Column

Sommige schrijvers hebben druiven en massage nodig

Een schrijver die van uitgever wisselt. Wie kan het eigenlijk wat schelen?

Jean-Pierre Geelen
Tommy Wieringa. Beeld anp
Tommy Wieringa.Beeld anp

Toch nieuws waar je van schrikt, afgelopen zaterdagmorgen - en toen moest de klap van Muhammad Ali nog komen. 'Bezige Bij-auteur Wieringa vliegt uitgever Ammerlaan achterna', kopte deze krant. Op pagina 3, voorbehouden aan aanslagen en rampen; nu dus een aardverschuiving.

We weten allen welk drastisch gevolg dit heeft: onderop het omslag van Wieringa's eerstvolgende roman zal niet De Bezige Bij staan, maar Hollands Diep, de uitgeverij van Robbert Ammerlaan.

Je moet er niet aan denken.

Het was een bericht uit de vorige eeuw. Want wie interesseert het nog - buiten de beroepsmatige haarklovers - bij welke uitgever een auteur zit? De gemiddelde lezer heeft geen idee en trouw is allang een illusie. Paulien Cornelisse ging zelf uitgeven. Niemand werd er slechter van.

De 'literaire journalistiek' verslaat deze bewegingen nog altijd in sportberichten. Van alle kunstsectoren ligt het vergrootglas het meest op de boekenbranche. Vermoedelijk voelen schrijvende journalisten er de grootste verwantschap mee.

De anonieme Lezeres des Vaderlands veroorzaakt enige deining op social media door te tellen hoeveel vrouwelijke auteurs besproken worden in kranten en tijdschriften. Zulks moet aantonen dat boekenpagina's worden gemaakt door oude, mannelijke hangbuikzwijntjes met een oogziekte. Dat vrouwen ondervertegenwoordigd zijn in de media, is geen nieuws. In de boekenwereld wel. Niemand turft hoe de verhoudingen liggen bij kunstschilders of balletdansers. Geen krant meldt de overstap van een violist van het Rotterdams Philharmonisch naar het Concertgebouw.

Bij nadere tekstanalyse bleek het nieuws over Wieringa vol voorbehoud. De overstap bleek geen overstap: 'Het blijft vooralsnog bij een eenmalige publicatie.' De stap kwam ook niet zozeer voort uit de kwestie rond de aanstaande uitgave van de Vlaams-Libanese Abu Jahjah; bij de Bij ontbreken 'enthousiasme en levenslust'. Dodelijk voor levende letteren.

Weliswaar had Ammerlaan vaak tegen Wieringa gezegd: 'Kom eens langs, vadertje, ik heb een plannetje', we moesten niet denken dat hij weer eens een auteur had weggekaapt. 'Ik heb het zelf aan hem voorgesteld', verklaarde Wieringa. 'Tommy verraste me met het aanbod', huichelde Ammerlaan.

Mooi dat 'vadertje' en zoon het zo goed kunnen vinden. Ik wens het paar veel geluk. Lang niet vanzelfsprekend: menig uitgever zucht weleens bij het prinsessengedrag van topauteurs. Ze zijn weken van slag wanneer op het bureau van de uitgever wel een familiefoto, maar geen ingelijst portretje van de auteur staat. Sommigen dienen dagelijks gemasseerd en zachtjes te worden toegezongen terwijl een geisha ze druiven voert en hun voeten kust - alleen zo wordt schrijfkramp bedwongen en zal ooit weer iets leesbaars uit het 24-karaatspennetje vloeien.

Wieringa is een groot schrijver, zijn welbevinden is ons belang. Volgende week in de krant: Albert Heijnklant Wieringa voortaan naar buurtsuper. Page-poeper Wieringa vliegt Mr Edet achterna.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden