Spiegelpaleis

Volgens mij kijkt niemand meer televisie.' Aaf Brandt Corstius zei het zelf, vrijdag te gast in een goed bekeken (ruim een miljoen kijkers) aflevering van DWDD. De maandelijkse, meest sfeervolle, 'media-uitzending', wat op televisie doorgaans betekent: een televisie-uitzending.

Het ging over de nieuwe reeks van Het Schaep. Niemand aan tafel bleek de gelauwerde serie te volgen. Mart Smeets keek helemaal nooit tv ('Boer zoekt vrouw? Echt nog nooit gezien.'), Ali B. had ook wel iets anders aan het hoofd. Op tv zíjn, bijvoorbeeld.

Vertwijfeld vroeg Matthijs van Nieuwkerk het publiek wie er dan wel Het Schaep volgt. Er ging één vinger de lucht in.

Kijkt niemand meer televisie? Dat idee had ik ook, voordat ik als tv-criticus begon. Zelf hoorde ik immers ook tot degenen die steeds minder keken, net als vrijwel iedereen uit mijn omgeving. Daarbij: internet en dvd-boxen kwamen. Mad Men, Borgen, Earth Flight- wie gaat er nog wachten totdat de VARA of de EO die pareltjes eenmaal per week en eeuwen te laat tevoorschijn tovert op een onmogelijk tijdstip? Leve de downloads en digitale kanalen, waar de HBO-serie Girls de jongste hit is.

En toch kan het niet waar zijn dat 'niemand meer kijkt'. Genoemde series worden nog massaal bekeken door de late adopters, zelfs als ze al drie keer op buitenlandse zenders te zien zijn geweest. Televisie is elke avond trending topic op Twitter. De das van Matthijs, het gedrocht in Obese: het wordt massaal beoordeeld, (soms) bewonderd of (vaker) uitgelachen of platgewalst in de grootste huiskamer ter wereld.

Televisie is nog dagelijks gespreksonderwerp aan de koffieautomaat. Eigentijds verschijnsel: de lezers van deze rubriek die zeggen dat ze zelf nooit kijken, maar graag mogen lezen wat ze gemist hebben.

Hoe kan het ook anders? Want televisie loopt op een uniek motorsysteem dat zijn eigen brandstof aanmaakt door met gerichte spiegelreflectie het licht van de sterren te weerkaatsen tot een brandpunt. De kijker leert door: ook de afgelopen dagen werd het spiegelpaleis weer aanschouwelijk gemaakt in vele afleveringen. Mensen van televisie te gast op televisie, enkel omdat ze van televisie zijn. Het valt de 'hokjesman' Michael Schaap natuurlijk niet kwalijk te nemen dat hij donderdag in DWDD zat uit te leggen wat zijn ironische 'safari door eigen land' toch zo goed maakt. En ja, de kijkcijfers van De hokjesman 'zouden wel wat hoger mogen', maar dat was natuurlijk slechts bijzaak.

Zelfs het doorgaans journalistieke EenVandaag wijdde zaterdag een schaamteloze reclamespot aan een tv-serie over Freddy Heineken, gespeeld door Thom Hoffman. Van de eigen TROS, vandaar.

Eva Jinek heeft vrijwel standaard een 'televisiegast'. Zondagmorgen was het Lieke van Lexmond. Ze ging die avond bij de EO 'op zoek naar God', vandaar. Ze kon vast onthullen dat ze hem heeft gevonden en zelfs met hem gesproken heeft. Het was een knappe vent, getuigde de nieuwe gelovige.

Carlo en Irene die zichzelf elke zondag feliciteren met hun eigen TV-kantine: televisie die we moeten zien, van televisiemensen.

Dat doen we nog steeds. Misschien wel zoals 'televisieschrijver' Özcan Akyol vrijdag aan Wifried de Jong beschreef in 24 uur met..., toen hij weer eens zijn verhaal deed over de gevangenis waarin de mavo-klant Kafka en Céline zou hebben ontdekt: 'Ik ging lezen. Ook toen ik tv mocht kijken: ik keek wel, maar ik bleef gewoon doorlezen.'

Dat moet het geheim zijn.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden