Stijlvol Kamerlid, wars van de schijnwerpers

Van Oerle wilde Nederland graag socialer maken, als Kamerlid en in diverse andere functies. Tot op het laatst bleef ze zeer betrokken.

Beeld Hollandse Hoogte

Ze was al 68 jaar toen ze alsnog voor het CDA in de Tweede Kamer debuteerde. Maar die hoge leeftijd had ook een voordeel. Ze hoefde niet mee te doen aan het ellebogenwerk. Er was niet de dringende noodzaak snel te scoren om de volgende keer opnieuw hoog op de lijst te staan.

Niny van Oerle-van der Horst was een representatieve vrouw. PvdA-Kamerlid John Leerdam, die uit het modevak kwam, koos haar in deze krant in 2005 tot het best geklede Kamerlid: 'Zó waardig. Verzorgd, stijlvol, heel mooie sjaaltjes. Om door een ringetje te halen en toch niet showy.'

Maar haar aandacht was altijd gericht op de zwaksten in de samenleving. In haar woonplaats Haarlem was ze in 2007 medeoprichter van het Fonds Urgente Noden, waar de allerarmsten binnen een dag financiële hulp konden krijgen. Zij werd de voorzitter. Na twee herbenoemingen zou ze op haar 82ste eindelijk de voorzittershamer overdragen. Haar afscheid vond op 15 mei plaats. Ze was toen al verzwakt nadat longkanker bij haar was geconstateerd. Op 22 mei, precies een week later, overleed ze aan de gevolgen van die ziekte.

Niny van Oerle werd als Niny van der Horst geboren in een rooms-katholiek middenstandsgezin in Utrecht. Ze wilde iets meer van de wereld zien en trad daarom in bij een kloosterorde, de enige mogelijkheid om die droom te realiseren. Ze kon daardoor ook een opleiding tot kleuterleidster volgen. Van 1954 tot 1961 was ze actief in het vormings- en scholingswerk in Afrika, waarvoor ze een opleiding in Malta volgde.

Na terugkeer trad ze uit de orde en ging andragogie studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1962 tot 1968 was ze maatschappelijk werkster in Haarlem en toezichthouder van het Riagg. Ze stopte daarmee na haar huwelijk met Bart van Oerle, directeur van een lomschool in Haarlem. In de drie jaar daarop werden de drie kinderen geboren.

In 1980 ging ze weer werken als directeur van een zorginstelling voor lichamelijk gehandicapten in Zandvoort. Ze werd actief binnen het CDA, waarvoor ze in 1994 in de raad van Haarlem kwam en vier jaar later fractievoorzitter werd. 'Dat ze in 2002 ook nog in de Kamer kwam, was ook voor haar een grote verrassing. Ze was heel gepassioneerd en wilde de kans grijpen om Nederland socialer te maken', zegt haar zoon Pieter Paul van Oerle. Dat ze als Kamerlid nauwelijks de schijnwerpers op zich gericht kreeg - ze haalde de minste citaten in de nieuwsrubrieken - interesseerde haar nauwelijks. 'Ze straalde zelfs toen ze het hoorde', schreef de Volkskrant.

Ook na haar Kamerlidmaatschap had ze nog lang onbetaalde functies. Ze nam haar taak als voorzitter van het Fonds Urgente Noden zeer serieus op. Andries de Jong, voormalig directeur van de koepelorganisatie SUN Nederland, noemt haar werk van enorm belang. 'Het fonds is een samenwerking van kerkelijke organisaties, overheid en hulpinstellingen. Ze waakte ervoor dat niemand de macht greep. 'De enige baas is de doelstelling', zo zei ze. Ilma Koster, ambtelijk secretaris van het fonds in Haarlem, zegt dat 'ze op haar 82ste jaar waakzamer was dan menig bestuurslid van 62'.

In 2010 richtte ze in Haarlem nog het Jeugdcultuurfonds op. Begin mei werd plotseling longkanker geconstateerd. Maar ook daarna bleef ze messcherp. Ze bleef vergaderen en hield zelfs nog een speech bij haar afscheid van het Fonds voor Urgente Noden. 'Heel mooi was dat mijn vader - toch al 85 jaar oud - tijdens de afscheidsdienst in de Kathedrale Basiliek Sint Bavo op haar verzoek de liederen zong', vertelt haar zoon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden