Specialist velt de muur van FC Utrecht

Grappig is dat: 38 minuten lang houdt de levende muur die FC Utrecht optrekt rond doelman Wapenaar vrij eenvoudig stand tegen Feyenoord....

Van onze verslaggever Willem Vissers

Doodsaai is de wedstrijd Feyenoord - FC Utrecht (4-0) lange tijd, omdat FC Utrecht een trainer heeft (Adelaar) die buiten het eigen stadion geen boodschap heeft aan zoiets triviaals als kijkgenot en Feyenoord net als bijna elke ploeg moeite heeft het spel te maken, de bal snel te spelen en ergens een opening te vinden.

Op zo'n moment is een vrije trap een machtig middel. 'Zo'n trap is niet te verdedigen', zei Adelaar met spijt in de stem. Hij zou het dolgraag willen. Maar wie zo veel verdedigt, geeft wel eens een vrije trap weg rond het strafschopgebied. De winnende trainer Van Marwijk sprak over 'dé kwaliteit van Pierre' en doelman Wapenaar vond dat je voor zo'n bal eigenlijk moet klappen.

De doelman was volstrekt kansloos. De muur dekte de - uit Wapenaars oogpunt gezien -, rechterhoek van het doel af. De bal ging over de muur, hard, effectvol, in de rechterkruising. Wapenaar zweefde prachtig, maar faalde als iemand die met de vliegenmepper zwaait terwijl hij weet dat hij te laat is om het insect de fatale klap te geven.

Wat als Wapenaar geen muur opstelt, was de vraag aan Van Hooijdonk. Heeft hij dan meer kans? De spits gaf een origineel antwoord: 'Dan stel ík toch een muur op van Feyenoorders. Tomasson, Ono, Collen, Emerton.'

Van Hooijdonk, voor het seizoen bijna voor niets overgekomen van Benfica en door het legioen beschouwd als het cadeau dat ooit zijn bestemming zou vinden in de Kuip, scoorde zelfs driemaal, waarmee hij zijn totaal op zeven bracht. Toch beleeft hij een wisselvallig seizoen.

Hij heeft in de Champions League niet kunnen brengen wat de mensen op grond van zijn reputatie verwachtten, mede omdat hij thuis tegen Sparta Praag de rode kaart kreeg voor wangedrag. Saillant: ook toen nam hij een kansrijke vrije trap in de eerste helft. De bal ging ruim over. Gisteren vertelde hij dat hem dat behoorlijk had geërgerd. Misschien begon hij daar al met het opbouwen van ballast die hem later verleidde tot een onvolwassen eruptie.

Want hoeveel voorzetten krijgt hij door de bank genomen waarmee hij met zijn lengte en kopkracht echt iets kan beginnen? Weinig. Niet van pakweg Kalou en Leonardo in voorgaande duels, en eigenlijk ook niet van Ono en Leonardo dos Santos gisteren. Van Hooijdonk heeft geen zin meer telkens kritisch te zijn over medespelers, maar enigszins uitdagend zei hij: 'Ga de voorzetten maar eens turven.'

Hij moet het voor zichzelf een beetje aantrekkelijk maken in Rotterdam. De balans: zeven doelpunten in de competitie, waarvan drie uit een directe vrije trap (tegen Roda, De Graafschap en FC Utrecht dus). En hij verwacht dat hij niet meer dan een stuk of tien vrije ballen heeft genomen die in kansrijke positie lagen: van 16 tot 25 meter van het doel, eventjes links van het midden.

Hij scoorde bovendien twee keer na een hoekschop (de 3-0 tegen Utrecht was een kopbal na een hoekschop van Emerton), en twee maal uit een normale aanval, hoewel de 4-0 in de laatste minuut nauwelijks het resultaat van een fatsoenlijke aanval was te noemen. Van Hooijdonk schoot de bal weliswaar hard en hoog in, maar de misser van Shew Atjon was navrant.

De vrije trap is hem vooral lief omdat hij dan helemaal kan vertrouwen op zijn traptechniek. Niemand mag hem wegduwen. De bal kan niet wegstuiten. Hij kan de bal zelf precies neerleggen op een fijn stukje gras. Van Hooijdonk is niet de meest begaafde spits, maar op zulke momenten kan hij gebreken verbloemen. Het is traptechniek die hij beheerst sinds zijn vroege profjaren.

Pas toen hij bij Vitesse speelde is het in Nederland gaan opvallen dat Van Hooijdonk vaak scoorde uit een vrije trap. De pech voor hem is dat hij zijn eerste successen beleefde bij RBC en NAC in het pré SBS- en Fox-tijdperk, toen nog niet elke balomwenteling op televisie was.

De zege van Feyenoord, dat Bosvelt met griep miste en Van Wonderen zag uitvallen met een blessure, was geflatteerd. Pas na de 2-0 van Elmander, invaller nadat hij woensdag in München ook al scoorde, was de zege veilig.

Adelaar liet slechts één spits, Dirk Kuijt, opdraven en schaarde zich in het rijtje trainers dat de defensie heilig heeft verklaard. Bijna had Jochemsen zelfs 0-1 gemaakt, na een misverstand tussen Zoetebier en Collen. Jochemsen raakte de bal verkeerd. En dat waren ze in de Kuip gewend, vorig seizoen speelde hij bij Feyenoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden