Sonnetten voor dag en dauw

De avondboot is het nieuwste boek van Vonne van der Meer. Ik wil het voorlopig niet lezen, ben nog te zeer verbonden met Eilandgasten, dat ik aarzelend kocht....

Het lag in de schaduw van een stapel Avond boten en was pas anderhalf jaar geleden verschenen. Je bent geneigd de schrijfster van trouweloosheid te betichten omdat ze haar Eilandgasten in de steek liet voor een nieuwe onderneming. Maar ik heb begrepen dat ook zij niet loskwam van het Vlieland dat in haar boek het Eiland is, dat het huis Duinroos opnieuw centraal staat, en dat zelfs een aantal gasten is teruggekeerd. De magie van Eiland gas ten heeft haar dus niet verlaten, de stemmen in huize Duinroos zijn niet verstomd.

Duinroos heet het huis, het is een lichaam, een levend wezen, een bloem bloeiend in de wildernis. Wat aan het begin een kaal vakantiehuisje is, wachtend op de eerste huurders, is aan het eind een diep doorleefde plaats, tot op het bot vertrouwd en geliefd geworden. De schrijfster heeft daar niet meer dan tweehonderd bladzijden voor nodig, twee seizoenen, van april tot september, vijf verhalen, een baaierd aan verwachtingen en mogelijkheden.

Vonne van der Meer is de hoedster van het kleine, een Vlielandse jutter van wat aanspoelt aan doodgewoon spul. Onder haar handen krijgt een ogenschijnlijk losse verzameling gebeurtenissen een zinvolle samenhang. De wisselende groepjes bewoners van het huis worden stil maar dwingend aan elkaar gesmeed door de dingen die een welhaast symbolische verbinding leggen tussen de opeenvolgende gasten: een veertje, een gastenboek, een takje, een schelp, een theedoek, een hemelsblauw kamertje, een tekening.

De lezer blijft bijna ontheemd achter wanneer de schoonmaakster Duinroos weer 'winterklaar' maakt en het boek eindigt. De schoonmaakster, degene die alles in de hand neemt en heeft, degene die op de fiets door de verhalen gaat, het begin aan het eind knopend, de deus ex machina, de schrijfster zelf. De gasten zijn afgereisd, het eiland raakt in slaap, de lezer blijft dromen.

De avondboot, ik laat hem nog even varen. Vonne van der Meer 'groet de dingen', zij schrijft 'sonnetten voor dag en dauw': Eiland gasten zal niet snel overgaan, haar taal niet snel verdwenen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden