Stille mars

DUIZENDEN mensen waren gisteravond in Vlaardingen op de been om te protesteren tegen zinloos geweld. Aanleiding was de dood van een zeventienjarige jongen, Daniel van Cotthem....

Precies een jaar geleden werd een al even indrukwekkende stille mars gehouden in Gorinchem. Daar waren twee meisjes doodgeschoten tijdens een schietpartij tussen hen onbekende figuren.

De willekeur waarmee geweld soms toeslaat, leidt onvermijdelijk tot gevoelens van woede en machteloosheid. Daarvoor vormen de stille marsen een nuttige uitlaatklep. Daarnaast is het zinnig na te denken over de betekenis van deze incidenten en de rol die de overheid behoort te spelen.

Geeft dit soort incidenten aan dat er van een in toenemende mate gewelddadige samenleving sprake is? Sommigen beweren van niet, onder verwijzing naar de kermissen waar zich van oudsher ook regelmatig vechtpartijen met dodelijke afloop voordeden. Bovendien zouden de criminaliteitscijfers een dalende lijn vertonen - en dus is er voor het gevoel van onveiligheid dat zich nu van velen lijkt meester te maken, eigenlijk geen rede.

Tegen die geruststellende redenering valt het nodige in te brengen. Met statistieken valt, zoals bekend, iedere gewenste kant op te redeneren, zeker nu harde gegevens over zinloos geweld ontbreken - 'het fysieke geweld op de openbare weg, waarbij dader en slachtoffer elkaar niet kennen' is een nog maar pas ontdekte categorie.

Niettemin zijn er verontrustende feiten. Uit onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum van Justitie (WODC) blijkt dat er jaarlijks in tenminste twintigduizend gevallen van zinloos geweld sprake is, waarbij er in 40 procent van de gevallen bloed vloeit. Dat betekent dat er dagelijks in Nederland 22 slachtoffers van zinloos geweld zijn met bloedige afloop.

Dat cijfer ligt zo hoog dat het geen pas geeft het probleem te bagatelliseren - wat er zich vroeger ook op kermissen mag hebben afgespeeld. Het gevoel van onveiligheid dat (potentiële) slachtoffers van geweldsmisdrijven bekruipt, is alleszins begrijpelijk. En het is aan de overheid als handhaver van de openbare orde om er alles aan te doen dat gevoel weg te nemen.

Dat die overheid bij een stille mars aanwezig is in de persoon van de burgemeester en verantwoordelijken van justitie en politie, is begrijpelijk. Ook zij tonen op die manier hun medeleven met het slachtoffer en zijn familie. Maar het heeft ook iets wrangs, wanneer degenen die het gevoel van onveiligheid bij burgers behoren weg te nemen, zich aansluiten bij een manifestatie van machteloosheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden