Spot

Sacha de Boer zei het zelf, aan het einde van het achtuurjournaal: het is niet gebruikelijk een reclame aan te kondigen, maar nu deed ze het toch maar even. De Boer vervolgde: 'Want zometeen komt een spotje van een producent van biologisch eten.'


Was de nieuwshonger zo erg? Nee, de essentie van haar boodschap was dat het beeld op zwart zou gaan. De producent - van mosterd, zo bleek later - had op een veiling van Serious Request zendtijd gekocht. Met een spotje van dertig seconden enkel zwart beeld (en enkele vaag leesbare zinnen en het slotbeeld van een potje van zijn mosterd) hoopte hij de aandacht te vestigen op energiebesparing. En een beetje op zijn mosterd. Mijn flatscreen heeft er, te voelen aan de behaaglijke warmte die het beeldscherm uitstraalde in de hoek van de werkkamer, geen wattje minder om verbrand.


De verborgen boodschap van De Boer was duidelijk: ze vertolkte slechts de stem van een omroep op drift. Als de dood dat de kijker haar ontglippen zou, omklemde Sacha de Boer hem vlak voor de rand van het dreigende, diepe kijkcijferdal.


Die doodsangst tekent ook de opzienbarende actie van de bestuurstop van de Nederlandse Publieke Omroep om alle zenders van nieuwe namen en logo's te voorzien: Nederland 1 wordt NPO 1, enzovoort. Iets met moderne tijden en de vaart der volkeren. Er werd een volle dag smalend over getwitterd, zeker toen bekend werd dat de Nederlandse Postduiven Organisatie voor een ton het webadres NPO.nl had verkocht. Ja, wie wordt daar nou blij van?', vroeg 's middags Cilly Dartell met opgetrokken wenkbrauwen in Studio MAX Live.


Kortom: het gesprek van de dag en dan weet het NOS-Journaal tegenwoordig: nieuws! Oud-Amerikacorrespondent Eelco Bosch van Rosenthal is teruggekeerd en was meteen weer helemaal thuis, met een item dat vermoedelijk zijn eerste binnenlandse sinds jaren was. In toon en woordkeuze viel de nodige ironie te bespeuren. Tegen NPO-baas Henk Hagoort: 'Alsof u persoonlijk de stekker uit Lingo hebt getrokken.'


'In tijden van bezuinigingen en omroepfusies vinden de omroepdirecteuren het allemaal veel te onrustig', zei Eelco, en: 'Ook een meerderheid in de Kamer vindt het plan onzin.' En dan kost de grap ook nog eens zo'n 2,5 ton, wist Eelco. 'Plus de kosten voor de campagne om u straks aan de NPO te laten wennen.'


Geen reclame dus voor de NPO, al is de naamsbekendheid met een klap verdubbeld.


Geen woord in het NOS-Journaal over een minstens zo opmerkelijk reclamespotje, in het blok vlak vóór acht uur. Het was voor Albert Heijn. Leek het. In werkelijkheid was het een spot van FNV Bondgenoten, gericht tegen het personeelsbeleid van de grootgrutter.


Die let tegenwoordig iets te veel op de kleintjes, naar de zin van de FNV: volgens het spotje moet de helft van het distributiepersoneel er werken zonder contract. Gedegradeerd tot 'wegwerppersoneel'.


Aan het einde van de spot verscheen een man in beeld, die zei: 'Laat Albert Heijn weer Albert Heijn zijn'. Het was duidelijk niet Harry Piekema, maar ene Ton Heerts, een debuterende ster in de reclame.


Opmerkelijk. Zo vaak zie je in een STER-blok geen doelgerichte actie tegen een prominente klant van datzelfde reclameblok. Maar ja: het ging alleen maar om 'wegwerppersoneel' en het werd in kleur uitgezonden. Nieuws is waar omroeplicht dooft en de kijker dreigt af te haken.


Laat de NPO weer omroep zijn.


Laat het Journaal weer journaal zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden