Spektakel bij Kees & Eddie en bij Ellen op de Parade

Den Haag heeft dit jaar een prachtlocatie voor de Parade. En de bezoekers komen voor het theater, niet voor het bier....

DEN HAAG De Parade is beland in het Haagse Westbroekpark, misschien wel de mooiste locatie van alle edities. De ligging in een duinvallei geeft het reizend theaterfestival net iets meer klasse. Den Haag heeft een reputatie hoog te houden als stad met allure.

Dat geldt eigenlijk ook voor het publiek: de Haagse bezoeker staat bekend om z’n serieuze interesse voor het theater. Hier komen de bezoekers echt voor de voorstellingen, weten artiesten en medewerkers. Anders dan bijvoorbeeld in Amsterdam waar de Parade is verworden tot het grootste zomerterras van de stad.

Veel echte theaterliefhebbers dus op deze zaterdagavond. In de meeste tenten is het behoorlijk druk. De tent van Kees & Eddie is zelfs afgeladen vol. Theatermakers Eddie Wahr en Kees van Vooren maakten vorig met Mon Bouillon een Parade-hit, en dat is het publiek niet vergeten. Nu spelen ze de opvolger Mon Bouillon Deux.

Kees & Eddie spelen twee muzikanten in een piepklein keukentje. Keukenkastjes, aanrechtblad en ijskast zijn echt. De wand blijkt bij nadere bestudering een videoscherm te zijn waarop een tegelwand geprojecteerd is. Een slim uitgangspunt voor gekke decorwisselingen, beeldgrapjes en verrassende samenzang.

Al snel dienen zich via het scherm meer personages aan en dan volgen de dwaze verwikkelingen in deze keuken elkaar snel op. Eigenlijk gaat het om een verhaaltje van niks, maar het wordt zeer smakelijk geserveerd door de visuele vondsten en de prettige losheid van het spel. Dit is een beeldend spektakel op de vierkante meter.

Ook spektakel bij Ellen ten Damme, weliswaar in een grotere tent. Ten Damme is een vaste Parade-maker die na een jaar onderbreking weer terug is. In haar voorstelling De ‘G’ van Gezellig? zingt ze alleen maar Nederlandstalig, en dat is een keuze die naar meer smaakt, want zoveel Nederlandstalige rock bestaat er niet.

Ze brengt een paar prachtige nieuwe nummers, met teksten van dichter Ilja Leonard Pfeiffer. Over liefdesverdriet gaat het, het eindeloos wachten in een café op haar grote liefde (‘Iedereen komt door de deur, behalve jij’). Naast eigen muziek zingt ze ook popklassiekers, met als hoogtepunt haar Ik moet naar rehabilitatie, een interpretatie van Amy Winehouses Rehab.

Echt spectaculair wordt het als ze daarna op een brancard wordt gedrukt en verandert in een liggende drumcomputer, die door haar muzikant daadwerkelijk wordt bespeeld. Ellen ten Damme is meer dan een zangeres, Ellen ten Damme is show.

Om elf uur ’s avonds is de zon verdwenen en loopt de Parade leeg. Veel halflege terrassen, terwijl het eerder die dag nog erg druk was. Opnieuw een bewijs dat in Den Haag de voorstellingen, en niet het bier en de rosé de hoofdrol spelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden