'Stemcomputers zijn simpel veilig te maken'

De ingezonden brieven van dinsdag 7 februari.

Een stemcomputer in Spijkenisse, waar als proef elektronisch gestemd kon worden tijdens lokale verkiezingen in 2014.Beeld anp

Brief van de dag: telcomputer kan best

Minister Plasterk, een bèta nota bene, heeft besloten de software voor het tellen van de stemmen niet te gebruiken voor de verkiezingen van 15 maart, omdat deze software hackbaar zou zijn (Ten eerste, 6 februari). Dan gaat er ongetwijfeld veel tijd en geld besteed worden aan nieuwe, hopelijk onkraakbare software en superbeveiligde computers, met hoge ict-kosten, ongewisse uitkomsten en een 'wapenwedloop' met hackers als voorspelbare gevolgen. Volstrekt overbodig. Het volstaat om de fysieke mogelijkheid om contact met internet te maken uit de telcomputers te verwijderen en alle verdere handelingen met de getelde uitslagen (vervoer van verzegelde usb-sticks et cetera) met dezelfde zorg te omgeven als de overdracht van fysieke stembussen en -biljetten. Wanneer het hele traject van elektronisch stemmen, tellen en overdragen van uitslagen permanent wordt ontdaan van de mogelijkheid om online te komen, is er niets aan de hand. Gewoon die netwerkcontrollerkaart uit de telcomputers halen!

Peter Wesselink, Maastricht

Slavenarbeid

Prima column van Teun van de Keuken (Economie, 6 februari). Ik erger mij ook geregeld aan de schaamteloze manier waarop communicatie- en marketingbedrijven zonder enige vorm van betaling willen gebruikmaken van het brein van creatives. Vooral jonge starters op de markt vallen nogal eens voor deze verkapte vorm van slavenarbeid. Het komt tegenwoordig zo vaak voor dat je bijna zou gaan denken dat het een normale manier van zakendoen is. Van de Keuken heeft, met dank aan zijn vader, een nuttig advies: ga niet in op dit soort idiote voorstellen. Gratis werk verziekt de markt en het staat helemaal niet goed op je cv.

John Rouvroye, Maastricht

Het grote ding

In het artikel over Oslo (Magazine, 4 februari) zegt Esther van Hulsen dat de naam van het regeringsgebouw, Stortinget, 'het grote ding' betekent. Een leuk verhaal, maar het klopt niet. Het Noorse 'ting' kent twee vormen, met elk een eigen betekenis. De mannelijke vorm ting(en) betekent inderdaad (het) ding. Maar de uitgang -et van Stortinget geeft aan dat het hier om de onzijdige vorm gaat. Met die variant van 'ting' wordt een formele bijeenkomst, bijvoorbeeld een parlement of rechtbank, aangeduid. Stortinget is dan ook gewoon de naam van het Noorse parlement. Scandinaviërs zijn goed in zelfrelativerende humor, maar een parlement dat zichzelf 'het grote ding' noemt, is ook daar erg onwaarschijnlijk.

Ronald Vissers, Deventer

Fulltime niet vol te houden

Wat ik mis in de discussie over het grote percentage vrouwen dat in deeltijd werkt, is dat men in de zorg, waarin vrouwelijke werknemers oververtegenwoordigd zijn, al sinds de jaren negentig massaal minder is gaan werken. Een fulltimebaan was zowel fysiek als psychisch niet meer vol te houden door de steeds toenemende werkdruk. Leidinggevenden in de wijkverpleging, waar ik jarenlang werkzaam ben geweest, beschouwden een 80 procentsdienst- verband als fulltime en boden dus geen 100 procentsdienstverband meer aan; 80 procent of minder werd de norm. Hiermee leverde de wijkverpleegkundige een flink deel van haar salaris in, terwijl dat niet haar eigen keuze was.

Werkgevers zouden zich meer moeten inzetten voor betere kwaliteit van het aangeboden werk, lees: medewerkers niet overvragen. Dan wordt meer uren werken weer aantrekkelijk. Maar hier heeft niemand het over.

Ria Verbeek, Gouda

Cigdem Yuksel

Ik las in de Volkskrant van maandag het nieuws dat Cigdem Yuksel de Zilveren Camera heeft gewonnen met een (prachtige) serie portretten van uit Syrië gevluchte kinderen in fabriekjes in Turkijë.

Maar hoe kan het nu dat op pagina 2 uit de mond van Cigdem Yuksel wordt opgetekend: 'Het onderwep is heftig, maar het verhaal erachter is niet zo zwart-wit als je misschien zou denken. Om te overleven en bijvoorbeeld de hoge huur te kunnen betalen, hebben de ouders geen andere keuze. De fabriekseigenaren zijn geen gewetenloze winstmakers, maar bekenden uit Syrië die proberen te helpen', terwijl de redactie boven het artikel van Arno Haijtema over hetzelfde onderwerp op pagina 12 doodleuk de kop 'Eerst gevlucht, toen uitgebuit' plaatst?

Dolf Middelhoff, Amstelveen

Lees verder onder de foto.

Cigdem Yuksel wint Zilveren Camera met serie Syrian child labor 2017.Beeld anp

Struisvogelveer

Mooi hoe de observaties van Wieteke van Zeil op de laatste binnenpagina's van Sir Edmund de tongen steeds weer losmaken. Zelfs over de struisvogelveer in het Rembrandtportret (4 februari) valt een hoop te zeggen. Zo werd de struisvogelveer door Horapollo aan het begin van de 16de eeuw al beschouwd als symbool van de rechtvaardigheid en, mooier nog, in de Vita van de Heilige Barbara als mystiek huwelijksgeschenk. De veer onderscheidde zich in edelheid nog meer van alle andere veren dan het goud zich van alle andere metalen onderscheidde. 'Ende seyt dat de struysvedere onder andere voghelen vederen hi so vele edelre es als dat gout boven silver of metael.' (Koninklijke Bibliotheek, Den Haag, KB 71 H 6). Rembrandts geschilderde vrouw draagt dus niet zomaar een mooie veer, ze draagt een struisvogelveer! En of zij samen met haar mannelijke tegenhanger in hetzelfde museum samen een huwelijksportret vormen? Daarover kunnen we verder speculeren.

Lars Hendrikman, Maastricht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden