Spinvis: fraai nieuw werk en veel wat oud is

, maar de rest bestaat uit ouder werk in een nieuw jasje.

MUZIEK


Spinvis


Twee jaar geleden kocht Erik de Jong (Spinvis) op Koninginnedag een doos met oude cassettebandjes. Die droegen titels als 'regen', 'sneeuw' en 'oorlog'. Er stonden geluiden en muziek op die de lading dekten. En dat niet alleen, als het bandje 'onweer' opstond begon het ook te onweren. Het bandje oorlog durfde De Jong daarom nog niet af te spelen.


Zo vertelde hij woensdagavond bij de officiële première van De Weerman, de nieuwe reeks theaterconcerten van Spinvis. Prachtig gegeven die doos met bandjes, De Jong bukt tijdens de voorstelling diverse keren voorover om van bandje te wisselen. Ze leveren achtergrondgeluiden bij de muziek, die tijdens deze tournee komt van een vijfkoppige band.


Soms verontrustend, soms melancholiek, maar altijd in de sfeer van de liedjes. Ook de belichting is fraai. De Weerman 'een metafoor voor alles wat ons boven het hoofd hangt' is een mooi uitgebalanceerde verzameling liedjes die als een film voorbijtrekt. Jammer alleen dat de voorstelling leunt op vooral oud werk. Wie denkt naar een compleet nieuwe voorstelling te gaan, zal vreemd opkijken wanneer Spinvis begint met Goochelaars & Geesten en Astronaut. Mooie liedjes, maar de fans van zijn platen wachten nu al weer bijna vier jaar op een echt nieuwe Spinvis-plaat.


Toen De Jong eind 2007 zijn laatste optredens met band had gegeven, beloofde hij zich een jaartje terug te trekken om aan nieuw materiaal te gaan werken. De gelegenheidsprojecten die tussendoor kwamen, konden het verlangen naar een nieuwe plaat niet wegnemen.


Dat verlangen wordt tijdens De Weerman alleen maar groter, want het zijn toch die paar nieuwe liedjes die je bij de lurven grijpen. De Grote Zon en Koning Alcohol hebben precies die rangschikking van archaïsche woorden en beelden die de voor Spinvis kenmerkende melancholie oproepen. Dat smaakt beslist naar meer, hoe vernieuwend sommige arrangementen in oude liedjes ook klinken.


Niet dat Spinvis er trouwens een greatest-hits-show van maakt. De 'vrouw van veertig met een sigaret' en het 'feestje in de Biltstraat waar ik toch niemand kende' blijven ongenoemd. De keuze voor een mooi miniatuurtje als Medea of het tintelende De Zevende Nacht pakt goed uit, net als het als Kom In De Cockpit dat een stevige sixties-beat had. Het geluid van Spinvis is met deze wat kleinere band, waarin alleen drummer Marcel van As nieuw is, compacter. Een rock 'n' soulband waarin alle leden ook zingen; dat moet nieuwe mogelijkheden bieden. De Weerman laat Spinvis horen in een soort tussenfase, en dat is toch niet helemaal wat je na drie jaar verwacht.


Gijsbert Kamer


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden