Spoedje over roken onder water

De oppositie heeft zo haar eigen speeltjes in de Tweede Kamer. Actuele debatten, de zogenoemde ‘spoedjes’, en hopen op Pauw & Witteman....

Voor de entree van de grote debatzaal in de Tweede Kamer kijkt een ambtenaar peilloos verdrietig uit zijn ogen. Machteloos gebaart hij naar het vergaderschema en kreun-huilt: ‘De implementatie van de EU-richtlijn energie-efficiency.’

Doorgeschoven! Was Binnenskamers nog niet opgevallen. Er is een formele reden voor het opschorten. Maar de ambtenaar weet wel beter: ‘Kunnen ze in de vrijgevallen tijd fijn spoeddebatjes plannen over het gevaar van roken onder water.’

Want dat is wat het parlement graag doet: niet wetsvoorstellen behandelen – boring – maar de agenda volstouwen met actuele debatjes, waarin je verontwaardiging kunt etaleren en Pauw & Witteman kunt halen.

Spoedjes zijn het ding van de oppositie: waar voor een gewoon debat altijd de steun van een coalitiepartij nodig is, zijn voor een spoedje dertig steunbetuigingen genoeg.

Ha, daar is Raymond de Roon al, die het wekelijkse spoedje voor de PVV aanvraagt – iets over criminelen. Wijnand Duijvendak van GroenLinks wil Tineke Huizinga nog een keer kwellen over het ov-chipkaartdrama. Tofik Dibi laat een minister opdraven wegens misstanden in de jeugdzorg en Helma Neppérus (VVD) wil hier en nu actie van het kabinet tegen biobrandstoffen die arme Afrikaantjes het voedsel uit de mond stoten.

‘Dit is de eerste keer in mijn carrière dat ik dit doe’, vertrouwt ze Binnenskamers stralend toe. Ze blijft stralen als we omzichtig ’s lands onderkoning Tjeenk Willink én het CDA nazeggen dat de Kamer nogal gedreven wordt door hypes. ‘Zég, dat CDA heeft makkelijk praten. Dat zit op rozen in het kabinet!’

Hoe zou het toch zijn met de parlementaire zelfreflectie, vraagt Binnenskamers zich vertwijfeld af. Daar is een stuurgroep voor, om het parlement zichzelf kritisch te laten evalueren. Sinds kort bezig en tot volgend voorjaar aan de slag. Subagenda van het CDA: minder irritante spoedjes, waarmee de oppositie bakken zand in de coalitieraderen strooit.

We vragen het Joel Voordewind, die namens de ChristenUnie mee reflecteert. Joel is zelden kwaad, maar als het woord ‘spoedje’ valt, zien we schuim op zijn mond. Toevallig moet partijgenoot Eimert van Middelkoop vanavond opdraven omdat Soedan zijn visum weigerde. ‘Dat visum is dus al geregeld, hè? Maar de PVV en de VVD laten zich dit speeltje niet afnemen.’

‘Ha!’, rolt de schampere lach van Agnes Kant door de gangen van de SP. Agnes zetelt in het Siberië van het Kamergebouw – een stevig kwartiertje doorstappen door naargeestige kronkelgangen. Kant zit ook in die zelfreflectiecommissie, maar niet van harte. Er is namelijk niet zoveel mis met de werkwijze hierzo, legt ze uit. ‘Het is de cultúúr die niet deugt’, knikt ze wijs geworden na tien jaar Kamer. Dat is: ‘dat het coalitiebelang altijd voor dat van de oppositie gaat.’

Liesbeth Spies (CDA) valt bijna van haar stoel. ‘Stuitend’ zijn de oppositionele spelletjes. Neem deze week. Een heuse motie van wantrouwen (!) tegen Tineke – chipkaart – Huizinga. ‘Dat zou zoiets zeldzaams moeten zijn. Dan moet een siddering door het gebouw gaan. Maar nee, ze strooien met moties alsof het snoepgoed is.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.