Somberman staart in de verte en gaat op in de eeuwigheid

Beeld de Volkskrant

Somberman staart in de verte. Hij doet dat vanuit zijn raam. In de verte is niets te zien dat het staren in de verte waard is. Een boom, een hond, een fiets tegen een muur. Het is de muur van een huis. De deur van dat huis gaat open. Er komt een man uit die naar boven kijkt en zwaait. Achter een raam zit een vrouw. Zij zwaait terug.

Somberman houdt nu op te staren. Er komt iets levendigs in zijn ogen. Hij volgt de man die het huis uitgekomen is en naar de vrouw heeft gezwaaid. Hij dringt er bij de god van de gebeurtenissen op aan dat de man iets zal overkomen. Een enkelbreuk, een blauw oog of iets dergelijks. Maar er overkomt de man niets.

Somberman hervat zijn staren. Zijn hart klopt langzaam. Rust kapselt hem in. In de verte wordt de wereld onzichtbaar. De wereld lijkt wel nooit bestaan te hebben.

Somberman gaat op in de eeuwigheid. Vlak voor dit moment heeft hij nog zijn kleren uitgetrokken. Somberman heeft niets meer nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden