Spoedig komt ook hun tijd

De naam van het boek is prachtig, zonder meer. En op het idee - laat autocoureurs hun eigen verhaal vertellen - valt op zich ook weinig aan te merken....

Maar dan: kijken en lezen maken het verhaal omtrent dit boek toch iets anders. De fotografie valt niet mee voor wie af en toe een glossy autosportblad openslaat. Alsof fotografen hier hun tweede keus beschikbaar stelden, nadat ze de meest spectaculaire aan tijdschriften hadden gesleten.

Tja, en dan lezen. Autocoureurs zijn niet de meest verbaal begaafde mensen op aarde. Wie op zondagsmiddag Michael Schumacher aan het woord hoort na weer een gewonnen race, weet dat. Dank aan de sponsor, dank aan het team, dank aan de banden en laatst zelfs nog dank aan de toiletjuffrouw. Op dat gebied heeft de Duitser na zes wereldkampioenschappen niet erg veel bijgeleerd.

Het boek debiteert waarheden als koeien, waar je als nieuwsgierige fan toch niet meteen op zit te wachten. Zoals deze, van (tegenwoordig Sir) Jackie Stewart: 'Hoewel je weet dat de Formule 1 een nutteloze en stompzinnige vertoning is, blijf je ermee doorgaan. Het is puur egoïsme wat de coureur drijft.' Of deze, van dezelfde drievoudige wereldkampioen: 'Als je ooit topcoureur bent geweest, dan wil dat nog niet zeggen dat je ook een topteambaas kunt worden.'

En wat moeten we hiermee? Damon Hill: 'De motor sloeg drie keer bijna af, dus ik ben heel blij dat ik uiteindelijk nog tweede kon worden. Ben ik nu een overwinning kwijtgeraakt, of ben ik een tweede plaats rijker geworden? Ik denk het laatste. Maar je kunt je voorstellen dat ik toch ook wel een beetje de smoor in heb.'

Ook naar sommige verbindende teksten is te weinig gekeken door een kundige redacteur (nog afgezien van een aantal slordige zetfouten). In de jaren zeventig sneuvelden veel rijders. Wat kan een mens dan aanvangen met een zinsnede als deze: 'Omdat het zo vaak slecht afliep, gingen coureurs ernaar leven en begonnen er rekening mee te houden dat ook hun tijd spoedig zou komen.'

Jammer, de naam van het boek is prachtig en de foto's zijn op zich ook niet echt slecht. Maar die prachtige naam wekt verwachtingen die bij lange na niet uitkomen. Het heeft er alle schijn van dat het een tikje te snel in elkaar geflanst is. Maar misschien is het ook wel dit probleem: de geschiedenis van de Formule 1 zou best wel eens te klein en te dun kunnen wezen om hem telkens weer opnieuw te vertellen. Of je zou hem vanuit een totaal onverwachte hoek moeten belichten. Dat doet Formule 1 - De autobiografie niet. Het is er weer een uit een overbekende serie: die van dertien in het dozijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden