Sprinten op leven en dood, wat bezielt deze waaghalzen?

Greg van Avermaet is er helemaal klaar mee. Hij zou best kunnen meesprinten om de zege, zegt hij in de Belgische krant Het Laatste Nieuws, maar de waaghalzen in het peloton nemen in deze Tour onaanvaardbare risico's. En dus zegt hij in alle eerlijkheid: 'Ik durf het gewoon niet meer.'

Marcel Kittel wint de sprint in de zesde etappe. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Bestaat er zoiets als sprintangst? Het is twee dagen na de sprint waarbij Cavendish door Peter Sagan met zo'n zeventig kilometer per uur de hekken in werd gereden en met een gebroken schouderblad de Tour moest verlaten. Hij was niet de enige: acht gewonden telde het medisch bulletin die dag. Het was chaos.

Ploegleider Frans Maassen van Lotto-Jumbo leunt donderdagmorgen tegen de bus. Zelf reed Maassen als renner steevast aan de zijkant van het peloton, ver weg van de drukte. 'Om eerlijk te zijn: ik snap die sprinters niet. Maar als ze de laatste kilometer ruiken, neemt hun instinct het over. Het zijn killers.'

Oscar Saiz, oud-wereldkampioen downhill, traint de renners van Lotto-Jumbo in het afdalen, maar een mental coach voor de sprint heeft de ploeg niet in dienst. Hoeft ook niet, zegt Dylan Groenewegen, de sprinttroef van de ploeg. 'Ik zeg altijd: het is podium of jodium.' Met andere woorden: wie niet durft te vallen, kan ook nooit winnen. En dat is vandaag wel de bedoeling.

Twee jaar geleden sprak Karsten Kroon in de Volkskrant uit dat hij symptomen van PTSS bij zichzelf herkende, het resultaat van tientallen valpartijen uit zijn carrière. Ook Tom Boonen liet zich ooit ontvallen dat hij in de herfst van zijn carrière steeds voorzichter werd, mede door de geboorte van zijn tweeling. Maar Boonen en Kroon zijn uitzonderingen. Of zoals Lotto-Soudal ploegleider Herman Frison zegt: 'Over angst praat je niet, want dan krijg je het juist.'

Bij de Belgische ploeg staat deze dag alles in het teken van de Duitse sprintbom André Greipel (34). Die zegt vlak voor de start: 'Sprintangst? Neuh. Mijn vrouw heeft dat wel, geloof ik. Die kijkt de laatste kilometer met haar ogen dicht.' En nee, in de woorden van Boonen herkent Greipel zich niet. 'Mijn dochter is 13. Als dat een reden zou zijn om voorzichtiger te zijn, had ik dat al lang gedaan. Het heeft gewoon niet zoveel zin om stil te staan bij de gevaren van ons werk.'

Met twee concurrenten minder, of drie als je Van Avermaet meetelt, dichten de overgebleven sprinters zichzelf in Troyes kansen toe, ook Dylan Groenewegen. Maar dan moet a) zijn sprinttrein niet uit de rails lopen en b) hij wel op de been blijven. Zowel in de tijdrit in Düsseldorf ('Ik dacht: ik glij in één keer door naar de finish') als in Vittel ('Ik kwam keurig op mijn voeten terecht, een tien voor de landing') ging hij tegen het asfalt. Zijn moeder stond na afloop bijna te huilen. Groenewegen, droogjes: 'Maar die is nu naar huis.'

Giro voor vrouwen

De Italiaanse wielrenster Claudia Cretti is donderdag zwaar ten val gekomen tijdens de zevende etappe van de Giro Rosa. De 21-jarige rijdster van Valcar PBM is in kritieke toestand opgenomen in een ziekenhuis in Benevento. Cretti ging in een afdaling bij een snelheid van 90 kilometer per uur onderuit en sloeg daarbij met haar hoofd tegen een vangrail. De teamleiding vreest voor ernstige hersenschade. De etappe werd gewonnen door de Spaanse Sheyla Gutierrez. Olympisch kampioene Anna van der Breggen uit Nederland behield de roze leiderstrui. ANP

Na een ellenlange aanloop, waarin drie vluchters op drie kilometer van de streep worden teruggepakt, wordt het zoals verwacht een massasprint. Lotto-Jumbo heeft de tactiek zo uitgestippeld dat Groenewegen in de laatste 250 meter van de etappe moet uitkomen op de linkerkant van de weg, de kortste route richting eindstreep. Dat is de theorie. De praktijk: Groenewegen komt ingesloten te zitten en kiest in een split second voor het wiel van Arnaud Démare. De keuze blijkt verkeerd, Marcel Kittel wint. Hij wordt zesde.

Net als twee dagen eerder was het chaos in de sprint. 'Als ze vandaag op ellebogen waren gaan controleren, dan kunnen ze iedereen er wel kunnen uitgooien', zegt Groenewegen. Kwakte Démare hem, net als Sagan bij Cavendish deed, tegen de hekken? 'Het gaatje werd steeds kleiner, ja. Maar goed, die chaos hoort bij de Tour.'

Ja, een sprint is gekkenwerk. Maar angst? Dylan Groenewegen schudt zijn hoofd. 'Het is een gewoon een mindset. Ogen dicht en gaan. En nooit in de remmen knijpen. Want dan win je nooit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden