Sticks gaat altijd lekker

Schrijver Henk van Straten stapt elke week in de auto bij een min of meer bekende Nederlander. Een enkele keer neemt hij de tram. Deze week: Sticks

'Ik pik je op bij het station, G', appt hij. G staat in dezen voor gangsta. Het is een term uit de Amerikaanse hiphopcultuur. Wat ironisch is, is dat Sticks het ironisch bedoelt. Hij praat namelijk niet echt zo, maar het is wél een term uit de muziekcultuur waarin ook hij zich begeeft. Als hij iemand G noemt, doet hij dat in feite vanuit een soort meta-ironische humor.

Ach, genoeg semantiek. Hij pikt me op in een nieuwe, zwarte Volvo V40. De zaken gaan dus goed, poneer ik. Hij grijnst, maar de grijns is licht. Sticks komt altijd kalm over, altijd beheerst, en altijd met de glinstering van vermaak op zijn gelaat. Alsof hij weet dat de volgende goede grap nooit ver weg kan zijn, hij daarop is voorbereid en hij er dus, wanneer het zover is, niet meer uitbundig om zal lachen. Niemand gebruikt het woordje cool nog. Maar als iemand cool is, zoals Fonzie cool was, dan is Sticks het. Hij legt uit: 'De zaken gaan inderdaad dusdanig goed dat deze auto eraf kon. Maar Volvo zelf heeft ook bijgedragen.'

Nonchalant

Zeker, de zaken gaan goed. Vooral de muziek gaat goed. Sticks, die eigenlijk Junte Uiterwijk heet, is tegelijk veteraan en koploper. Met de formatie Opgezwolle zetten hij en Rico tien jaar geleden met het album Eigen wereld de Nederlandstalige rapmuziek op z'n kop. Hij was toen 23.

Zo rond 2011 besloot hij dat hij geen rapper meer wilde zijn, maar uit de rust en vrijheid die hem dat gaf, borrelde nieuwe inspiratie omhoog. Hij kwam terug en rapte beter, en beter, en beter. Recent verscheen Dazzled Sticks, waarop hij zichzelf opnieuw heeft overtroffen. De single Dans wordt gedraaid op 3FM, wat uitzonderlijk is voor dit soort muziek. Niet dat het Sticks om airplay gaat, hij doet gewoon z'n ding, regardless.

Nonchalant, op z'n gemakje. Hij stuurt de auto soepeltjes door een woonwijk. Nick Cave klinkt uit de speakers. We rijden door Zwolle. We parkeren naast een ietwat smoezelig appartementencomplex. 'Ik moet even een lp afgeven', zegt hij. Het is de lp van Dazzled Sticks. Alle orders zijn per post verstuurd, maar deze kwam terug omdat het adres niet klopte. We bellen aan, horen de zoemer en lopen naar binnen. De jongen die opendoet - petje, oversized trui - schrikt als hij ziet wie de bezorger is. Hij verwachtte de postbode, niet de rapper zelf. Zijn hand trilt als hij me zijn telefoon geeft, zodat ik een foto van hem en Sticks kan maken. 'Mooi toch?', zegt Junte, als we weer naar zijn auto lopen.

Lekker

Dan door naar de studio van hem en een paar collega-artiesten. Ze gaan vergaderen. Binnenkort staan Rico en hij in een uitverkochte Heineken Music Hall. Er moet een lichtplan komen, videoprojectie, dat soort dingen. 'Ik hoop daarna nog wel wat muziek te kunnen maken. Ben niet zo van het vergaderen.'

We rijden. Hij praat bewonderend over David Bowie en moppert over de populariteit van pseudo-spirituele zelfhulpboeken als die van Deepak Chopra. 'Het is allemaal gebakken lucht. Mensen klampen zich eraan vast. Maar wat wordt er nou eigenlijk gezégd? Je moet handelen vanuit eigen kracht en zo. Wat betékent dat? Maar aan de andere kant: die onzin geeft me wel weer inspiratie. Ik ga altijd wel lekker op ergernis.'

Dat is Sticks. Die gaat wel lekker op ergernis. Die gaat eigenlijk overál wel lekker op. Of nee, nee, wat ik bedoel, is dit: Sticks gaat altijd lekker.

Schrijver Henk van Straten reist elke week een stukje op met een min of meer bekende Nederlander. @henkvanstraten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden