Sparks speelt zwak, maar wint wel twee keer

HAARLEM - De softbalsters van Sparks mogen dan met een dubbele zege op Terrasvogels voortvarend van start zijn gegaan in de Holland Series, coach Juni Francisca voelt geen overwinningsvreugde, maar gêne. 'Dit was slecht, heel slecht. We kunnen veel beter. Dit is een beetje het verhaal van de hoofdklasse.'


Tijdens het reguliere seizoen deed zijn ploeg soms briljante dingen. Van de 28 duels werden er 27 gewonnen. Met zes speelsters in de gelederen van de nationale ploeg had hij verwacht dat ze in deze finalereeks om drie gewonnen wedstrijden hun beste spel zouden spelen. Maar mede door de povere tegenstand van het door blessures en andere ongemakken getroffen Terrasvogels werd het zaterdag op het Noordersportpark in Haarlem een wanvertoning.


Als liefhebber van verzorgd en aantrekkelijk softbal zag Francisca tot zijn ontzetting twee ontmoetingen vol misverstanden, onbegrip en verkeerde keuzes maken. Zelfs Dagmar Bloeming, bij het EK uitgeroepen tot de beste pitcher van het toernooi, had haar dag niet.


Nadat Sparks de eerste confrontatie met 8-5 had gewonnen, was een tiebreak nodig om de tweede ontmoeting met 7-6 te beslissen. Na een struikelpartij met grabbelwerk nabij het eerste honk, gevolgd door een hopeloze aangooi, kon Sparks simpel het beslissende punt scoren. Nog één zege en de club is weer kampioen.


Rond het speelveld hadden enkele honderden toeschouwers een plekje gevonden. Zo'n aantal is Francisca bij softbal niet gewend. 'Juist met zoveel mensen had je niet zo'n treurige wedstrijd moeten spelen', mokte hij. Ook internetradio Penque was present. Aanvankelijk stond de teller op dertig luisteraars. Toen er nog zeven over waren pakte verslaggever Elvin Englentina zijn spullen en vertrok.


Omdat Francisca werd geconfronteerd met blessures van Virginie Anneveld en Chantal Versluis had hij Marlous Fellinger opgetrommeld. De ex-international is al enkele malen gestopt, maar kennelijk waren haar besluiten niet definitief. 'Kijk', legt Francisca uit, 'bij Sparks bestaat de regel dat als je eenmaal lid bent geweest van de club je voor altijd lid blijft. Dus Marlous is altijd inzetbaar.'


Francisca oogt zeer ontspannen. Als hij niet in het coachvak staat, zit hij bij de dug-out op een omgekeerde ballenemmer. 'Publiek komt voor de wedstrijd, niet om naar coaches te kijken', merkt hij op. 'Andere coaches zijn verbaal nadrukkelijk aanwezig, ik niet. Als een wedstrijd loopt, geniet ik van ons mooie spel. Dat komt omdat ik weet wat voor kwaliteit in het team zit. Speelsters moeten zichzelf motiveren om dit soort wedstrijden te spelen.'


Juist aan die beleving ontbrak het bij Sparks, sprak Francisca. 'Dat merk je pas als je achter staat. Dan winnen we toch nog, al was het met hulp van de tegenstander. Bovendien hadden we onszelf onder druk gezet. Door te denken dat we moeten winnen omdat we zo goed zijn. Dat mag, maar dan dien je er ook staan, een seizoen lang. Maar als je tegen zwakkere teams speelt kan die stimulans verminderen. Moet je dan tegen Terrasvogels dan vergt dat een omschakeling.'


De spoeling in de hoofdklasse is dun, meent hij. 'Dat kan veranderen. Kopieer het Italiaans systeem en haal Amerikaanse pitchers en andere sterke buitenlandse speelsters hier naar toe', oppert hij.


'De competitie heeft impulsen van buitenaf nodig om het niveau op te krikken. Dat maakt speelsters beter, clubs sterker en de competitie evenwichtiger.' Nu zijn Sparks en Terrasvogels al vele jaren de beste clubs. Daar spelen ook de meeste internationals. Misschien wordt Alcmaria Victrix een concurrent. Zij hebben veelbelovende jeugdspeelsters. Maar de overige clubs, hoe respectvol hij er ook naar kijkt, nee, die tellen niet mee.


Francisca is afkomstig van Aruba waar softbal naast honkbal een nationale sport is. De eilandbewoners zijn trots op hem omdat hij als coach meedraait in de top van het Nederlands softbal.


Hij is bezig aan zijn vierde jaar bij Sparks en blijft ook volgend seizoen. Hoe hij het er zo lang heeft volgehouden, begrijpt niemand. Want Sparks is niet de makkelijkste club. 'Toen ik kennis maakte met toenmalige sterren als Jacqueline de Heer, Lynn Geerman, Judith van Kampen en Jolanda Kroezen, heb ik gezegd: Alles wat jullie over softbal weten, weet ik ook, alles wat ervoor komt kijken, heb ik al gedaan. Ik wil hen niet veranderen, maar ik kan ze beter maken. Dat is een belangrijk verschil met mijn voorgangers. Die wisten minder van softbal dan de speelsters.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden