Stomme film

OP HET Slapstickpad in Almere is het spekglad. De plassen die er nog stonden van gisteren zijn bevroren en overal schittert korrelige sneeuw....

Dat ik zelf pas op de Comedy Caperstraat een smak maak, is een volkomen, zij het pijnlijk toeval. Hopelijk staan er op dit uur van de dag nog niet al te veel mensen achter de ramen van de flats mee te genieten. Als dit een film is, is het een stomme film. Ik krabbel in stilte overeind.

In de Parkonhal even verderop zijn vandaag de finales van het nationale Satellite Circuit badminton, waarin in totaal (25.000 aan prijzengeld te verdelen valt. De meeste deelnemers zijn uit de voorronden gekomen. Alleen toppers als Mia Adina, Judith Meulendijks, Tjitte Weistra (die zoals zijn naam al doet vermoeden tegenwoordig uitkomt voor Peru) en Dicky Palyama hebben een wildcard voor deze finales gekregen. Zij mochten gisteren in hun poules laten zien dat deze voorkeursbehandeling terecht was.

Meulendijks speelt nu op baan twee een enerverende halve finale tegen Yao Jie. Er kijken zo'n vijftig mensen toe, voornamelijk direct betrokkenen en familie. Er zijn veel mensen met Indische roots. Iedereen kent iedereen. Een kind krijgt een jas cadeau van iemand die even later op de scheidsrechtersstoel blijkt te zitten.

Een ernstige bruine peuter met stoere spijkerbroek speelt op de mat achter de reclameborden met zijn meegebrachte dinkytoys. Bij wijze van skybox staan aan een kant van het speelveld vier ronde tuintafels van wit plastic met bijbehorende plastic stoelen opgesteld. Vier parasols beschermen tegen het tl-licht. Het moet ietwat belachelijk aanvoelen om daar plaats te nemen.

Ondertussen bedrijven Meulendijks en Yao Jie topsport. Ze beschikken over een adembenemende lichtvoetigheid en reactiesnelheid. Felle sma shes, droge tikjes en verraderlijke dropshots wisselen elkaar in hoog tempo af. De standaardslag is een venijnig, kort meppen, alsof er denkbeeldige vliegen moeten worden doodgeslagen.

De shuttle krijgt zodanige optaters dat hij vaak al na enkele slagenwisselingen vervangen moet worden. Maar op andere momenten weten de speelsters met een soepele polsbeweging vanaf de grond een onmogelijk zacht wippertje te produceren.

Bij iedere wisseling van speelhelft dragen de tegenstrevers steeds eigenhandig een blauwe wasmand naar de andere kant van het net. In de mand zitten onder meer hun sporttas, drinkbus, handdoek en reserve rackets. Als er even moet worden gedweild komt er een man het veld oplopen met een soort zwabber, aan de voet waarvan met kleefband keukendoekjes zijn geplakt. Yao Jie heeft de langste adem en wint.

Mia Audina, die een olympische medaille in de kast heeft, speelt op baan een de andere halve finale tegen Karina de Wit, een jong veulen met lange benen. De Wit begeleidt het eigen spel met peptalk, gemopper en kreetjes.

Audina verspilt geen energie en maakt tijdens haar overwinning geen enkel geluid. Als ze, bij de dode spelmomenten, de shuttle teruggeeft, valt deze steevast net buiten bereik van haar tegenstandster op de grond.

Even later staat de wereldtopper, klus geklaard, vriendelijk glimlachend aan de toog in de kantine en pakt de bestellingen aan voor de andere speelsters aan haar tafel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden