Soms is het gissen naar de winnaar

Als Simon Gerrans maandag de derde Touretappe wint, hebben niet alle volgers door dat hij het is. Hoe herken je eigenlijk een renner?

CALVI - Peter Sagan, Peter Sagan, Peter Sagan, nee, het is... Ja, wie is het eigenlijk? Iemand van Orica-Greenedge wint hier de derde rit van de Tour de France, zo veel is snel duidelijk. Maar wie?


Orica-Greenedge is een Australische ploeg, dus draaien de hoofden maandag naar de aanwezige Australische verslaggevers. De naam van Daryl Impey valt, die van Matthew Goss ook. De schrijvende journalisten staan pakweg 100 meter na de finish naar televisieschermen te kijken. Zicht op de finish is er in Calvi niet. Op de schermen, door het felle zonlicht, trouwens ook niet. Simon Gerrans misschien, oppert een verslaggever. Terwijl iedereen zich omdraait, is de winnaar al voorbijgeraasd.


Hoe herken je tegenwoordig een wielrenner? Vraag het Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot en ze zullen zeggen dat het niet meevalt. Tijdens de tweede etappe, met aankomst in Ajaccio, zaten ze verkeerd. Minutenlang hielden ze vol dat de Spanjaard Markel Irizar had gewonnen, de nummer 45 in het peloton. En rijdend voor dezelfde ploeg (Radioshack) als de eigenlijke winnaar, Jan Bakelants.


De NOS-equipe was de enige niet. Nagenoeg alle tv-commentatoren, ook de Franse, voeren blind op de informatie van de Tour-radio, die alle volgers in de karavaan op de hoogte houdt van alle ontwikkelingen. Nummer 45 zat in de kopgroep. Van nummer 42 geen enkel spoor.


In drie commentaarboxen ging het zondag goed. Radioverslaggever Gio Lippens had de tegenwoordigheid van geest om uit het raam te kijken. Oud-renner Rolf Sörensen, werkzaam voor de Deense televisie, werd gebeld door Radioshack-ploegleider Lars Michaelsen, die thuis zat te kijken.


En in Vlaanderen was er sowieso geen twijfel. 'Ik ken die jongen vanaf dat hij 18 is. En vorige week reed hij ook nog een tijd op kop tijdens het Belgisch kampioenschap. Het zou wat zijn geweest als wij hem niet hadden herkend', zegt José Decauwer, oud-renner en al jarenlang de rechterhand van commentator Michel Wuyts.


Bijkomend voordeel: Wuyts en Decauwer luisteren niet naar de Tourradio. Dat laten ze aan een derde man over, André Meganck. Decauwer: 'Die Tourradio lijdt alleen maar af tijdens ons gesprek, ik moet wel kunnen horen wat Michel zegt.'


Een wielerverslaggever kijkt anders naar een renner dan de gemiddelde tv-kijker. Omdat ze met helm moeilijker te herkennen zijn dan vroeger, zoekt hij uiterlijke eigenaardigheden. 'Denk aan de neus van Pierrick Fedrigo of Cyril Gautier, of de gele sokken van Marcus Burghardt', zegt Dijkstra.


Er zijn nog veel meer kenmerken om op te letten. Zo is het montuur van de zonnebril van Chris Froome wit. En op de mouwtjes van Cadel Evans zitten de regenboogkleuren. En dan nog gaat het weleens mis. Legendarisch is het verhaal van de Waalse tv-zender RTBF, die Philippe Gilbert in 2005 wereldkampioen liet worden in plaats van Tom Boonen.


Het is ook een kwestie van deductie. Als de weg bergop loopt tijdens de etappe, kun je de namen van Mark Cavendish en Marcel Kittel bij de sprint wegstrepen. Dat was gisteren ook het geval. De slopende Corsicaanse wegen, waarop zelfs de favorieten liever in de schaduw blijven, eisten hun tol bij tal van renners. Ze draaiden dol van de glooiende wegen, de warmte en de ontelbare bochten. De camera had dat beeld keurig gevangen.


Dat Sagan, de uitgesproken favoriet, nog vooraan zat, had iedereen kunnen zien. Maar Orica-Greenedge heeft vier snelle mannen in de gelederen en die gelden niet direct als favoriet bij een eindsprint. Alleen de oplettende kijker weet wie waar zit op het moment dat 89 renners op de finish afstormen. Met een trackingsysteem rijden de renners namelijk nog altijd niet.


Dus is elk beeld van de dag van belang voor de commentator. Goss blijkt al op achterstand gereden en Albasini en Impey staan in de hiërarchie lager dan Gerrans, winnaar van een Touretappe in 2008 en Milaan-Sanremo in 2012. 'Dat is ook ervaring', zegt Decauwer. Hij verslaat samen met Wuyts veel wedstrijden, veel meer dan zijn Nederlandse collega's. Hij gokt nooit, dan houdt hij liever zijn mond. 'Ik kan me niet herinneren dat ik er ooit heb naast gezeten.'


Bij de NOS is er zondagavond lang nagepraat over de misser. Dijkstra: 'Ik heb mezelf afgevraagd: had ik hier iets aan kunnen doen? Nee. Tegen de Tourradio, die met een motor naast een renner rijdt, ga je niet snel in. Als Irizar nou een grote, donkere Bask was geweest, had ik er misschien anders over gedacht.'


Dijkstra heeft Irizar tijdens de derde etappe naar Calvi nog eens goed bestudeerd. Nu heeft hij een licht beginnend snorretje en een groter pleister op de knie. 'Ik heb begrip voor het leedvermaak, maar het had me vandaag gewoon weer kunnen overkomen.'


Het gebeurde niet. 'Gelukkig niet', zucht Dijkstra. Decauwer: 'Goss, Albasini en Impey zijn breder dan Gerrans. Bovendien, bij een winnaar van Milaan-Sanremo kun je echt niet mis zitten.'


Gesink gedijt in zijn rol


Als je niet bent gekomen om een goed klassement te rijden, moet je ook niet tot het uiterste gaan om aan te klampen. Dus liet Robert Gesink de groep met favorieten in de derde etappe gaan. De Belkin-renner arriveerde op meer dan 8 minuten van winnaar Simon Gerrans in Calvi. Gesink is naar de Tour gekomen om Bauke Mollema bij te staan in diens klassementsambities. Hij zei zich niet met opzet op achterstand te hebben laten rijden. In de Ronde van Italië, zijn hoofddoel van het seizoen, stapte hij twee maanden geleden uit. Gesink is nu 96ste in het klassement en zegt te gedijen in zijn huidige rol. 'Ik hoef me niet steeds te verantwoorden. Dat is wel lekker.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden