Stoelenmeisje

Van Tokyo Story tot Lost in Translation, Tokio is als filmstad altijd al een oord van vervreemding en eenzaamheid geweest. En sinds de eerste Godzillafilms uit de jaren vijftig duiken er herhaaldelijk ook vernielzuchtige monsters op. Beide tradities sijpelen door in het drieluik Tokyo!, maar dan wel zo origineel en bizar als je van de betrokken regisseurs mag verwachten. In het derde, minste deel van Zuid-Koreaan Joon-ho Bong (The Host) zondert het jonge hoofdpersonage zich volgens goed Japans gebruik volledig af van de buitenwereld - tot hij merkt dat alles begint te beven en schudden nadat hij de hand van zijn charmante pizzabezorgster heeft aangeraakt. Dat dwingt hem vanzelf naar buiten, in een bitterzoet sprookje dat te voorspelbaar is om het niveau te behouden van de eerste twee, zalig excentrieke delen. In het eigenzinnige universum van Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind, L'ecume des jours) is het volstrekt logisch dat een zielepieterig meisje langzaam in een stoel verandert, vervolgens door een bohemiènachtige schrijver wordt meegenomen naar huis en dan aan haar ex-vriendje schrijft dat ze 'eindelijk nut heeft gekregen'. Misschien niet beter, maar wel nog vreemder is het middendeel Merde, waarmee eeuwig enfant terrible Leos Carax (Les amants du Pont-Neuf) eindelijk weer van zich liet horen na tien jaar afwezigheid.


Het door Denis Lavant gespeelde monster dat Carax uit het riool van Tokio laat kruipen, is een magere, misvormde en poedelnaakte baardmans die voetgangers molesteert, granaten werpt en een onbegrijpelijk taaltje brabbelt. Een 'racistische, fundamentalistische Godzilla', noemde Carax hem - een omschrijving die perfect past bij de absurde nachtmerrie die hij over de kijker uitstort. Monsieur Merde zou afgelopen jaar opnieuw opduiken in Carax' übersurrealistische kubusfilm Holy Motors.


Tokyo! (Michel Gondry, Leos Carax en Bong Joon-ho, 2008)


WDR, 23.15-1.00 uur.


Knocked Up

(Judd Apatow, 2007) De film waarin ze de hoofdrol vertolkt, draaide nauwelijks in de bioscoop of actrice Katherine Heigl, bekend van Grey's Anatomy, omschreef de prent tegenover Vanity Fair als 'seksistisch'. Alle mannen in Knocked Up worden neergezet als grappige knuffelberen, vond ze, terwijl de vrouwen stugge, humorloze wichten zijn. Dat maakte deze onconventionele romantische komedie van Judd Apatow overigens niet minder succesvol. Sterker nog: de film betekende de definitieve doorbraak van een serie door Apatow geregisseerde, dan wel geproduceerde films (zoals The 40 Year Old Virgin en Bridesmaids) waarin knap getimede, platte humor en levensechte personages hand in hand gaan.


Beginpunt in Knocked Up is een dronken en verdrongen onenightstand, gevolg is een ondanks alles opbloeiende relatie tussen een mooi meisje en een beduidend minder mooie jongen. De kracht van de vrolijke film zit hem erin dat Apatow zijn personages weliswaar chargeert, maar niet belachelijk of eendimensionaal maakt. De jongen (multitalent Seth Rogen) is een loser, maar ook een goedzak. Het meisje (Katherine Heigl dus) is een carrièrevrouw die smelt bij het horen van het kloppende hartje van haar ongeboren kind. En zo kan Knocked Up ondanks het vermeende seksisme tegelijk een parodie op moderne zeden en een ode aan het gezinsleven zijn.


Net5, 20.30-23.05 uur.


The Bone Collector

(Phillip Noyce, 1999). Aardige, zij het weinig verrassende thriller in het seriemoordenaarsgenre. Vanuit zijn bed stuurt een verlamde inspecteur (Denzel Washington) zijn hulpje (Angelina Jolie) achter een gestoorde killer aan.


RTL8, 20.30-22.50 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden