Stef Bloks saaie imago is volkomen onterecht

Stephanus Abraham 'Stef' Blok (Emmeloord, 1964) is benoemd tot de nieuwe Saaie Minister van Buitenlandse Zaken. In alle portretten die gisteren verschenen, kwam zijn saaiheid als meest in het oog springende eigenschap naar voren. In de Volkskrant stond een eerder geplaatst verhaal, dat vergezeld ging van de graphics 'Zzz' en 'Gaap'. Op de foto van Jeroen Murré zag Stef Blok er verrassend hip uit, een beetje als een gerestylede oude punkzanger, maar dat bleek digital imaging.

'De man over wie niemand iets wil weten', luidde de korte karakterschets van Ariejan Korteweg en Frank Hendrickx. Daar was ik het niet mee eens, ik wil juist alles van Stef Blok weten. Ik weet allang dat mensen die als saai worden gezien meestal helemaal niet saai zijn, en dat juist spannende types vaak buitengewoon voorspelbaar zijn.

Daarom ging ik op zoek naar het bewijs dat Stef Blok niet saai is. Ik onderwierp het Volkskrant-interview dat Daniela Hooghiemstra in november met hem maakte aan een strenge analyse. Meteen bleek dat Stef Bloks saaie imago volkomen onterecht is. Eerste zin: 'Stef Blok houdt van avontuur, om het gevaar te bedwingen.' Het is maar wat je saai noemt. Zelf hou ik er helemaal niet van om het gevaar te bedwingen, dat is me veel te gevaarlijk.

Hierna kwam het gesprek op de doorzonwoning in Voorschoten waar de jonge Stef opgroeide. Stef Blok omschreef de tijd in de doorzonwoning als 'saai'. Mensen die saai zijn zouden dat nooit zeggen, die vinden doorzonwoningen vaak spannend. Om de saaiheid te bestrijden ging de jonge Blok ''s winters kamperen'. Dat kan verrekte koud zijn, maar saai is het zeker niet. Ook deed hij 'spannende dingen'. Welke spannende dingen? 'Een bergsportcursus'.

Dus we hebben hier een minister die als puber al aan de Eiger Nordwand hing en die noemen we saai. Ook het liefdesleven van Stef Blok is moeilijk saai te noemen. Er kwamen volgens hem regelmatig meisjes langs op zijn Groningse studentenkamer en toen hij eenmaal de ware had gespot, tijdens een avond doorzakken in de bar van studentenvereniging Albertus Magnus, stapte hij ijskoud op haar af en vroeg: 'Wil jij wat drinken?' Dat volstond.

Op zijn 24ste (!) was Stef Blok al een ABN Amro-bankjongen met een eigen bank in Nieuwkoop. Tot dat te saai werd en hij naar de Kamer ging. Ik ken genoeg journalisten die op hun 24ste bij een krant zijn begonnen, die er veertig jaar later nóg werken en zichzelf totaal niet saai vinden.

Stef Blok maakte in één termijn als bewindsman van Wonen en Rijksdienst dat hele ministerie overbodig, pakte het ministerie van Binnenlandse Zaken er even bij toen Ronald Plasterk onder het mes moest en liet als een leeuwentemmer alle ambtenaren van het ministerie van Justitie door een brandende hoepel springen.

Daarna had hij genoeg van het ministersleven en ging de tuin van de B&B van zijn vrouw doen. Iemand die zo'n rücksichtslose stap maakt is niet saai, maar juist een durfal die zonder moeite alle schepen achter zich verbrandt. Eerst banjerde hij nog wel even een maand door de outback van Australië, met alle risico's van dien.

Stef Blok gaat naar verluidt altijd vroeg naar bed; geen wonder met zo'n avontuurlijk leven. Zoals de meeste Indiana Jones-achtigen is hij gek op bavarois.

En nu gaat hij Trump te lijf in de handelsoorlog, zal hij Poetin in de datsja de waarheid vertellen en krijgen Macron en Merkel te maken met Stef Blok. Die maakte iedereen wijs dat hij het wel had gezien in de politiek, maar daar is-ie weer. Even dat saaie Binnenhof opschudden.