Stenders keetvermaak

Ook Rob Stenders gaat voor Radio 6 draaien, maar, ehm, hij is maar een béétje volwassener geworden.

'Als ik naar je luister, heb ik nooit het idee dat je zo'n ouwe lul bent', zei Dominique Weesie, oprichter van omroep Powned vorig jaar tegen Rob Stenders. Weesie zag Stenders, op dat moment werkzaam voor de VARA, graag aan het hoofd van zijn nieuwe omroep. 'Het ging Dominique niet om mijn leeftijd', zegt Stenders, 46 jaar, aan tafel in het pand van 3FM in Hilversum. 'Hij was vooral op zoek naar een bepaald type radiomaker.'


Dat type omschrijft hij zelf als 'vrij origineel'. Stenders: 'Ik ben niet iemand die in elk radioformat zegt: 'Heee hallo, leuk dat je er bent, daar gaan we weerrr met een heeete hit.' Ik maak volstrekt eerlijke radio. Misschien ben ik op de radio wel eerlijker dan in mijn echte leven. Radio creëert een bepaalde magie. Je kunt onvoorstelbaar veel dingen doen die je doorgaans achterwege laat.'


Stenders' carrière lijkt een veredelde zoektocht naar zoveel mogelijk creatieve vrijheid. Vanaf volgende week woensdag presenteert hij het programma Radio 6 presents op Radio 6, waar hij zijn favoriete soul- en jazzplaten mag draaien. Sinds medio vorig jaar is hij verantwoordelijk voor alle radioprogramma's van aspirantomroep Powned, verdeeld over negen uur zendtijd.


Hij geniet ervan, alles opnieuw uitvinden bij het piepjonge Powned. 'Ik had ook graag in de begintijden van BNN gewerkt, maar zij wilden mij niet. Bij Veronica heb ik het begin net gemist. Met z'n allen knokken tegen de rest van de wereld, dat leek mij leuk om mee te maken.'


Al loopt het nog niet helemaal zoals het moet, geeft Stenders toe. 'Ik ben nogal rechtstreeks. Ik heb het strategisch onderhandelen nog niet helemaal onder de knie; vier stappen vooruit denken, met vier andere partijen rekening houden die zendtijd moeten inleveren. Ik wil met Powned graag overdag iets doen op Radio 1. Dan vertelt de zenderbaas dat hij je heel sympathiek vindt, maar dat mijn voorstel evengoed onmogelijk is. Ik snap het ook wel. Wanneer hij één bouwsteentje uit het zendschema haalt, moet al het andere ook verschuiven. Dat herken ik ook bij mijn eigen stationnetje KX Radio, waar ik zelf ook een soort van zendschema maak.'


Soms heeft hij misschien te veel begrip voor degene aan de andere kant van de onderhandelingstafel. 'Als een zenderbaas zegt dat ik te oud ben voor een jongerenzender als 3FM dan begrijp ik dat wel. Ik kan mij best voorstellen dat er jong bloed op die zender moet. De voormalige 3FM-baas Florent Luyckx zei heel eerlijk: je bent welkom voor drie jaar. Ik kan wel iemand gebruiken met een muzikaal geweten en de oren van nu, maar daarna moet je echt naar Radio 2.'


Bang voor de dag dat hij als uithangbord van jongerenzender 3FM definitief te oud wordt bevonden is Stenders niet. 'Daarvoor leef ik te veel bij de dag. Dat zou overigens wel iets minder mogen. Er zit geen enkele planning in dat leven van mij. De leidende functie bij Powned kwam ook weer toevallig op mijn weg. Daarvan heb ik nooit gedacht: dáár moet ik naar toewerken.'


Wel mag hij soms wat steviger met zijn vuist op tafel slaan, vindt Stenders zelf. 'Dominique wilde Echte Jannen van de radio, van mij mocht het blijven. Het was wat mij betreft heel erg Powned, maar Dominique kreeg zijn gelijk. Tja, moeilijk moment. Ik keek in de spiegel, dacht: vuile lafaard, en ging weer door.'


Ooit was het anders. Was hij de zelfingenomen rebel. Tijdens Countdown, eind jaren tachtig, werden zaken die er voor hem niet toe doen plotseling belangrijk. 'Dat rare uiterlijk. Ik vond mijzelf toen een buitengewoon slechte tv-presentator, maar dat werd eigenlijk nooit gezegd. Ik had vooral moeilijk haar, verkeerde kleding - het ging nooit over de inhoud van het programma.'


Maar zijn stijgende bekendheid had ook een positieve weerslag. 'Je krijgt meer voor elkaar als je bekend bent. Zelfs directies van radiostations vinden het steeds minder belangrijk wát je eigenlijk doet. Dingen die ik nu doe worden geaccepteerd omdát ik ze doe. Als ik in een avonduitzending vier minuten aan één stuk zit te ouwehoeren over een weinig boeiend onderwerp kom ik daar mee weg omdat ik tot het radio-establishment behoor. Een nieuwe dj zou er misschien voor worden ontslagen.'


Dat 'ikke', zoals Stenders het noemt, is ook wel inherent aan zijn werkomgeving. 'Laat ik eerlijk zijn: radio- en televisiemensen zijn in essentie verschrikkelijk om mee te werken. Mensen met een enorme geldingsdrang. Hoe populairder je wordt, hoe meer je op handen wordt gedragen, en halverwege de rit ga je erin geloven. Iedereen is in dienst van jou, iedereen wordt aardiger. Je bent wat, je laat je niets meer vertellen.' Met een bulderlach: 'Je suis un artiste hè. Ik heb het natuurlijk altijd ontkend, maar het is mij ook allemaal overkomen.'


Achteraf hoorde hij dat technici niet met hem wilden werken omdat hij zo'n vervelende man was. Onbenaderbaar, chagrijnig, in zichzelf gekeerd. Hij dacht altijd dat hij diezelfde 'kwispelende jongen' was gebleven die plaatjes aan de man probeert te brengen. Volstrekt onschuldig. 'Als je mij dat een beetje in vrijheid laat doen, ben ik een superleuke vent, dacht ik. Maar het tegenovergestelde bleek waar.


'Ik wil wel wat bereiken met mijn programma's. Ik mag mijzelf niet vervelen, er moet beweging in zitten. Daarin kan ik wel kritisch zijn naar mijn collega's. Als ik om kwart over acht 's ochtends de dringende behoefte voel om Matthijs van Nieuwkerk in de uitzending te spreken, wil ik hem vijf minuten later aan de telefoon hebben. Dat krijg je vanzelf als je in de ochtend zit; het radiostation hangt op dat tijdstip om je nek. Als het misgaat, ben jij verantwoordelijk. Nu ik in de middag zit, ben ik relaxter.'


In zijn Veronica-tijd, tussen 1987 en 1991 en nog een keer van 1993 tot 1994, was er geen land met hem te bezeilen, zegt Stenders. 'Ik deed precies wat ik wilde. Iedereen die mij in de weg liep, werd genegeerd. Ik vond het ook niet nodig om op vergaderingen te komen, was wars van elk verantwoordelijkheidsgevoel, behalve voor mijn eigen gemankeerde egootje. Gelukkig ben ik wel socialer geworden. Het is minder ikke. Mensen die mij kennen uit die tijd zijn wel eens verbaasd: is er toch nog íets van een volwassen man uitgekomen.'


Of hij nu nog last heeft van sterallures? 'Je raakt aan dingen gewend die misschien helemaal niet zo gewoon zijn. Ik heb bijvoorbeeld een vangnet van mensen die mijn problemen oplossen. Als mijn koelkast kapot is, koop ik zelf geen nieuwe. Dat is eigenlijk niet normaal hè?'


Rob Stenders presenteert vanaf volgende week woensdag het programma Radio 6 presents bij Radio 6, waar een gestaag groeiende hoeveelheid bekende radio- en muziekmensen, onder wie Sylvana Simons, Wilfried de Jong en Gerard Ekdom, plaatsneemt achter de microfoon. Ook Leo Blokhuis, Giel Beelen en Dolf Jansen presenteren met regelmaat programma's op de Nederlandse soul- en jazzzender.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden