag je meteen.

Waar ging het over? Was zij de vrouw van zijn beste vriend en bereidden ze een surpriseparty ter gelegenheid van diens 40ste verjaardag voor? Werkten ze bij hetzelfde bedrijf en spanden ze samen tegen een collega? Zaten ze in dezelfde branche, maar bij concurrenten, en zetten ze de eerste stappen naar een eigen zaak?

Kon allemaal.

Wat níet kon, was dat ze een verhouding hadden, of dat ze dat verlangen koesterden. Die ontbrekende mogelijkheid was ontzettend zichtbaar. Dat maakte het zo mooi dat ze allebei van Stophoest hielden.

Hun lunch arriveerde.

Kroketten voor hem, voor haar een salade.

Hij dronk er melk bij, en zij een glas witte wijn.

Terwijl ze aten, ging het gesprek verder. Je kon zien dat ze elkaars manier van eten niet goed kenden. Over en weer namen ze er notitie van. De man prakte zijn kroketten zonder pardon fijn, waarna hij de boel snel naar binnen schrokte, de vrouw prikte geïnteresseerd rond in haar salade. Hij schoof zijn bord leeg terzijde terwijl zij nog bezig was.

'Bizar hoor', zei hij toen. Hij leunde tevreden in zijn stoel achterover.

'Wat?' vroeg de vrouw.

'Dat wij allebei van Stophoest houden', zei de man. 'Waar hou je nog meer van? Drop? Pepermunt? IJs? Caramel?' Dat waren dingen waar hij van hield, dat hoorde je zo.

De vrouw keek hem aan. Ze legde haar vork terzijde, nam haar servet ter hand, en lachtte geheimzinnig. 'Eigenlijk nergens van', zei ze toen, 'alleen van Stophoest'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden