Sorbo, Yakult, en de man met de chocolade

Langs de 450 exposanten op de 63ste Huishoudbeurs. ‘Ik wil geen vingers maar tassen zien.’..

Grote vreugde bij stand 1.358. Tachtig (huis)vrouwen oefenen de Sorbo-yell. Een zonnebankbruine meneer op het podium zegt dat ze met de plastic Sorbo-tassen boven het hoofd moeten zwaaien. Ze doen het. Alles voor het gratis Sorbo Blue Wonderverrassingspakket. ‘Sor-boo! Sor-boo!’

De man op het podium zegt: ‘Gebruik altijd een doek. De vloer wissen zonder doek, daar hebben we niets aan. Wie van jullie heeft er laminaat? Ik wil geen vingers, maar tassen zien.’ Drie lege Sorbo-tassen gaan de lucht in. De Sorbo-man: ‘Ik zie wel tassen, maar ik hoor niets.’ De dames: ‘Sor-boo, Sor-boo!’ Een mevrouw met grijs haar wordt het podium op gehesen. Ze krijgt een stuk laminaat en een viltstift. De Sorbo-man: ‘Ga maar kladderen, maak maar vies!’ De vrouw: ‘Dat durf ik niet.’ De Sorbo-man: ‘Gewoon doen.’ De vrouw zet met de stift een paar flinke strepen op het laminaat. De Sorbo-man houdt het stuk laminaat boven zijn hoofd. Het publiek: ‘Aagh...’ Hij pakt een fles Sorbo Blue Wonder en een doekje. Een paar seconden later zijn de strepen weg. De Sorbo-man toont het laminaat aan het publiek. De vrouwen zwaaien met hun tassen en zingen de Sorbo-yell. De Sorbo-man zegt dat Blue Wonder vier keer geconcentreerder is dan de meeste allesreinigers. ‘Het is een superieur product, zonder alles aantastende zuren, dat al in kleine concentraties zijn kracht bewijst.’

Daarna behandelt hij ook nog de producten Blue Wonder Sanitairreiniger, dat vreemd genoeg in een roze fles zit, en de Blue Wonder Schoonmaakdoekjes in blik. ‘En dames, die ruiken lekker! Vertel dat maar aan je vriendinnen.’ Na de demonstratie willen de vrouwen allemaal een fles Blue Wonder. Ze verdwijnen in de boodschappentassen op wieltjes en in de speciale Huishoudbeursshoppers die bij de ingang van de RAI worden verkocht.

Meneer Van Tol is directeur bij Sorbo. Hij draagt een rood-wit-blauwe stropdas en kijkt met een tevreden gezicht naar het gedrang bij de Blue Wonderflessen. ‘Dat is het leuke aan de vrouw. Wij mannen praten niet. Daarom krijgen we altijd zo onder uit de zak bij een scheiding. Vrouwen praten en dat werkt. Ze nemen de fles mee naar huis, ze poetsen ermee en als het werkt gaan ze erover kletsen. De Huishoudbeurs is veel effectiever dan een commercial op tv.

Ruim voor de officiële opening op zaterdag staat het parkeerterrein bij de RAI al vol bussen. Vol vrouwen. Ze hebben onderweg thermoskannen koffie gedronken en zelf gesmeerde broodjes gegeten. En nu kunnen ze niet wachten voor ze naar binnen mogen. De een komt helemaal uit Friesland omdat ze hoopt hier een ‘Afrikaans dekbedovertrek’ te vinden, de ander komt voor de koopjes. De meesten komen voor de gezelligheid.

De organisatie verwoordt het ‘Huishoudbeursgevoel’ in de persmap zo: ‘De 63ste editie van de Huishoudbeurs staat garant voor een gezellig dagje uit voor vrouwen, waarbij alle zintuigen worden geprikkeld en vrouwen even onbezorgd kunnen genieten van het leven, zonder na te denken over de taken, verplichtingen, beslommeringen en verantwoordelijkheden van alledag.’

Rond lunchtijd bezwijken de eersten. Een mevrouw zit wijdbeens tegen een pilaar bij de stand van Harpic – ‘De zwarte krachtpatser voor in de wc’. Tussen haar benen staan vier volle tassen. De meesten trekken richting Foodcourt, waar je kunt kiezen uit ‘Italian’, ‘American’, ‘Hollands’, ‘Oriental’ en ‘English’. Er zijn er ook die in de rij gaan staan bij de Unox-stand, waar je een gratis lepel boerenkool met twee plakjes worst kunt krijgen.

Achter elke stand staat wel een uitzendkracht met een microfoon. ‘Hubro, Hubro... Ik doe de afwas met Dubro.’ Ertegenover: ‘Heft, Heft, Heft... Ik gebruik Dreft.’

Dennis Geselle (34) van de Keukenconcurrent staat al jaren op de Huishoudbeurs. Hij draagt een te groot pak en zegt dat-ie steeds slimmer wordt. ‘Want ik moet natuurlijk wel mijn targets halen.’ De actie van dit jaar – ‘vijf keukenapparaten gratis bij aanschaf van een keuken’ – slaat aan.

Zijn aanpak: ‘Je moet met de vrouw in gesprek raken. We lokken de argeloze vrouw met hapjes. Dure hapjes van Whirlpool, die vinden ze lekker. Dan plaatsen we ze bij de gastvrouw aan de gezellige bar met een espressootje. En dan komen wij met ons keukenbabbeltje. Als ze geen interesse hebben? Subtiel wegwerken... Maar meestal krijgen ze wel interesse.’

Bij de stand van het tijdschrift Passie is het dringen. Er worden erotische tijdschriften en dvd’s weggegeven. Chantal heeft een heel klein T-shirt aan en geeft me de gratis mannenmap. ‘Dan kun je je rustig oriënteren en later terugkomen.’ Het taboe op seks is volgens haar helemaal verdwenen. ‘Kijk zelf maar, de vibrators gaan van hand tot hand. Vaak giebelend, maar toch.’

Ze pakt een staafje dat ‘kleine krachtige bullet’ heet. Het ding ziet eruit als een aansteker. Ze zet ’m aan en drukt het trillende ding tegen de arm van een huisvrouw. ‘Lekker?’ ‘Hij trilt’, zegt de vrouw. ‘Waar is het voor?’ ‘Voor in de handtas.’

‘Echt?’, zegt de vrouw. ‘Ik dacht dat het vaginaal bedoeld was.’ ‘Ogenblikje’, zegt Chantal en ze brengt de vrouw naar een rekje met vibrators. ‘Dat is vaginaal, maar anaal kan ook. En kijk, het zijn allemaal dierenfiguren. Zelf vind ik de dolfijn wel leuk.’ Aan de andere kant van het gangpad staat Nico Grollee. Hij heeft een grote buik en om zijn nek hangt veel goud. Samen met zijn dochter bemant hij een kraampje met chocolade-geslachtsartikelen. Ze staan altijd op de zwarte markt in Beverwijk, maar sinds drie jaar ook op de Huishoudbeurs en dat is een groot succes. ‘Het eerste jaar hadden we te weinig bij ons. Mensen willen met Pasen toch een chocoladelul op tafel. Vinden ze grappig. Vooral om cadeau te geven.’

Hij roept zijn dochter. ‘Lieverd, pak even een pussy-ongesteld...’ Ze komt het in vrolijk plastic verpakte kunstwerkje brengen. ‘Met puur, melk, witte en rode chocolade. Dat is echt de knaller dit jaar. Ze laten ze zo in die tassen glijden. Volgend jaar hoop ik dat ik eindelijk op de beurzen van Margriet en Libelle mag staan. Daar komt de doelgroep.’ Hij zucht.

In een klein theater wachten een paar honderd vrouwen op tv-tuinman Rob Verlinden. Hij gaat plantjes weggeven. Wanneer hij op het podium staat, zegt hij dat ‘groen’ en ‘bloeiend’ dit jaar de trends zijn. Hij sleept met zakken potgrond en gaat op het podium een tuin maken. Er hangt een nare geur. Rob: ‘Dit is geen potgrond. Tjongejonge, dit is een forse...’ De oorzaak – een mevrouw met een lekkend stoma-zakje – wordt gevonden en subtiel naar de wc gebracht. Rob krijgt hier niets van mee. Hij zegt: ‘Potgrond stinkt niet. Anders is het geen potgrond. En met potgrond dames, begint alles.’

In de perskamer bij de ingang hangen uitgeputte journalisten. Ze werden gek van al die kraampjes met mensen met microfoons. Een mevrouw van de organisatie zegt dat het komt doordat ze man zijn. ‘Vrouwen staan bij elke stand stil. Dan is het geluid heel rustig, omdat je focust.’

Er loopt ook nog een mevrouw van Yakult. Ze is even overgewipt omdat ze de pers wil overtuigen dat Yakult gezond is. ‘Er is zelfs een ziekenhuis waar ze de vloer met Yakult dweilen. Hygiënischer kan niet.’ Wij adviseren Blue Wonder.

De Huishoudbeurs is vandaag en morgen nog van 11.00-18.00 uur voor het publiek geopend. WWW.HUISHOUDBEURS.NL

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden