Stilte

's Morgens om kwart voor acht blauwbekkend tussen Metro-lezers op station Bussum-Zuid staan en een halfuur later tussen een groep studenten op bus 12 in Utrecht wachten....

Ik kwam na een schooldag net op tijd op het Centraal Station aan. In de trein kwam ik naast een chagrijnige veertiger te zitten en tegenover een blonde, alternatief geklede vrouw. Aan de grote werkmappen kon ik zien dat ze haar studietijd op de kunstacademie doorbracht. Ik haalde een boekje van Mart Smeets uit mijn tas en verstopte me in de mooi geschreven sportverhalen. De oudste van de vierzitter vergreep zich aan Rails en de studente staarde naar buiten.

Na een kwartier werd ik in een flits uit mijn schijnwereld gehaald. 'Waarom is iedereen godverdomme altijd zo stil in de trein? Waarom is er niemand die zijn bek opentrekt?' Het was de toekomstig kunstenares. De met 25 mensen gevulde coupé keek nieuwsgierig wie er zo brutaal was om de 'aangeleerde' stilte te doorbreken. Maar niemand die haar vragen beantwoordde, niemand die zich bij haar aansloot. De veertiger sloeg een bladzijde om en ik dook weer in de belevenissen van mijn sporthelden. Samen en toch alleen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden