Stijlkritiek

Veel auteurs weten zich verrassend goed te kleden als de gelegenheid daarom vraagt. V's stijlverslaggevers geven commentaar.

Tommy Wieringa

De recensenten waren zonder uitzondering lovend over de kleding van Tommy Wieringa. 'Om te smullen' (Het Parool), 'voorbeeldig' (NRC Handelsblad), 'subliem' (nu.nl), 'vonken van schoonheid' (De Morgen). Of ging dat over het boekenweekgeschenk van zijn hand? Wellicht halen we hier een aantal zaken door elkaar, maar deze man lijkt in alle uitingen op de toppen van zijn kunnen. Van het Engelse pochet tot de taillering van het jasje en het Italiaanse deukje in de perfect gestropte das; hier wordt, zoals Arjan Peters in de Volkskrant al over hem schreef, 'het meesterschap bereikt'.


Mai Spijkers

De prima de luxe smoking van Mai Spijkers is een heerlijke uitzondering op de meeste andere smokings op het boekenbal, die werden veelal vooruitgegaan door het bijvoeglijk naamwoord gehuurd. Spijkers maakt er al enige jaren terecht goeie sier mee. Smokingpuristen halen mogelijk de wenkbrauwen op bij het pochetje (een smoking heeft alleen zakken aan de binnenkant; de toegangskaartjes voor het theater stop je in de plooien van de cummerbund of het zakje in de waistcoat), maar we gaan niet kniesoren. De strik had wat mij betreft groter gemogen. Gewoon, omdat het kan.


Heleen van Royen

Ze stuiterde door de gangen van de Stadsschouwburg, Heleen van Royen. Stralend dankzij één jonge vlam en twee verse wangen. Heleen koos zoals vele anderen op het bal voor vlammend rood, maar dan wel op z'n Van Royens: nét wat strakker, korter en glimmender dan de rest. De vrolijke strik bij de buste kon helaas de aandacht niet afleiden van de vpl: de visible panty line, die immer gevaarlijk op de loer ligt onder strakke glimmende jurken. Hij verraadde een aandoenlijk grote Bridget Jones-slip die, gezien haar dartele geflikflooi met Bart Meeldijk, de dolle pret goddank niet drukte.


Wilfried de Jong

Misschien is het een van die complottheorieën waarvan het web is vergeven, maar op internetfora zoemt het gerucht dat er een foto is van Wilfried de Jong waarop hij níét goed gekleed gaat. Ik heb die foto zelf nooit gezien, maar de Volkskrant zou als nieuwskrant geen knip voor de neus waard zijn als we daar geen melding van zouden maken. In zowel de keuze voor de kleur (smaragdgroen), alsook voor de ontwerper (Raf Simons), toonde het Rotterdamse multitalent zijn onderscheidende aard. Manchet van het overhemd had een halve centimeter meer kunnen hebben.


Jelle Brandt Corstius

Jelle Brandt Corstius is geen natuurlijke sharp dresser - al die jaren in het Oostblok laten toch zo hun sporen na. De herfstige kleuren heeft hij hier niettemin vervangen door baby- en donkerblauw - vooral dat donkerblauw staat hem best. Het blijft gissen wat zich in de limo heeft afgespeeld waarin hij zich had laten voorrijden, maar wellicht verklaren die activiteiten het aantal kreukels in zowel jas als overhemd. Tip voor wie wordt gevraagd te poseren voor een te publiceren foto: vink een vast lijstje af. Zit mijn boordje recht? Is het jasje dicht? Overhemd in de broek? En dan niet in de onderbroek?


Connie Palmen

Bij het zien van Connie Palmen op het Boekenbal gloeide er toch iets van trots: zie je wel, Limburgers hebben écht meer gevoel voor mode en decorum! Al is haar ensemble vrij donker, het getrainde oog ziet dat er door Palmens kleermaker danwel kledingverkoper vakwerk is geleverd. Hier zit geen naadje verkeerd, hier is geen centimeter te kort of te lang. Een prachtig gedrapeerd zwart jasje met een subtiele glitter, een sluik vallende donkerblauwe pantalon, een fraai tasje, deftige juwelen. En een prethoofd dat toont dat er bepaald geen botox in het spel is, maar des te meer haarlak.


Karin Amatmoekrim

Het was, moest Karin Amatmoekrim bekennen, een beetje een lastminuteklus geweest, het kiezen van een jurk voor het Boekenbal. De zoektocht eindigde in de Bijenkorf, waar ze uitkwam op deze witte van het Franse merk Maje. De jurk is gemaakt van het deze zomer ultrahippe mesh, het gaasachtige materiaal dat ook voor basketbalshirts wordt gebruikt. De kleine oranje clutch van het ook al retehippe merk Sophie Hulme geeft een fris kleur-accent en de pumps van Jimmy Choo maken het glamoureus. Haar simpel opgestoken, niet te veel make-up: dit is cocktaildressing as it should be.


Doortje Smithuijsen

Moest er een prijs worden uitgereikt voor 'beste kleur-gecoördineerde koppel', dan ging die naar Daan Heerma van Voss en zijn vriendin, de schrijvende filosofe Doortje Smithuijsen. Hij liet zijn pak in India maken van dunne wol, zij liet de Nederlandse couturière Amélie Guépin een lange sluike jurk (leest Heleen even mee?) naaien van matte crêpe de chine. Dat noemen we gedegen partyvoorbereiding. De rode robe en haar nauwelijks opgemaakte frêle draagster waren zo beeldschoon dat Heerma van Voss verzuchtte dat alle aandacht naar Doortje ging. Een luxeprobleem.


Elfie Tromp

In een interview zei de Rotterdamse schrijfster Elfie Tromp: 'Ik doe dingen omdat ik er vrolijk van word, dat is wel genoeg motivatie voor mij.' Van de jurk die ze draagt moet iedereen die hem zag vrolijk zijn geworden, want zelden hoorden we een jurk harder FEEST! schreeuwen dan die hiernaast. Oké, het feest in kwestie is meer kinderpartijtje dan gala en we zouden flauwe bakken kunnen tappen over Pino, Kermit en Miss Piggy die door de shredder zijn gegaan, maar dat zou de jurk tekortdoen: een echte Bas Kosters die getuigt van schijt aan truttigheid. Bravo!


A. F. Th. van der Heijden

Een van de vragen van deze tijd is waarom mannen met een maatje meer steevast kiezen voor kleding met een maatje meer. Ook de grootste Nederlandse schrijver van deze eeuw speelt - helaas - die xl-kaart. De suède stappers met gebutste neus zijn ook niet balproof. Voor de pluisjes op de rechtermouw treft hem geen blaam; die worden veroorzaakt door de stola die hij heel lief voor zijn vrouw bewaart. Wat goed nieuws was voor de overige bezoekers, want de prachtige, unverfroren geëtaleerde buste van Mirjam Rotenstreich was as such al een gang naar de Stadsschouwburg waard.


De verslaggevers

Wat droegen V's smaakreporters zelf naar het Boekenbal? Kantelberg was gestoken in een outfit van de Nederlandse ontwerper Francisco van Benthum, met winkel in de Amsterdamse Herenstraat. Stropdas van het Nederlandse merk Profuomo; bruine lace up-schoenen van het - ook Nederlandse - Wednesday Whiskey; overhemd van het Zweedse COS.


Narinx droeg behalve een Chanel-tas een zwarte jurk met queue van The Row, het label van de gezusters Mary-Kate en Ashley Olsen, de vroegere kindsterretjes uit de serie Full House. The Row staat bekend om minimalistische kleding van hoogwaardige materialen. In Nederland is het merk te koop bij Azzurro Due in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat en via net-a-porter.com en mytheresa.com.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.