Spierbundels versus tactiek

Zelfverzekerd, en voldaan omdat hij zojuist heeft bevestigd wat hij eigenlijk al wist, wijst Elco van der Geest op zijn bezwete, naakte borst....

Dat de strijd bij de NK judo in de klasse tot 100 kilogram dit jaar helemaal niet zo gewoon en eenvoudig was, bewijst vader/coach Cor van der Geest die met luid gebrul de emoties van zich af probeert te schreeuwen. In die ontlading mist hij in eerste instantie de uitgestoken hand van Nico Nieuwenhuis, de andere trotse vader.

Zijn zoon - Mike Nieuwenhuis, 19 jaar pas, bij de junioren Europees kampioen en vorige maand tweede bij de WK - had de gemoederen in huize Van der Geest de afgelopen weken behoorlijk in beweging gebracht.

Met een lichaam waar volwassen krachtsporters van dromen laat hij zijn tegenstanders zaterdag schijnbaar moeiteloos door de lucht vliegen.

`Het is een sterke gozer', zegt Elco van der Geest na afloop van de finalepartij. `Daar heb ik moeite mee. Ik moet goed in shape zijn om van hem te winnen.'

In vorm is de zeer getalenteerde Elco van der Geest, dit voorjaar Europees kampioen bij de senioren, nog niet. De training, en vooral de extra kilo's die zijn pas 95 kilo zware lichaam aan gewicht moest winnen, zijn in eerste instantie gericht op de titeltoernooien van volgend jaar en de Olympische Spelen in 2004.

En zeker niet op een nationaal titeltoernooitje waar gevestigde namen als Mark Huizinga en de broers Dennis en Elco van der Geest slechts `op hun bek' kunnen gaan'.

Huizinga, die dat vorig jaar nog aan der lijve ondervond, herstelt in de klasse tot 90 kilo als eerste de verhoudingen met winst op Thierry Mastenbroek. `De titel is terug waar hij hoort', zegt hij. Elco maakte bij de Grand Prix in Rotterdam al pijnlijk kennis met de kracht van Nieuwenhuis. En dus stijgt ineens de spanning in Sporthallen Zuid, waar bij het langdradige en saaie toernooi ineens een titanenstrijd op punt van beginnen staat.

De beide kemphanen, op de mat aan elkaar gewaagd, kunnen daarbuiten niet meer van elkaar verschillen. Van der Geest, blond, bleek, rustig en technisch zeer begaafd neemt het op tegen de door de zonnebank bruin geblakerde Nieuwenhuis, zoon van de niet minder gebruinde en gespierde voormalige Mister Holland bodybuilden en hartstochtelijk liefhebber (en soms beoefenaar) van kickboksen en freefight.

Al sinds zijn tiende hangt Nieuwenhuis (die met zijn 19 jaar al 170 kilo drukt) onder de gewichten. `Op zeer speelse wijze hoor', haast zijn vader zich te zeggen.

Dat niet de motorcross, worstelen of het kickboksen uiteindelijk de voorkeur kreeg, heeft volgens vader Nieuwenhuis te maken met het zachte, sociale karakter van zijn zoon. `Bodybuilden mocht hij sowieso niet van mij. Voor mezelf vind ik dat het allermooiste, maar met al die doping die daar tegenwoordig in omgaat helpt hij zijn lichaam de vernieling in.'

Kickboksen en freefight zijn niettemin openlijk gekoesterde toekomstdromen van Mike Nieuwenhuis.

`Eerst wereldkampioen judo worden', zegt hij. Pas dan zal hij zich op de veel commerciëlere glitterwereld storten. `Af en toe doet Mike het kickboksen er al bij', zegt Nico Nieuwenhuis, 54 jaar en beheerder van een gokhal. `Dat is goed voor de mentale hardheid. Soms loop je verwondingen op en daar moet je je dan overheen zien te vechten.'

Dat spierbundels alleen niet voldoende zijn voor de technische judosport blijkt zaterdag in het voordeel van de meer ervaren en getalenteerde Elco van der Geest. Na twee worpen van Nieuwenhuis (koka en yuko) legt Van der Geest zijn vier jaar jongere opponent op ogenschijnlijk eenvoudige wijze in één vloeiende beweging op zijn rug.

`Hij heeft nu een kleine voorsprong', zegt Nieuwenhuis, als hij - niet minder gelukkig met zilver - uithijgt op de tribune. `Maar die haal ik wel weer in.'

Daarmee doelt de pupil van ex-judoka Theo Meijer op de verbeten strijd die de komende twee jaar in zijn klasse gevoerd zal worden in een poging deelname af te dwingen aan de Olympische Spelen in Athene.

Daarvoor zullen beiden zich al in het voorjaar moeten bewijzen tijdens de A-toernooien. Juniorenbondscoach Maarten Arens voorspelt dat het technische voordeel van Elco het op korte termijn vermoedelijk zal winnen van het surplus aan kracht.

`Als ik tegen Elco sta, ben ik bang, want die is onvoorspelbaar. Tegen Mike weet je wat hij doet. Maar als hij vast heeft, heeft hij vast. Hij is heel overheersend.'

Mannenbondscoach Cor van der Geest vindt dat zoon Elco bescherming verdient na de Europese én Nederlandse titel. `We moeten uitkijken dat we ze niet helemaal tegen elkaar uitspelen zodat ze op de grote toernooien niks meer waard zijn. Maar als Mike ineens al die A-toernooien gaat winnen dan kunnen we er natuurlijk niet omheen.'

Voor zoon Elco, die zenuwachtig aan zijn eerste partij begint maar gedurende het toernooi aan zelfvertrouwen wint, zijn de verhoudingen definitief hersteld. `Deze titel is niet het doel. Ik moet me niet op Mike concentreren, maar op de rest van de wereld. Als ik scherp blijf in mijn hoofd, gaat hij echt niet van mij winnen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden