Stephan Sanders: 'Het minste zijn nog het gesis en gespuug'

Beeld de Volkskrant

Wil ik graag met mijn man hand in hand over straat? Het beste antwoord is: ik kan dat inmiddels niet meer bepalen. Als ik al zo'n diepgevoeld verlangen zou hebben, is dat door de maatschappelijke ruis allang vervuild. Die ruis bestaat ook uit mijn opvoeding, waarbij een van de regels luidde: geen geflikflooi in het openbaar. Man/vrouw, man/man, vrouw/vrouw, doet er niet toe.

Ik heb het nog even bij etiquette-goeroe Groskamp ten Have opgeslagen en lees haar mening over 'verliefde paren': 'Zij behoren zich in het donker precies zo te gedragen als wanneer het licht aan is.' Beetje hypocriet, want de homo was vroeger altijd veroordeeld tot het donker en de kelder.

De vraag naar de homoseksuele aanraking is niet abstract, maar zeer concreet. Heb ik ook zin de gevolgen te dragen, wanneer ik aanminnig over straat ga? Het minste zijn het gesis en gespuug. Het hoeft niet te gebeuren, maar de kans is groot, zeker als je door de stad wandelt en meer dan 300 meter aflegt. Je moet echt in een demonstratief buitje zijn als jij en je geliefde daarvoor kiezen - en het demonstreren laat zich moeilijk rijmen met de romantiek.

Ik zeg het er maar meteen bij, ik kan me de tijd niet herinneren dat homo's probleemloos hand in hand over straat gingen. Laat staan ongezien of ongemerkt. Voordat er sprake was van Nederlandse jongens van Marokkaanse afkomst, had je de Nederlandse jongens van Nederlandse afkomst, en als die zich geprovoceerd voelden - en dat was snel - kon je ook op een ram rekenen.

Zijn Marokkaanse Nederlanders oververtegenwoordigd als het om geweld tegen homo's gaat? Het lijkt erop, het zijn ook mijn bevindingen. Graag meer betrouwbare cijfers, en ook kwalitatief onderzoek naar motieven.

Meer in het algemeen zijn jongens het probleem, zo tussen de 12 en de 21 die een aanleiding zoeken om in het openbaar hun mannetje te staan. De klassieke ontmoeting met dat soort jongens verloopt zo. Je bent alleen, je komt een ongunstig groepje tegen en je denkt: geen contact zoeken, andere kant opkijken. Dan roept een van die jongens: 'Hé, kun je me niet gewoon aankijken. Heb ik zo'n rotkop, dan?'

In het andere geval is de logica nog simpeler: je maakt oogcontact, en dan schreeuwt er een: 'Heb ik iets van je aan. Moet je wat?' Waarna veel meer contact dan de bedoeling.

Deze dynamiek is niet alleen bij homo's bekend. Ook jongere heteromannen krijgen er mee te maken en wanneer ze ook nog eens een bril dragen en een boekentas, iel zijn en zich niet mannelijk genoeg voortbewegen, wordt de kans op zo'n lijfelijk treffen alleen maar groter.

Het lukt dus ook zonder duidelijke homoseksuele aanleiding: er zijn genoeg homo- en heteromannen die je niet meteen als zodanig herkent. Het hand in hand lopen is voor de agressor een duidelijk teken dat hij om de juiste redenen de juiste persoon te pakken heeft. (Ik vraag me af hoeveel hetero's abusievelijk voor homo's zijn versleten en daardoor ook klappen kregen. Doen die aangifte? Ik denk dat zoiets dubbel pijnlijk is.)

Maar 'openlijke' homo's (m/v) die elkaar aanraken, lopen de meeste kans op kneuzingen.

Het is extra treurig dat het liefdeskoppel Jasper en Ronnie uit Arnhem midden in de nacht over een godverlaten brug liep: ook al zou je willen, 'aanstoot geven' is dan heel moeilijk. Het bendeclubje moet echt gezocht hebben voordat ze hun doelwit vonden. Een verwoede speurtocht naar verdwaalde homo's in de nacht.

Advocaat Gerald Roethof, die een van de jongens bijstaat die verdacht worden van de mishandeling, zegt dat zijn cliënt zelf aangevallen werd. 'Een partij wordt als slachtoffer gezien, de ander is dan automatisch de dader' volgens de advocaat.

Ik ben geen jurist, maar er is het begin van een vermoeden dat de man bij wie vier tanden uit de mond zijn geslagen, eerder slachtoffer is dan dader.

Ik hoop eigenlijk dat het homostel Jasper en Ronnie de bedreigingen niet gelaten over zich heen liet komen; zelfverdediging is een nobele zaak, ook homo's hebben vuisten.

Interessanter is het kwartetspel, waarvan ik vermoed dat advocaat Roethof het wil spelen: twee 'witte' homomannen tegenover vier 'zwarte' Nederlanders?

White privilege tegen heterosexual privilege?

God bewaar ons.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden