Spoorwegen

In de geschiedenis van de Nederlandse Spoorwegen is woensdag 27 oktober 2002 een zwarte dag. Er trok toen een storm over het land die zoveel bladeren van de bomen blies dat er geen treinen meer konden rijden....

Ik ben geen treinreiziger, maar ik herinner me die dag nog best wel, vooral omdat het natuurlijk lachen was - die stomme spoorwegen die door wat blaadjes op de rails volkomen van slag raakten. Leedvermaak is een emotie die voor mij bij treinen hoort.

Maar goed.

Gisteren hield NS een bijeenkomst om uit leggen hoe ze dit jaar de herfst tegemoet treedt. De smaad van vorig jaar zal ze niet weer overkomen, president-directeur Aad Veerman had het zelfs over gekrenkte trots.

De natuur heb je niet in de hand, dat was zo'n beetje het eerste wat hij daarna zei. Je kon zien dat de president-directeur dat jammer vond, maar zo was het nu eenmaal. In het echt met treinen rijden is iets anders dan op zolder. Hoe kan het toch dat ik daar toch altijd aan moet denken als het over de spoorwegen gaat, terwijl ik zelden aan mijn eerste Carrera-racebaan denk als de fileproblematiek aan de orde is?

Dat terzijde.

Met de natuur niet in de hand, kan NS zich alleen op het ergste voorbereiden: alle treinen hebben daarom nieuwe wielen, heel veel treinen zijn uitgerust met ABS - waardoor de wielen bij het remmen niet blokkeren en dus niet vierkant worden - en andere treinen zijn voorzien van een ingebouwde zandstrooier. Ook is er een systeem ontworpen dat machinisten tijdig waarschuwt voor gladde rails en bovendien heeft NS meegewerkt aan een docu-soap van SBS6 om inzichtelijk te maken met wat voor problemen het bedrijf dagelijks te maken krijgt, en hoe fijn het desondanks is om bij het spoor te werken. Want dat is het - iedereen heeft wel een oom die daarvan op verjaardagen kan getuigen, tenminste - zo was het ooit.

Wat verder in alle onderdelen van de Powerpoint-presentatie naar voren kwam, was het punt van de communicatie. Omdat ikzelf geen treinreiziger ben, kan ik het niet helemaal beoordelen, maar dat het gevoelig ligt, is duidelijk. Kennelijk hebben ze te maken met reizigers die alles willen weten zodra hun trein even niet op tijd rijdt.

Ik hoor op de radio iedere dag dat er op bepaalde trajecten vertraging is, en dan wordt er altijd bijgezegd dat het vanwege een seinstoring of een kapotte wissel is. Die communicatie boezemt mij weinig vertrouwen in, maar de geoefende treinreiziger zal er wel aan gewend zijn. Voor hem moet het dan ook fijn zijn om te weten dat er nog veel meer van zulke berichtgeving komt, nog verfijnder en nog tijdiger.

De president-directeur werd overigens terzijde gestaan door drie andere directeuren. De tafel waarachter ze zaten was versierd met geplastificeerde herfstbladeren en de stemming was goed. De bijeenkomst speelde zich af in de donkere kantine van het bedrijfsonderdeel dat de wielen rond moet slijpen. Buiten scheen de zon alsof het zomer was, aan de trap naar de werkplaats beneden hing een bordje waarop 'Verboden in de kantine plaats te nemen in overall of vuile werkkleding' stond. Naast het beginpunt van de selfservice-lijn hing een A4-tje waarop de nieuwe kantinecommissie een inventarisatie van 'negatieve geluiden over de beperkte kantinefaciliteiten' voorstelde. Het leek me niet de kiem van een nieuw arbeidsconflict. Jammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden