Spanning op de plek waar een bandje begint

Wie bij het woord 'huiselijkheid' aan 'zelf opgelegde neuroses, paranoia, voyeurisme, claustrofobie en hysterie' denkt, heeft te veel films gezien....

Dit moeten de kunstenaars Michiel Kluiters, Maria Pask en David Powell ongeveer in hun hoofd hebben gehad, toen zij aan de tentoonstelling Threesome begonnen. Na anderhalf jaar correspondentie via internet richtten zij onlangs de ruimten van Kunstcentrum Begane Grond in Utrecht in als een huis. Speciaal voor deze tentoonstelling nodigde het trio tien kunstenaars en kunstenaarsinitiatieven uit . Zo leverde Otto Berchem een email-correspondentie aan, Albert van Westing foto's, en Mark Chandler een geluidswerk. Er is ook een video van Gilbert & George. Het gebouw is tot de nok toe gevuld met kunstwerken. Alles kris-kras door elkaar, zonder naambordjes, wat in het begin ergert, maar later een speurtochtgevoel losmaakt.

De garage is de plaats waar het volgens Threesome allemaal begint. Dit is 'een speelplaats, de plaats waar de popband ontstaat, een plek voor zelfmoord, een verzamelplaats van te bewaren spullen, een opslagplaats'. Het wordt al gezellig. De houten garage in de Begane Grond zet de toon voor de expositie: chaos. Hier staan zogenaamd afgedankte kunstwerken, ladders, instrumenten. Geen spoor van zelfmoordpogingen. Maar in een van de muren is door David Powell met talloze gaatjes de tekst 'This is not a drill' geboord. Vergis je niet: dit is menens.

Want dan begint het. Threesome prikkelt de nieuwsgierigheid met geheime hoekjes en luiken met daarachter nóg een kunstwerk. Achter elke deur iets totaal anders. Maar nergens wordt het echt spannend.

Het thema van het huis als werkelijke, virtuele of mentale ruimte waarin zich achter gesloten deuren allerlei creatieve processen voltrekken, is te breed. Of liever gezegd: het lijkt of Powell, Pask en Kluiters geen keuze hebben kunnen maken uit de uiteenlopende werken van hun gasten. Hierdoor kan werkelijk alles onder de noemer 'creatief proces' vallen: van masturbatie tot jezelf als broedkip in een kippenren installeren.

Maria Pask vertaalde haar gedachten over de oorsprong van de mens in een naïeve installatie. Als ik nu eens wat bloed en botten in een bad gooi, en hard roer, misschien creëer ik dan mijn eigen Frankenstein, dacht zij. Verderop hangt een doe-het zelf-recept voor bloed.

Bovendien leiden leuzen als 'achter gesloten deuren' vaak tot de onvermijdelijke seksueel getinte werken, die de titel van de tentoonstelling al suggereert. Zo ben je niet eens verbaasd wanneer je plotseling oog in oog staat met een foto van een harige bilpartij, waaruit - uit de plek die je liever niet bekijkt - verblindend licht straalt. 'Light at the end of the tunnel', blijkt het ook nog te heten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden