STOP MET TWIJFELEN

HARTJE zomer, diepste komkommertijd. Zelfs voor iemand die verslaafd is aan de hete adem van het wereldgebeuren lijkt dit niet het ideale moment voor een breedvoerige beschouwing over de mentaliteit van de Balkan, vrede in het Midden-Oosten, of de dioxine-crisis....

Voor iedere verslaafde betekent zo'n uitwendige stilte een moeilijk moment. Het uur van de waarheid breekt aan, het is tijd voor introspectie. Wie ben ik, wat wil ik, en hoe verhoud ik mij tot de tijdgeest? Want helemaal zonder een Gedachte gaat het natuurlijk niet.

Gelukkig viel juist op dit ogenblik van ultieme twijfel mijn oog op een in fraai turquoise gepenseelde slagzin, die daarmee echter nog niet minder dwingend was: 'Stop met twijfelen aan jezelf! Zo ontwikkel je Personal Power.' Zonder aarzelen kocht ik voor het eerst in mijn leven het damesblad Santé.

De verhoopte verlossing viel tegen. Het bleek te gaan om een workshop (à raison van 125 gulden), waar de thema's 'kleding en uitstraling' alsmede het verband tussen uiterlijk en dagelijks functioneren aan de orde zullen komen. Misschien ga ik tòch, want in de derde sessie zal Ryanne van Os de vraag behandelen hoe je je innerlijke kracht kunt ontdekken. Kortom, 'hoe krijg je uitstraling, charisma of hip gezegd Personal Power?' Als dat me voor 125 gulden lukt, vind ik het nog best een koopje.

Toch ben ik nog lang niet waar ik wezen wil. Want wat is in 's hemelsnaam Personal Power? Heeft dat iets te maken met Girl Power? Even het interview opslaan met Sanderijn Cels, schrijfster van Grrls, in het augustus-nummer van Marie Claire. Girlpower is volgens Cels: doen wat je wilt, je niet conformeren, alles even uitproberen. Leven als experiment, elke vrijheid gebruiken.

En vragen stellen wil ze ook: 'Wat betekent onze vrijheid en hoe verhoudt die zich tot de rest van het bestaan? Wie zijn we, wat willen we, hoe moet het nu verder?' Want behalve om zelfontplooiing gaat bij Girl Power zo te horen ook om engagement, in de vorm van vragen. Sympathiek, maar ja, ik ben geen grrl meer, en zo kom ik ook de twijfel niet voorbij.

Waarschijnlijk moet ik daarvoor eerst nog een stuk spiritueel groeien. Om een indruk te krijgen hoe het er op dat punt voorstaat, grijp ik gretig naar een enquête in, alweer, Santé, met de vraagstelling: hoe spiritueel ben jij? Moeilijke vragen, hoor. Of ik wel eens contact gehad denk te hebben met een overledene, of ik in een beschermengel geloof, met levensvragen worstel, en iets doe aan meditatief wandelen.

Even hoop ik nog dat als ik dit maar eerlijk invul, ik ergens achterin het blad, aan de hand van een tabelletje, precies mijn huidige niveau van spiritualiteit kan uitrekenen. Maar niets daarvan: 't moet worden opgestuurd naar de redactie en later dit jaar krijgen we er meer over te lezen. Ja, dàg! Zo blijft de geestelijke onzekerheid alleen maar verder groeien!

Maar hoe kom ik deze existentiële zomercrisis dan toch te boven? Ik zou natuurlijk het advies van Liesbeth Wytzes (in Santé) kunnen volgen en mijn haar blond laten verven. Blond is magisch, schrijft ze, het heeft glamour, lijkt onschuldig, en is tegelijk erotisch. Bovendien maakt het jonger. Blond, lang, steil haar, dat glanst in het zonlicht. Dat is mooi.(Zeg ik op gezag van Wytzes). Bovendien ligt mooi blond haar binnen ieders bereik. En ik heb een goede kapper. Nou ja, lang en steil is, als ik nu meteen wil, nog even een probleem, maar vooruit, niet zeuren, gewoon doen!

Aldus tot blonde godin getransformeerd - dus toch ook spiritueel gewapend - ga ik meteen door naar die cursus flirten in Londen, die in het zomernummer van Opzij zo warm wordt aanbevolen. Daar leer ik op straat complimenten uitdelen aan onbekenden en vriendelijk zijn voor de portier wat me op het gewenste moment hopelijk een parkeerplaats voor de deur van mijn werkplek oplevert. (want voor wat hoort wat, vriendelijk zijn doe je niet zonder hoop op een tegenprestatie). Jammer alleen dat ik geen auto rijd, maar daar vinden we ook nog wat op.

Zodra ik de kunst van het flirten tot in de perfectie beheers, sla ik echt mijn slag. Ik schrijf Mike Mullen, multimiljonair te Texas, dat ik vóór 2000 zijn vrouw wil worden. Sinds hij in het programma van Oprah Winfrey kandidaat-echtgenotes heeft opgeroepen om hem te schrijven, heeft hij pas 48 000 brieven ontvangen. Daar laat ik mij, met m'n mooie blonde haar, charisma en personal power beslist niet door afschrikken. Het gaat me bovendien niet om die man z'n geld (dan zou ik kansloos zijn, zoiets ruikt hij van verre), maar om de kick.

En als het toch mislukt? Tja, jammer zou het zijn. Misschien kan ik dan een laatste toevlucht zoeken in Oininio (voorheen Oibibio) en me laten opbeuren door Ronald Jan en Monique Heijn. Geen sprookjesachtige diamanten trouwring? Dan dóór met de geestelijke groei. Zo leer je 'dat de ene mens niet anders is dan de andere. De weg naar binnen is de weg naar buiten'. En het voornaamste van alles: 'Het leven is leuk én niet leuk.' Geniaal! Spreek dat maar eens tegen! Geen twijfel mogelijk, toch?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden