Stekelig en blinkend

Wat gaat er schuil achter de namen in de kunst? In deze rubriek stelt de Volkskrant wekelijks iets of iemand aan u voor....

Moeder Musters had vier zonen en die wilden dat ze iedere avond voordat ze naar bed moesten een verhaaltje zou vertellen, een grap uithalen of een raadsel opgeven. ‘Het blinkt en het vliegt door de lucht, wat is dat?’, vroeg ze op een keer aan haar kroost. Het antwoord luidde: een mus met een gouden tand. Maar de kleine Marcel had het verkeerd gehoord en dacht dat het een mug met een gouden tand was. En die mug is vanaf toen in zijn hoofd een beetje blijven rondvliegen.

Vele jaren later kwam Marcel Musters van de toneelschool en richtte met een aantal andere net afgestudeerde acteurs en regisseur Jan Ritsema een nieuwe toneelgroep op. In de Toneelschuur in Haarlem werd gerepeteerd aan de debuutvoorstelling Wilhelm Meisters Leerjaren. Maar er was één probleem: de groep had geen naam. Het plan was zich in Amsterdam te vestigen, dus op tafel kwam al snel als suggestie Theatergroep Amsterdam. Maar iedereen vond dat eigenlijk nogal saai, en tamelijk braaf. Wat toen erg in de mode was, waren namen als De Zaak, De Salon en De Trust – zakelijke, korte namen. En dat wilden ze ook niet.

Na een avondje flink doorzakken en ouwehoeren, gooide Marcel Musters dat oude raadsel van zijn moeder op tafel – zo maar, uit balorigheid. ‘Het blinkt en vliegt door de lucht Mug met de gouden tand’. Ja, riep Jan Ritsema, dat wordt onze naam: Mug met de Gouden Tand. Dat is apart, je kunt hem niet goed plaatsen, het heeft iets van een Japanse mythe, en zo willen we zijn: klein en een beetje stekelig (mug), en we willen ook blinken (goud)!

Later zijn die vijf lossen woorden aan elkaar gesmeed en is de naam Mugmetdegoudentand ontstaan. Gewoon, omdat het vaak zo snel achter elkaar uitgesproken werd, en de groepsleden het visueel ook mooier vonden.

Moeder Musters is altijd trots geweest op de naamgeving van de theatergroep. Veel later is ze ook nog inspiratiebron geweest voor de Mugvoorstelling Smoeder, waarin Marcel Musters en Maria Goos liefdevolle en soms ook minder liefdevolle herinneringen ophaalden aan hun Brabantse moeders.

Volgende week gaat in diezelfde Toneelschuur de voorstelling Verlichtinglight in première, waarmee Mugmetdegoudentand zijn 25-jarig jubileum viert. Met dank aan moeder Musters, die al lang niet meer leeft, maar die wel voor een stukje theatergeschiedenis heeft gezorgd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden