Sprankelend en fris aanbod

Mooi avondvullend programma waarvoor jonge choreografen uit heel Nederland zijn uitgenodigd. Daarnaast bieden vijf onschuldig ogende competente meiden uit de juniorengroep van Kannon Dance Company, een modern gezelschap uit St. Petersburg, een uitstekend uitgevoerde choreografie.

dans


Door Korzo producties i.s.m. Nederlands Dans Theater. Met choreografieën van Antonin Comestaz, Ryan Djojokarso, Marina Mascarell, Jon Ole Olstad, Mirjam Soegner, Spenser Theberge


Korzo theater, Den Haag. Daar nog vanavond. korzo.nl


Buiten mag de koude wind blijven waaien, Voorjaarsontwaken is één en al lente, sprankelend en verkwikkend. Voor het avondvullende programma (je bent drie uur zoet) zijn jonge choreografen uit heel Nederland uitgenodigd. Alle stukken zijn voor andere gelegenheden geproduceerd - de NDT-workshop SWITCH '13, het Witte de With festival 2012, de dansopleiding van ArtEZ, de 6th Copenhagen International Choreographic Competition, het Russische Open Look Festival - maar samen vormen ze een showcase van formaat.


OOZE van Mirjam Soegner is een dappere, maar nogal vage en quasi-poëtische poging om het door middel van kronkelende bewegingen en close-up videobeelden te hebben over huid. Een opvallend stuk, want de rest zoekt houvast in kleine verhaaltjes. Soms heel schetsmatig, maar altijd genoeg om structuur aan te brengen.


Choreograaf en danser Jon Ole Olstad kiest voor een heel simpel, maar zeer dwingend kader: vooraf vraagt hij ons of we ook wel eens een liefde hebben meegemaakt die ons veranderde en ongelukkig maakte. Als dat zo is, mag je na afloop je hand opsteken. Je weet meteen hoe je de solo die volgt moet lezen, welk drama verborgen ligt achter de weidse en geladen bewegingen op kwetsbare piano en viool. En natuurlijk gaan er handen omhoog.


De liefde die op het moment van ontstaan alweer afscheid moet nemen. Dat is de koers die het duo Jermaine Maurie Spivey en Spenser Theberge (tevens de choreograaf) vaart. Flarden tekst over Rose en Jack uit Titanic zijn hun kompas, evenals krijtschetsen van doden, lijkend op Keith Haring-figuren. Het juist nader tot elkaar komen staat centraal in het originele en prachtig gedanste Balts, van Ryan Djojokarso. Hij en Mayke van Kruchten - zij lang, hij kleiner - draaien, dribbelen en glijden om elkaar heen, pronkend met zichzelf, lonkend naar het publiek.


Al even verrassend was Out of the Grey, van Antonin Comestaz. Hij schotelt ons een underground trio voor dat een pompend liedje zingt in jarentachtig-electrostyle. Vanuit deze parodie gaan ze los en ontwikkelt hun driehoeksrelatie zich in een mengeling van contactimprovisatie en acrobatiek. Als het echte leven (of juist de fantasie?) achter de videoclip.


En dan zijn er, tussen alle luchtigheid door, de Russen. Vijf competente meiden, niet ouder dan 15. Ze komen uit de juniorengroep van Kannon Dance Company, een modern gezelschap uit St. Petersburg dat in het kader van het Nederland-Ruslandjaar een uitwisseling met Korzo producties heeft. De Spaanse choreograaf Marin Mascarell, die onlangs in het Cadance festival hoge ogen scoorde met een choreografie op een vloer vol linzen, is met ze in de Russische literatuur gedoken en uitgekomen op het thema uitstoting door de gemeenschap, met dit keer stro als ondergrond.


Ze ogen bescheiden en onschuldig, met hun vlechtjes en bruine jurkjes, maar weten precies hoe een guillotine werkt en hoe ze in woord en daad de enkeling spelenderwijs steeds verder naar de rand kunnen duwen, van een slachtoffer een schuldige kunnen maken. Kids Out of the Cage is wat breedsprakig, maar wel verfrissend anders en uitstekend uitgevoerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden