Stedelingen slaan aan het jagen

Randstedelingen zijn steeds vaker te vinden op het jachtveld. Om aansluiting te zoeken bij de heersende voedseltrend. En om te ontsnappen aan het drukke stadsleven.

Sybrand Meersschaert.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

De populariteit van jagen onder stedelingen groeit. Het aantal mensen dat een opleiding tot jager volgt en in de Randstad woont, is de afgelopen tien jaar bijna verdubbeld. Dit heeft de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging becijferd. Vorig jaar meldde de Jagersvereniging al dat het aantal vrouwelijke deelnemers aan de jachtopleiding in dezelfde periode ook is vertweevoudigd.

Dit jaar deden 889 cursisten hun praktijkexamen voor de opleiding Jacht & Faunabeheer. Zij krijgen deze week hun diploma, mits ze geslaagd zijn. 85 cursisten komen uit een van de vier grote steden. Tien jaar geleden was dat nog minder dan de helft. Aan de opleiding deden dit jaar 96 vrouwen mee.

Volgens Laurens Hoedemaker, directeur van de Jagersvereniging, sluit jagen aan bij de heersende foodtrend. 'Slowfood, eten met een verhaal, lokaal geoogst; wild is daar het summum van. Zelf geschoten, zelf klaargemaakt, dan zit je toch met een ander gevoel aan tafel dan wanneer je boodschappen hebt gedaan in de supermarkt.'

'In één keer raak: een euforisch gevoel'

Jagen is maatschappelijk ook meer geaccepteerd dan vroeger, constateert Hoedemaker. 'Lange tijd gingen jagers het gesprek uit de weg. Het idee was: elk gesprek met een niet-jager is een potentiële confrontatie. Daardoor is het verhaal over de jacht lange tijd vooral verteld door anti-jagers. Twee jaar geleden hebben we besloten ons eigen verhaal weer te gaan vertellen.' Bij de Jagersvereniging zijn 21 duizend jagers aangesloten.

Pauline de Jong van de Faunabescherming vindt de toename van jagende stedelingen een betreurenswaardige trend. 'Terug naar de natuur: prima. Maar jagen is niet leuk terug naar de natuur. Je gaat het veld in en schiet iets dood, je vernielt juist natuur. Het is ook een vorm van machtsuitoefening. Jij hebt het geweer, jij bepaalt. Het is een egoïstische trend.'

Volgens jagers is de jacht nodig om het wild te beheren en de schade die beesten toebrengen aan gewassen te beperken. Onzin, aldus De Jong. 'De natuur heeft de mens niet nodig, die kan prima zonder. Als het om natuurbeheer gaat, dan moeten we vooral herstellen wat de mens kapotmaakt. Dat doe je niet met een geweer.' Het idee dat er tegenwoordig minder kritiek is op jagen, herkent ze niet. 'Dat hangt er maar van af in welke kringen je verkeert.'

Leeftijd 19 jaar
Beroep student watermanagement
Woonplaats Velp
Jaagt sinds jongs af aan, diploma gehaald in 2014

'Ik ga al met mijn vader mee jagen sinds ik kan lopen. Die passie heb ik altijd gehad: vroeg opstaan, je hutje neerzetten in het veld, buiten zijn, vogels kijken. Ik stond er als kind altijd met mijn neus op als het dier werd geslacht. Ik vond het fascinerend om te zien hoe zo'n beest in elkaar zit. In de lucht zie je ze overvliegen. Als ze dood zijn kun je ze beter bekijken.

'Soms komen mensen naar mij toe en zeggen: vind jij het dan niet zielig dat dieren worden doodgeschoten? Dan leg je het ze uit: in de zomer heeft een boer tarwe op zijn land staan. Dan is het aan de jager om de schade te beperken. Vaak begrijpen ze het dan wel.

'Ik wilde als kind al boswachter worden. Op mijn zeventiende ben ik met de jachtopleiding begonnen, samen met drie vrienden van school. Een van hen had niks met de jacht, die werd aangestoken door onze verhalen.

'Twee jaar geleden heb ik mijn eerste duif geschoten. Die week zou de tarwe van het veld gaan, de vraag was of er nog duiven zouden zitten. Ik ging met mijn vader, we zaten ieder in een apart hutje, 40 meter van elkaar. De duif kwam links van mij overvliegen. Ik legde aan en het was in één keer raak. Dat was wel een euforisch gevoel.'

Tien Klaver.Beeld Marcel van den Bergh

'Voor mij is het ook ontstressen'

Leeftijd 50 jaar
Beroep Freelancepersvoorlichter
Woonplaats Weesp
Jaagt sinds vorig jaar met jachtopleiding begonnen

'Voor mij heeft jagen nog iets oers. Het hele ritueel eromheen: in het veld zitten, naar de stilte luisteren. Voor mij is dat een soort zen. Toen ik een kind was, werkte mijn vader als arts in een ziekenhuis in Tanzania. Wij gingen mee als er op gazellen werd gejaagd. Dus ik ben ermee vertrouwd.

'Ik wilde altijd al een keer de jachtopleiding doen. Nu had ik er tijd voor. Vorig jaar zat het vol en heb ik een cursus kennis en beheer van reeën gedaan. Wat mij opviel is met hoeveel liefde en respect over het ree werd gesproken. Het is meer dan een schietschijf.

'Als jager bewaar je het evenwicht tussen het wild en de mens. Er zijn veel mensen en er is veel wild. Ik vind jagen eerlijk. Zo'n ree heeft een goed leven gehad. Voor mij is het een enorme rijkdom om uit de natuur te kunnen eten. Niet alleen wild, ook zelfgeplukte bessen, en een appel van mijn eigen boom.

'Jagen is voor mij ook ontstressen. Ik zit veel op kantoor achter de telefoon. Als je in zo'n veldje zit, moet je wel stil zijn, anders loopt het wild weg. Ik loop er niet mee te koop dat ik jaag. Maar ik ga het gesprek ook niet uit de weg. Vroeger werd er vaak negatief op gereageerd. Nu vragen ze: mag ik een keer mee?'

Marike Timmermans.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

'Compensatie voor het stadse leven'

Leeftijd 31 jaar
Beroep Manager bij groothandel in bouwmaterialen
Woonplaats Den Haag
Jaagt sinds dit jaar examen gedaan

'Ik woon in de stad, ik heb een kantoorbaan, ik zie door de week vooral vergadertafels. Dan is het fijn om er een dag op uit te trekken. Buiten zijn, de dag doorbrengen met vrienden en familie in het veld, dat is een compensatie voor het stadse leven. Dat je kunt opeten wat je schiet, is voor mij ook een motief. Je weet waar het vandaan komt; de cyclus is gesloten.

'Wat ik het mooie vind aan jagen is dat je je voor langere tijd verbindt aan een gebied. Je moet minimaal 40 hectare jachtgebied hebben om een akte te krijgen. Het is jouw taak de wildstand in dat gebied te beheren.

Ik kom uit een familie van jagers. Als kind ging ik al met mijn opa het veld in. Voor mij stond vast dat ik ooit een jachtopleiding zou volgen; de vraag was alleen wanneer. Jagen is een dure hobby. De opleiding kost 2.500 tot 3.000 euro. Een nieuw geweer kost ook zoiets. Maar ik schiet voorlopig met het oude geweer van opa.

Mensen die er negatief over denken zien een jager alleen als iemand die dieren doodt. Maar jagen is veel meer dan schieten. Als het je alleen daarom gaat, kun je beter op de schietbaan blijven. Ik merk wel dat het is veranderd; je kunt nu openlijker praten over jacht. Vroeger werd er veel negatiever over gedacht.'

Sybrand Meersschaert.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden