Stamgast Peer (58): 'Dieren komen graag bij mij, dat snap je'

Stamgasten

'We steken maar eens de straat over', zei de vader van Peer (58) lang geleden tegen zijn gezin. Daar, tussen de weilanden in Best (Noord-Brabant), ligt nog steeds bruin café Dokus. En Peer steekt nog steeds over.

Peer 58)

Peer: 'Mijn oudste zus woonde al ergens anders, mijn broer kocht een huis in Oirschot, mijn jongste zus woont vlak achter mijn oudste zus en ik bleef in het ouderlijk huis. Tot aan mijn 50ste hebben mijn ouders bij mij ingewoond, daarna kocht ik een huis voor ze in het centrum van het dorp. Het was tijd om iets terug te doen.

'We aten elke avond samen, ons moeder kookte. Toen ze uit huis gingen, was dat over. 'Jongen, jij hebt ook twee handen gekregen', zei mijn vader, en zo was het natuurlijk ook. Iedereen kan koken, koken is een kwestie van je ogen openhouden.

'Rondom het huis ligt 3 duizend vierkante meter tuin en 5 duizend vierkante meter landbouwgrond. Die 8 duizend vierkante meter grond en het huishouden wil ik zelf bijhouden, daarom werk ik tegenwoordig nog maar drie dagen per week bij de gemeente Best. Financieel lijd ik er niks mee, ik heb iets achter de hand. Intussen zijn mijn ouders overleden, maar het pand waar ze woonden is nog steeds van mij.

'Jong beginnen te werken; zo ben ik opgevoed. Als je niks doet, dan heb je nooit iets. Toen ik een jaar of 8, 9 was, verkocht ik al kippen en konijnen en ging ik oud papier ophalen. Mijn vader zei altijd: 'Jongen, als je nu werkt en geld verdient, dan heb je het later handiger.' Hij had een eigen brandstofhandel in Eindhoven met een man of vijftien personeel.

'Nu is het later en heeft hij gelijk gekregen. Tot aan Nieuwjaar werk ik twee dagen per week - ik moet nog snipperdagen opmaken. Op vakantie ga ik eigenlijk nooit, maar ik geniet van mijn vrije tijd. Lekker in de tuin rommelen, buurten bij familie en vrienden - ik heb veel vrienden. Ik ga ook graag wandelen in de bossen, bij het Joe Mann Theater. Altijd neem ik een in stukken gesneden worst mee voor de honden die ik tegenkom. Dieren komen graag bij mij, dat snap je. Drie jaar geleden kwam er zomaar een poes aanlopen. Ik gaf haar eten en drinken en ze is er nog steeds. Als ik vanavond thuiskom, zit ze mooi te wachten aan de achterdeur.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.