Staren naar duivelse panelen uit bestseller

Soms zijn de mooiste kunstplekken te vinden net even voorbij de geijkte monumenten. In deze serie tips voor een extra afslag....

Jan Pieter Ekker

Het is een vreemde gewaarwording. In het Louvre, dat onderdak biedt aan ’s werelds grootste kunstschatten, staan meuten mensen naar de parketvloer te staren. Er worden foto’s en filmpjes gemaakt van de lege vloer, en niet omdat hij is gelegd in een duizelingwekkend geometrisch patroon van diagonale eiken latjes. Waarom dan wel? Omdat de Amerikaanse thrillerauteur Dan Brown in zijn De Da Vinci Code heeft geschreven dat daar, op de houten vloer van de Grande Galerie, het ontzielde naakte lichaam van de conservator Jacques Saunière lag.

In een getekende cirkel met de armen en benen gespreid, om precies te zijn: een variatie op Leonardo Da Vinci’s tekening De mens van Vitruvius.

Films kunnen merkwaardige hypes veroorzaken. De documentaire Dans sa vie zorgde ervoor dat hele volksstammen naar Normandië afreisden om een simpele, oude Normandische boer in levenden lijve te aanschouwen.

De romantische komedie Notting Hill, met Julia Roberts en Hugh Grant in de hoofdrollen, maakte de Londense wijk hipper dan hip, wat gevolgen had voor de toch al niet kinderachtige huizenprijzen.

‘Pottermania’ was een geschenk uit de hemel voor de toeristenindustrie in Groot-Brittannië: The Lord of the Rings deed wonderen voor het toerisme in Nieuw-Zeeland.

Er waren ontelbare fans die in de voetsporen wilden treden van Frodo cum suis. Voor alle duidelijkheid: die heeft nooit bestaan. Dat Nieuw-Zeeland fungeerde als het door Tolkien verzonnen Midden-Aarde komt alleen maar omdat regisseur Peter Jackson daar toevallig is geboren.

Sinds het verschijnen van De Da Vinci Code, en vooral na de verfilming ervan door Ron Howard in 2006, worden er overal ter wereld – in Frankrijk, Amerika, Japan en ook in Nederland – op grote schaal reizen en excursies aangeboden langs de plekken die een sleutelrol vervullen in het verhaal. Sommige trips duren maar een paar uur, andere een (lang) weekeinde of een week.

De meeste reizen beginnen bij het begin, in het peperdure Hôtel Ritz op Place Vendôme, nr. 15. Daar wordt de fictieve hoofdpersoon van De Da Vinci Code, dr. Robert Langdon (in de film gespeeld door Tom Hanks), in het holst van de nacht wakker gebeld door de Parijse politie.

Voor de fans die geen honderden euro te besteden hebben voor een overnachting in de Imperial Suite hebben de meeste gidsen ook een tip: trek je mantelpak danwel kostuum aan en neem plaats in de lobby of bar van dit beroemde hotel, waar een ‘sfeer van tijdloze élégance’ hangt.

‘Als je hier een uurtje doorbrengt, begrijp je waarom beroemdheden als Coco Chanel hier permanent hun intrek namen!’ (Metrostation Opéra).

Vervolgens gaat de reis naar het Louvre, naar de Salle des Etats waar de Mona Lisa hangt. Haar mysterieuze glimlach moet nu wedijveren met het dito zinnetje ‘so dark the con of man’, dat volgens Browns boek met UV-stift op het glas staat geschreven.

De volgende stop is Leonardo Da Vinci’s schilderij Madonna in de grot, niet vanwege de afbeelding maar omdat er in De Da Vinci Code een sleutel achter bevestigd zat.

Madonna in de grot hangt overigens niet tegenover de Mona Lisa, zoals Dan Brown schrijft, maar even verderop, in de Grande Galerie. Het zorgt bij menig Code-toerist (te herkennen aan het vuistdikke boek onder de arm) voor de nodige kopzorgen.

Dat geldt zeker ook voor Browns beschrijving van de glazen piramide boven de hoofdingang van het museum. Volgens Brown bestaat die uit 666 glazen panelen – een verwijzing naar het getal van de duivel.

De talrijke De Da Vinci Code-fans die de moeite nemen ze na te tellen, komen van een koude kermis thuis. Ook hier heeft Brown de werkelijkheid naar zijn hand gezet. De suppoosten kijken de hardop tellende fans hoofdschuddend aan. Ze moeten maar hopen dat ook deze hype weer overwaait.

Jan Pieter Ekker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden