Speuren

HET JAAR na de met dopingschandalen bezoedelde Tour de France (1998) wemelde het in die wielerronde van de onderzoeksjournalisten. Deze soort was massaal uitgerukt om de luie en goedgelovige wielerpers het échte werk te laten zien....

Marcel van Lieshout

Zelden zo gelachen als in de Tour van 1999. Almaar wanhopiger kamden de onderzoeksjournalisten de door wielerploegen verlaten hotels uit, vooral Denen konden niet van de vuilnisemmers afblijven. De meesten van die speurders haalden Parijs niet.

De ergste zijn trouwens de moraalridders. Die immer kortademige types die alleen in voor pagina één bedoelde vette chocoladeletters kunnen praten. Aan nuances doen ze niet en voor andere visies (hoe erg is doping als iedereen gebruikt? Doping hoeft helemaal niet ongezond te zijn) houden ze zich doof.

Op de opiniepagina van deze krant stond zaterdag een artikel van een Volkskrant-redacteur die vindt dat de sportpers te coulant is jegens de in een dopingschandaal verwikkelde Frank de Boer. De Boers bewering dat hij niet tegen de regels heeft gezondigd wordt vlot geloofd, zo luidde het betoog.

Waaruit dat blijkt? Vermeende dopingzondaars Davids en De Boer worden in de pers veel minder hard aangepakt dan andere publieke figuren in andere sectoren (Boonstra, Peper). 'Neutraler' noemt de redacteur de toon van de artikelen. Je zou zeggen: da's een compliment, maar nee.

De redacteur schampert dat er daags na de bekendwording van het nieuws over De Boer in deze krant heeft gestaan dat het gebruik van voedingsmiddelen door topvoetballers ter discussie staat. Een feit, maar ook alweer fout. Vindt de redacteur. Die overigens een merkwaardige adagium voert en dat verklaart dan weer een hoop: 'Het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit wat waar is en wat niet.'

Wetenschappers strijden met elkaar over de vraag welke nandrolon-norm redelijk is, twisten over de kwaliteit van controles, staan voor raadsels bij proefpersonen wier nandrolonwaarde in de urine onverklaarbare schommelingen vertoont. Wie nu al zeker meent te weten dat Davids en De Boer bewust vals spel hebben gespeeld troeft een legertje deskundigen af.

Leve de 'onafhankelijke speurzin' (opiniepagina), natuurlijk, maar de 'dopingadviseur' (opiniepagina) van Frank de Boer bellen, nee, hem alleen al vinden, zou ik graag aan gespecialiseerde onderzoeksjournalisten overlaten.

Zelf zal ik mijn speurzin dan loslaten op een ander deel van de Frank de Boer-affaire (lijkt me alleen al verstandig omdat ik nu eenmaal nooit zo snel opgewonden raak van dopingperikelen). Hoe kon het zijn dat het nieuws tot ons kwam via de Telegraaf?

Bij Barcelona lopen iedere dag tweehonderd journalisten rond. Als Kluivert naar de kapper is geweest komt dat in de krant. En nu was er groot nieuws en dan troeft een Nederlandse krant de Spaanse pers af. Hoe dat kan? Mijn speurzin heeft tot dit geleid:

Frank de Boer beklaagde zich onlangs in deze krant over de wijze waarop hij, Barcelona en oud-trainer Van Gaal permanent door de Telegraaf worden aangepakt. Die krant laat de oren hangen naar Johan Cruijff. Die is op zijn beurt weer ernstig bevriend met de auteur van de prachtprimeur. Cruijff heeft overal in Barcelona zijn contacten en hij heeft. . .

Enfin, laat maar. Het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit wat waar is en wat niet.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden