Steffen Haars: 'Nederlandse films spreken me vaak gewoon niet aan'

Tijdens het Nederlands Film Festival (NFF) gidsen de Gasten van de Volkskrant u door het veelbelovende programma en 'hun' Utrecht. Welke films kijken zij? Wie verdient een Gouden Kalf? En waar kun je tussendoor eigenlijk het lekkerst eten? Vandaag: filmmaker Steffen Haars (34).

Filmmaker Steffen Haars Foto Brian Ent

Kom je vaak op het NFF?
'Ik ben er elk jaar wel een keer voor iets. Maar veel films kijk ik niet voor mijn plezier. Ik vind wat er hier in Nederland gemaakt wordt eigenlijk niet zo interessant.'

Waarom niet?
'Ik weet niet wat het is. Ik kijk alle soorten films, maar Nederlandse films spreken me vaak gewoon niet aan. Ik geloof het niet. Of ze zijn slecht gemaakt, of veel te vaag. Maar er is hoop, want er is nu een heel nieuwe lichting op komst.'

Aan wie denk je dan?
'Ik was gister naar de première van Aanmodderfakker van Michiel ten Horn. Die was echt heel goed, volgens mij zijn beste werk tot nu toe. Hij maakt deel uit van een jonge generatie nieuwe makers die het snapt. Die snapt hoe je een publiek kunt aanspreken, zonder dat het geforceerd wordt. Hetzelfde geldt voor Max Porcelijn van Plan C en Jim Taihuttu van Wolf.'

Waar zit dat hem in?
'Veel Nederlandse films zijn gemaakt door mensen die gaan denken voor het publiek, omdat ze een publieksfilm willen maken. Wat je dan krijgt, is vaak gewoon heel plat. Deze jongens zijn niet bezig met anderen aan te spreken, behalve zichzelf. Ze halen hun inspiratie uit hun eigen generatie. Het is eigenlijk een beetje een singer-songwritermanier van film maken. Niet geproduceerd vanuit een groot platenlabel, maar juist gestuurd vanuit jezelf.'

Schaar je jezelf en Flip van der Kuil, met wie je samen films maakt, ook onder die nieuwe generatie?
'Ja, wij horen daar ook wel bij.'

Was Next Kids Turbo jullie manier om af te rekenen met de 'oude' generatie?
'Onze mening over films als Costa! zit wel verwerkt in Bro's before ho's. Maar New Kids was geen aanval. We hebben alleen een deur ingetrapt en dat voelde goed. De film werd of compleet verafschuwd, of volledig omarmd. In NRC Handelsblad kregen we bijvoorbeeld nul sterren. Dana Linssen was de recensent. 'Wanstaltig' noemde ze het, 'wansmaak'. 'Zij was niet ons publiek, daarom was die recensie heerlijk.'

Het deed jullie niets?
'Nee. Kijk, je wilt geen mediocre film maken. Natuurlijk, je wilt ook weer niet dat iedereen het haat. Maar ik ben blij dat we zo hard zijn binnengekomen. We wilden iets maken wat nog niet bestond. Het heeft even geduurd voordat mensen zagen wat we aan het doen waren. Ze beginnen het nu een beetje te begrijpen.'

Is de techniek waar jullie generatie filmmakers gebruik van maakt ook anders?
'Ik denk dat we gewend zijn meer te halen uit minder. We zijn stuk voor stuk opgegroeid in een tijd waarin er geen enorme budgetten meer beschikbaar zijn. Dan neem je het geld dat je binnenhaalt ook niet voor lief.'

Regisseur Max Porcelijn met partner Sophie Tabouret op de rode loper tijdens de premiere van de film Plan C in Pathe Tuschinski. Foto anp

Had je vooraf al bedacht welke films je tijdens het NFF wilde zien?
'Ik ben dit festival vooral naar films gegaan waarvoor mijn vrouw de visagie heeft gedaan. Als haar date. Ik wilde nog naar Eddy en Coby van Jeroen Annokkeé, maar dat lukte niet meer. Waar we verder zijn geweest? De Infiltrant, All those sunflowers. Allebei goede films, maar Aanmodderfokker, daar zat ik écht op te wachten. Ik houd van antihelden. En er wordt ook nog eens goed gespeeld. Ik hoop echt dat hij hierna in grote bioscopen komt te draaien.'

Is dat lastig?
'Het heeft deels te maken met het budget dat er is voor promotie. In de VS gaat daar zo'n beetje de helft van het geld in zitten, maar hier wordt er vaak te weinig voor vrijgemaakt. Zo'n Plan C, dat is echt een gemiste kans. Daar hebben te weinig mensen van gehoord. Zo zonde als je iets maakt en die film weet vervolgens niet je publiek te bereiken. Ik denk dat veel distributeurs het risico niet durven te nemen. Ze zouden wat meer ballen moeten tonen.'

Jullie film, Bro's before ho's, draait ook op het NFF. Daar hadden jullie afgelopen december alvast een 'Gouden Kalf' voor gekregen van Theo Maassen, bij wijze van grap.
'Ha, ja klopt.'

Teleurgesteld dat het niet tot een echte nominatie is gekomen?
'Ik moet zeggen dat ik daar sowieso niet vanuit was gegaan. Met New Kids Turbo en New Kids Nitro zijn we bewust buiten de competitie gehouden. Het Film Festival vond het niet waard dat de jury naar die films zou kijken. Dit jaar haalden we die streep wel. Ach, it's all good. Het is een tof compliment als je er één wint, maar we zijn er zeker niet naar op zoek.'

Wie verdient hem wel, volgens jou?
'Ik zeg Aanmodderfakker voor beste productie en beste scenario. Gijs Naber voor beste mannelijke hoofdrol. Michiel ten Horn voor beste regie. Dat hij hem vorig jaar niet heeft gewonnen voor zijn korte film Vingers vind ik nog steeds zo onverdiend.'

Welke plek raad je festivalbezoekers aan als ze tijd over hebben?
'TivoliVredenburg. Ik ben echt superenthousiast dat dit nu het festivalhart is. Al liep ik wel eerst als een domme lul naar het Neude om mijn pas op te halen. Daar blijkt nu een koffietent te zitten, trouwens. Met vriendelijke mensen. Ze boden me nog een donut aan. Maar Tivoli is heel tof. Het is grootser, heeft meer allure. Het voelt daar terecht alsof mensen iets hebben om trots op te zijn. Dat Hollandse 'doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg' mag wat mij betreft vergeten worden.'

Gijs Naber Foto anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.