Stel je een stad voor waar duizenden dingen boven je hoofd vliegen - precies, wil je niet

Beeld Robin de Puy

Toch denk ik dat ik niet snel wordt vervangen door een robot. Door een leukere, betere columnist misschien, met rakere observaties en minder obsessie met ribbelchips. Maar niet door een robot. Elke keer dat ik een of ander Japans flutrobotje zie stofzuigen, een drankje inschenken of een dansje doen, zeggen ze weer: de robots komen eraan! Dan kijk ik om me heen en dan denk ik: dat valt wel mee. Toegegeven, mijn vrienden zijn veelal luchtverplaatsers: de kletsende klasse, in creatieve vakken. Wie wel eens een computergeschreven tekst heeft moeten lezen of een computergeschreven compositie heeft moeten aanhoren, weet dat creatieven dat voorlopig beter kunnen dan robots. Heeft ook te maken met de gunfactor misschien: zelfs de meest vals zingende straatmuzikant met jengelende gitaar zal meer muntjes in zijn pet krijgen dan een robot die toonvast is.

Maar ook mensen die met hun handen werken hebben niet veel te vrezen. Mijn lekkende kraan repareren, mijn muurtjes stuken, mijn kozijnen schilderen, het is allemaal een beetje te rommelig en onvoorspelbaar voor een robot. De cyborgloodgieter zullen we dan ook niet snel aan de deur zien - jammer, de porno was er interessanter op geworden. Kleine terzijde: een vriend van mij is hersenchirurg. Toen hij schrok van de loodgietersrekening zei de loodgieter: 'Als ik had gedacht dat ik als chirurg méér zou verdienen was ik wel hersenchirurg geworden'.

Leuk.

Enfin. Ik heb zojuist een wc-bril vervangen, op mijn knieën naast de pot frummelend aan door pis verroeste vleugelmoeren. Daar had ik er graag een robot voor gehad, maar helaas, nog even een paar eeuwtjes wachten.

Saai, repetitief werk, dat is alles waar machines goed in zijn: daarom zijn we sinds de 18de eeuw al aan het automatiseren. En als ik nu vrachtwagenchauffeur was, zou ik me inderdaad wel achter de oren krabben. Gek genoeg heeft niemand het over piloten. Is dat niet ook altijd een beetje hetzelfde klusje? Zijn niet bijna alle crashes menselijke fouten? Dat zou ik wel een droevig scenario vinden: dat geen jongetje ter wereld later piloot kan worden.

Trouwens, die wc-bril, dat heeft te maken met het verbouwen van mijn kantoor. Ik ga daar misschien infraroodverwarming aanleggen, dus googelde ik het. Een van de eerste hits was een site die waarschuwde het vooral niet te doen want straling is gevaarlijk en blabla en allemaal erg rare, ongeloofwaardige argumenten. Bleek dus een site te zijn van een verwarmingsinstallatiebedrijf, vol knullige desinformatie. Begrijpelijk, want die gaan nou wél uitsterven, die jongens. Gas wordt uitgefaseerd en daarmee dus ook cv-ketels, leidingen, radiatoren, koolmonoxidemelders - noem maar op. Zo'n infraroodverwarming hang je op, stekker erin, klaar. Daar gaan een hoop mensen hun baan verliezen. Die kunnen daarna misschien bezorgers worden, want die infraroodpanelen rijden zichzelf niet. En drones gaan dat trouwens ook niet doen. Nog zo'n fantasie, die vliegende bezorgdienst. Stel je even een stad voor waar duizenden van die dingen boven je hoofd vliegen. Precies, wil je niet. Hoewel: ik had vroeger een luchtbuks. Dat was een partij leuk geweest zeg.

Al die toekomstvoorspellingen zijn eigenlijk best koddig. Heel retro ook. De consensus halverwege de 20ste eeuw was immers ook dat we nu toch echt in vliegende auto's zouden rijden. Valt altijd een beetje tegen, die toekomst. Of mee, net van welke kant je het bekijkt.

t.vanluyn@volkskrant.nl, @thomasvanluyn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.